Vrijdagmiddag 22 maart van 10u30 tot 13u30 uur organiseerden Animal Rights en Animal Save een demonstratie bij eendenslachterij Tomassen Duck-To in Ermelo. Ook Bite Back was aanwezig om samen met ons een einde te eisen aan de eendenhouderij.
Aanleiding zijn de vele misstanden in de eendensector en de illegale activiteiten van het slachthuis die al jarenlang onverstoord doorgaan. Animal Rights directeur Susan Hartland: “De eendenhouderij heeft ethisch gezien geen enkele grond om nog verder te mogen blijven bestaan. Wij eisen een verbod op de eendenhouderij en onmiddellijke sluiting van slachthuis Tomassen Duck-To.”
Zo’n 40 actievoerders kwamen samen voor het enige eendenslachthuis in het Nederlandse Ermelo om de sluiting te eisen van het slachthuis naar aanleiding van jarenlange aanhoudende wantoestanden in de slachterij. De demonstranten eisten met leuzes niet alleen de permanente sluiting van Tomassen Duck-To, maar ook een einde aan de hele eendenhouderij in Nederland.
“De eendenhouderij heeft ethisch gezien geen enkele grond om nog verder te mogen blijven bestaan. Wij eisen een verbod op de eendenhouderij en onmiddellijke sluiting van slachthuis Tomassen Duck-To.”
Susan Hartland, directeur Animal Rights
Er werden speeches gegeven door onder andere Animal Rights medewerkers Rowena Vanroy en Roel Binnendijk, schrijver Jeroen Siebelink en Lisette Weustenenk van Animal Save Nederland.
Jaarlijks worden er ongeveer 6 miljoen eenden geslacht bij Tomassen Duck-To in Ermelo. Tijdens de actie werden geen dieren aangevoerd.
Animal Rights, Animal Save Nederland en Bite Back voerden actie bij eendenslachter Tomassen. Foto door Come Closer Project
Ook in 2023 gaat de ellende onverminderd door, blijkt uit door Animal Rights opgevraagde inspectierapporten. De misstanden in dit slachthuis vooroorzaken leed en stress bij de eenden. De misstanden duren al jaren voort zonder dat er iets aan gedaan wordt. Dit ligt aan Tomassen én aan de NVWA. Deze laatste lijkt dit jaar eindelijk op te gaan treden, maar juridische procedures verhinderen dat dat snel tot veranderingen leidt.
Animal Rights is van mening dat de NVWA de erkenning van het het slachthuis dient in te trekken, zodat het zijn deuren sluit.
Animal Rights en Animal Save eisen met de demonstratie een verbod op de eendenhouderij in Nederland en de onmiddellijke sluiting van eendenhel en massavernietigingsfabiek Tomassen.
Animal Rights, Animal Save Nederland en Bite Back voerden actie bij eendenslachter Tomassen. Foto door Animal Rights
Animal Rights campagnemedewerker Roel binnendijk sprak de menigte toe. Foto door Come Closer Project
Lisette van Animal Save Nederland gaf een speech. Foto door Come Closer Project
Met leuzes werd een einde aan de eeindenhouderij en de sluiting van het eendenslachthuis geeist. Foto door Come Closer Project
Schrijver Jeroen Siebelink nam even het woord voor een speech tijdens de demonstratie. Foto door Come Closer Project
De demonstranten stelden zich op voor de poorten van het slachthuis. Foto door Come Closer Project
Animal Rights heeft bewijzen ontvangen dat een cargovlucht van Volga-Dnepr Airlines maandag in Brussel Zaventem is geland met 356 apen aan boord. De lading apen werd bij aankomst in Zaventem door het Animal Care & Inspection centre geïnspecteerd. Animal Rights onderzoekt samen met de internationale actiegroep Action for Primates verder wat er met de apen is gebeurd. Animal Rights is een [brandbrief](https://www.animalrights.be/geen-transport-van-proefapen-brussels-airport) gestart en plant op zaterdag 11 december een [protestmars in Brussel](https://www.facebook.com/events/2981024252151410).
Animal Rights campagnecoördinator en toxicologe Jen Hochmuth reageert verontwaardigd: “De apen werden per vijf in piepkleine kratten van amper 50 cm hoog gepropt. 24 uur lang verkeerden de dieren in doodsangst. Ze zaten opgesloten in het vrachtruim te midden van hun uitwerpselen en urine. Sommige van de aapjes waren nog maar baby’s! Het is beschamend dat Volga-Dnepr Airlines en het Animal Care & Inspection centre in Zaventem mogelijk medeplichtig zijn aan deze ethisch verwerpelijke industrie.”
Sinds de zomer van 2023 landden er ten minste 22 vluchten met makaken vanuit Vietnam of Mauritius op de luchthaven van Zaventem. De dieren werden vervolgens over de weg getransporteerd naar laboratoria in Europa of ze werden op een volgende (overzeese) vlucht geladen. Brussel is inmiddels de officieuze transporthub van de proefapenhandel geworden. Duizenden makaken werden er al via deze luchthaven getransporteerd.
2024
Op 25 januari landde er een Sky Taxi vlucht vanuit Vietnam met aan boord 160 makaken. Daarnaast was er een vlucht op 15 februari vanuit Mauritius met luchtvaartmaatschappij Bluebird. Deze apen werden verder vervoerd naar Boston en Manchester (RAF-Avia vlucht MTL916).
Andere vluchten waren er op 23 januari en 2 en 9 maart.
2023
Op 18 december 2023 landde er een vlucht van Bluebird vanuit Mauritius.
Op 15 december is er een Sky Taxi vlucht met 250 makaken.
Op 20 november landen 312 makaken met Sky Taxi.
16 oktober landt er een Bluebird vlucht met 680 apen.
15 september landt er een Bluebird vlucht met 1493 apen.
17 augustus landt er een SkyTaxi vlucht met 320 apen.
24 juli landt er een Bluebird vlucht vanuit Mauritius met 700 apen.
Volgens Peta werden de apen op ten minste 1 vlucht voedsel en water ontzegd.
https://www.peta.org/wp-content/uploads/2023/12/2023-12-20-usda-complaint-bluebird-nordic_Redacted.pdf
Overige vluchten waren er op 2 oktober, 15 november, 4 december en 9 december.
In 2021 ontving Animal Rights voor de eerste keer bewijsstukken dat de Russische luchtvaartmaatschappij Volga Dnepr 356 levende apen heeft vervoerd. Maandagmiddag kwamen ze over 77 transportkratten verdeeld aan in Brussel via vlucht VDA5438 vanuit Ho Chi Minh in Vietnam, en met een tussenstop in Barnaul in Siberië.
Mogelijk moesten de apen over Rusland vliegen omdat Vietnam Airlines al in 2017 gestopt is met het vervoeren van apen die voor de proefdierindustrie bestemd zijn.1 De apen werden met ongeveer 5 individuen in piepkleine kratten (122 cm breedte x 50 cm lengte x 50 cm hoogte) gepropt waarin ze waarschijnlijk niet eens kunnen rechtstaan. “De apen zaten meer dan 24 uur doodsbang opgesloten in het vrachtruim te midden van hun uitwerpselen en urine”, benadrukt Jen Hochmuth.
Teken de [brandbrief](https://www.animalrights.be/geen-transport-van-proefapen-brussels-airport) om een volledig verbod van het transport van proefapen via de luchthaven van Zaventem in te voeren.
Kom naar de [mars door de straten van Bussel](https://www.facebook.com/events/2981024252151410) op zaterdag 11 december van 13:00 to 15:00
Schrijf een brief naar Volga-Dnepr Airlines om te laten weten dat dit onaanvaardbare wreedheid is. De luchtvaartmaatschappij zou zich moeten aansluiten bij de overgrote meerderheid van luchtmaatschappijen die transporten van primaten bestemd voor laboratoria en laboratoriumleveranciers verbieden. Je kan de luchtvaartmaatschappij e-mailen op [email protected], [email protected], [email protected], en [email protected].
Het Animal Care & Inspection centrum, gevestigd in de vrachtzone van Brussels Airport, was verantwoordelijk voor het uitvoeren van de inspectie bij aankomst van de apen in Brussel. Sinds 1 juni 2021 werd Het Animal Care & Inspection centre in gebruik genomen. Je kan hen e-mailen op [email protected]
Gebruik gerust onze voorbeeldbrief, maar denk eraan dat het altijd effectiever is om je eigen woorden te gebruiken.
Animal Rights brengt in april 2023 alweer aan het licht via inspectierapporten met beeldmateriaal hoe niet-transportwaardige dieren over de grens naar België vervoerd worden. Op 18 maart 2022 komen 33 runderen uit Nederland aan bij slachthuis Moerbeko in het Vlaamse Zele. De inspecteurs die de dieren op het transport voor de slacht levend moeten keuren, schrikken van wat ze aantreffen. Zeker drie van de afgedankte koeien kunnen niet overeind komen. Eén koe ligt op haar zij in de vrachtwagen en ademt razendsnel, ook een ander dier, een magere Limousin met diepliggende ogen, weigert op te staan en als ze rechtop gejaagd wordt, valt ze tegen de wand van de vrachtwagen. Tenminste twee van de runderen blijken buikvliesontsteking te hebben.
In een tweede vrachtwagen met 21 runderen, afkomstig van hetzelfde Nederlandse bedrijf, ligt ook een koe op haar zij die niet meer overeind kan komen. Post mortem wordt een half karkas afgekeurd wegens een abces in de bil en ontsteking van lymfevaten aan de voorpoot. Een ander dier heeft een abces in de bil en knie.
Animal Rights vindt het schokkend en nauwelijks te geloven dat deze handelaar zolang zijn of haar gang heeft mogen gaan en waarschijnlijk nog steeds gaat.
Els Van Campenhout, Animal Rights
Zonder consequenties
Voor dit transport wordt op 12 mei 2022 een proces-verbaal opgemaakt. Op dit proces-verbaal vinden we onder het kopje ‘Historiek’, een lange lijst met eerdere, schokkende overtredingen van de handelaar. Het zijn er zoveel dat op sommige PVs een rits overtredingen wordt samengevoegd: 2 oktober 2015, brief: vervoer van een rund dat recent gekalfd heeft. 1 december 2015, brief: paard gestorven na lossen. 22 februari 2017, PV: vervoer van zieke runderen die niet zelfstandig konden staan. 4 oktober 2017, PV van Waarschuwing: vervoer van zeer mager rund dat niet meer zelfstandig kan staan. 24 oktober 2017, PV: vervoer van mank rund. 8 november 2017, PV: vervoer van extreem magere en kreupele dieren. 7 mei 2018, PV: vervoer van een rund dat niet zelfstandig kan staan. 17 mei 2018, PV: aanvoer van een rund dat dood is bij aankomst. 27 november 2018, PV: vervoer van een rund dat niet zelfstandig recht kan; vervoer van zieken en zwakke runderen (abcessen, pleuritis, ). 20 februari 2019, PV: Aanvoer van drie manke runderen die al mank waren voordat ze op transport gingen. 12 maart 2019, PV: drie aanvoeren (op 5/12/2018, 10/01/2019 en 21/02/2019) waarbij het vervoerde rund steeds bij aankomst dood op de vrachtwagen ligt. 2 juli 2019, PV: vervoer van een rund dat niet in staat is zich pijnloos voort te bewegen. Het dier heeft een breuk aan de Humerus. 23 juli 2020, PV: vervoer van een rund op 16/01/2020 dat recenter dan 7 dagen geleden heeft gekalfd; vervoer van drachtige runderen op 19/12/2019, 20/01/2020, 21/01/2020 en 27/01/2020 waarbij de draagtijd al meer dan 90% gevorderd is. 27 oktober 2020, PV: vervoer van een hoogdrachtig rund. 20 november 2020, PV: vervoer van een hoogdrachtig rund. 17 december 2020, PV: vervoer van drachtige runderen op 26/10/2020 en 17/11/2020 waarbij de draagtijd al meer dan 90% gevorderd is. 12 april 2021, PV: vervoer van een hoogdrachtig rund. 29 maart 2022, PV van Waarschuwing: het niet gescheiden vervoeren van geslachtsrijpe mannelijke en vrouwelijke dieren. En de, zover Animal Rights weet, recentste van 12 mei 2022, PV: voor het vervoeren van zieke runderen en 4 runderen die niet geschikt zijn voor transport.
“Animal Rights vindt het schokkend en nauwelijks te geloven dat deze handelaar zolang zijn of haar gang heeft mogen gaan en waarschijnlijk nog steeds gaat,” zegt Animal Rights campagneleider Els Van Campenhout.
Europese wetgeving
De inspectierapporten tonen ernstige inbreuken op de Europese ’transportverordening’ (EG) Nr. 1/2005 (22 december 2004) inzake de bescherming van dieren tijdens het vervoer en daarmee samenhangende activiteiten. Deze richtlijn stelt dat gewonde, zwakke en zieke dieren niet in staat worden geacht te worden vervoerd, met name in de volgende gevallen: a) wanneer de dieren niet in staat zijn zich op eigen kracht pijnloos te bewegen of zonder hulp te lopen; b) wanneer zij ernstige open wonden of een prolaps vertonen; c) wanneer het drachtige dieren betreft waarvan de draagtijd reeds voor 90 % of meer gevorderd is, of dieren die in de week ervoor geworpen hebben;
Nog een voorbeeld van recidive
En dit is niet het enige bedrijf. Op 17 juli 2020 wordt in Moerbeko een melkkoe afgeleverd met een gebroken poot, rechtsachter onder de knie. Op 29 oktober wordt hiervoor proces-verbaal (van inlichtingen) opgemaakt. Opnieuw is bij ‘Historiek’ te zien dat deze veeboer/handelaar/vervoerder een lange geschiedenis van dierenmishandeling kent: 31 juli 2015, PV: voor vervoer van een mank rund; fractuur en loopt op geïnfecteerde beenderstompen. 10 februari 2016, PV: voor vervoer mank rund; Het dier heeft een fractuur van het rechter dijbeen. 19 juli 2016, PV: Er ligt een kadaver, dat reeds in verre staat van ontbinding is, in een weide bij een nog levend rund. De weide met de twee runderen wordt niet dagelijks gecontroleerd. 11 augustus 2020, PV: slaan van een rund; vastbinden van een rund op een onveilige plaats en het niet gescheiden houden van dit rund van niet aangebonden runderen; niet het juiste tijdstip van aankomst va de dieren vermelden. En op 17 juli 2020 is er dus weer een rund vervoerd met breuk.
Wat de opgevraagde rapporten laten zien is dat slachthuis Moerbeko jarenlang een ‘magneet’ is geweest voor Nederlandse, maar ook Belgische, Franse en Luxemburgse veehandelaren, die een geschikte plek zochten om hun ‘wrakke’ vee te dumpen.
Els Van Campenhout, Animal Rights
En daar blijft het niet bij bij deze ‘boer’, vervoerder of handelaar. Op 29 juli 2020 levert hij of zij opnieuw een melkkoe in Zele af die niet kan lopen, deze keer vanwege een gebroken linkerheup. Op 20 november volgt het PV van inlichtingen.
Op 31 mei 2021 is het opnieuw raak; hetzelfde bedrijf lost een rund met strofische rechter bil. Het dier had niet vervoerd mogen worden. De PV’s van inlichtingen en van waarschuwing volgen op 13 augustus 2021.
Nog een laatste voorbeeld
Op 6 juli 2020 vermeldt een informatieformulier: “aanvoer rund … met gebroken poot rechtsachter, niet aangeboden als noodslachting. Dier is nog in leven, dit is echter een inbreuk op dierenwelzijn. Er is geen vermelding op de VKI en de vacht is vuil.”
Op 27 oktober 2020 volgt het “Aanvankelijk PV van inlichtingen” met een ‘Historiek’: Brief 07/05/2015: aanvoer van een rund dat niet meer recht kan. PV 21/01/2018 Gebruik van geweld door de vervoerder bij een rund dat weigerde op te staan. En nu dan: vervoer van een rund dat niet in staat is zich op eigen kracht pijnloos te bewegen of zonder hulp te lopen.
“Opnieuw zien we hier dat het vervoer van niet-transportwaardige dieren samen gaat met geweld tegen dieren,” zeg Van Campenhout. “Uit niets blijkt dat dat er naast het opmaken van PV’s ook nog boetes, gevangenisstraffen of andere maatregelen werden genomen, zoals een beroeps- of houdverbod.”
Vlaamse slachthuizen nog altijd een dumpplaats voor ‘wrakke’ Nederlandse runderen
In 2018 al verzucht een Vlaamse inspecteur op het informatieformulier: “Het kan niet de bedoeling zijn dat sterk verzwakte dieren en zieke dieren vanuit Nederland als afval worden getransporteerd naar een Belgisch slachthuis.” Daar lijkt tot nu toe niets aan veranderd te zijn. Ook het transport van 18 maart 2022, hierboven vermeld, was uit Nederland afkomstig.
Zoals gebruikelijk zijn documenten die verkregen worden door een informatieverzoek via de Wet openbaar bestuur (Wob) of, tegenwoordig, open overheid (Woo) verregaand geanonimiseerd, zodat het achterhalen van de daders achter deze dierenmishandelingen vaak moeilijk of onmogelijk is. Toch wist Animal Rights, via erkennings- en UBN-nummers te achterhalen dat tenminste zeven transporten georganiseerd werden door dezelfde veehandel in het West Brabantse Oudemolen: Firma Dane en Zoon Agrarisch.
We weten uit een eerder informatieverzoek dat de veehandel in Oudemolen op 12 april 2017 een hoogdrachtige koe afleverde of liet afleveren bij slachthuis Tampere in Lichtervelde. Ook dat is een vergrijp dat genoteerd werd op een informatieformulier.
“Animal Rights kan zich goed voorstellen dat de Vlaamse keurders zich niet serieus genomen voelen door de overheid in wiens dienst zij werken,” geeft Van Campenhout aan. “Hoe is het mogelijk dat deze veehandel nog in Vlaanderen mag opereren?” Animal Rights hoopt dat minister Weyts hier duidelijkheid over kan geven.
Topje van de ijsberg
Bovenstaande voorbeelden van ernstige dierenmishandeling moeten slechts het topje van de ijsberg zijn, want het gaat hier slechts om informatieformulieren op opgesteld bij één slachthuis, namelijk Moerbeko, waarvan Animal Rights in september 2020 verschrikkelijke beelden naar buiten bracht en dat sinds december 2022 gesloten is, na herhaaldelijke vaststellingen van dierenmishandeling. Animal Rights wil via de in 2020 ingediende klacht met burgerlijke partijstelling een publiek proces in de correctionele rechtbank met veroordelingen voor dierenmishandeling en permanente sluiting van Moerbeko.
“Wat de opgevraagde rapporten laten zien is dat slachthuis Moerbeko jarenlang een ‘magneet’ is geweest voor Nederlandse, maar ook Belgische, Franse en Luxemburgse veehandelaren, die een geschikte plek zochten om hun ‘wrakke’ vee te dumpen,” concludeert Van Campenhout. “Een goede reden om dit slachthuis voorgoed te sluiten!”
Animal Rights kan zich echter niet voorstellen dat deze misstanden zich tot Zele beperken en verwacht een uitgebreid onderzoek van de Vlaamse autoriteiten. We eisen dat de overheden in zowel Vlaanderen als Nederland ingrijpen: dat verantwoordelijke veehouders en vervoerders zwaar bestraft worden met boetes, bij herhaaldelijke inbreuken een verbod krijgen op het houden van dieren en vervoerders die bijdragen aan structurele misstanden een verbod krijgen op het werken met dieren.
Animal Rights vindt het schokkend en nauwelijks te geloven dat deze handelaar zolang zijn of haar gang heeft mogen gaan en waarschijnlijk nog steeds gaat.
Wat de opgevraagde rapporten laten zien is dat slachthuis Moerbeko jarenlang een ‘magneet’ is geweest voor Nederlandse, maar ook Belgische, Franse en Luxemburgse veehandelaren, die een geschikte plek zochten om hun ‘wrakke’ vee te dumpen.
Update – 28 procent van de melkkoeien loopt in meer of mindere mate kreupel
Ongeveer 28 procent van de melkkoeien loopt in meer of mindere mate kreupel. Bij ongeveer een derde van die kreupele koeien zijn de klachten zo ernstig dat ze een poot volledig proberen te ontlasten als ze staan of lopen. Dat concluderen onderzoekers van de universiteiten van Utrecht en Wageningen samen met collega’s van de Cornell University in New York. Deze cijfers zijn gebaseerd op de resultaten van 53 verschillende studies uit verschillende landen in Noordwest-Europa, die verschenen in de afgelopen 25 jaar. 1
Welzijnsorganisaties roepen onmiddellijk om meer weidegang en zachtere stalbodems. Ze laten daarmee het systeem van slavernij in stand voor een volstrekt overbodig product: melk.
De oproep tot dit soort welzijnsverbeteringen is ook ineffectief. Al in 2012 werd het Convenant Weidegang opgesteld en door ruim 80 organisaties ondertekend.
Uit voorlopige cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt juist dat in 2024 het aantal koeien dat permanent op stal staat met 12 procent toegenomen is vergeleken met 2023. Het aantal bedrijven dat koeien altijd binnenhoudt nam ook met 12 procent toe. Daarmee staan er ruim 50 duizend koeien meer altijd op stal en had meer dan 20 procent van de melkveehouderijen dieren altijd binnen staan. In 2024 waren er 1,5 miljoen melkkoeien in Nederland. Het aantal melkkoeien dat vorig jaar niet buiten kwam, is toegenomen tot ruim 460 duizend (31 procent van alle melkkoeien). 2
Update: ReumaNederland financiert geen dierproeven meer!
In een mail van ReumaNederland op 3 februari 2025 geeft het gezondheidsfonds aan niet langer dierproeven te financieren:
“Het is begrijpelijk dat mensen moeite hebben met dierproeven. Ook ReumaNederland, wetenschappers en patiënten zien liever dat deze niet nodig zijn. Om die reden hanteren wij het volgende beleid:
Geen financiering van dierproeven: ReumaNederland financiert geen dierproeven. Indien een onderzoek wetenschappelijk en wettelijk vereist dierproeven bevat, moeten onderzoekers hiervoor andere financiering zoeken.
Investeren in proefdiervrije alternatieven: Wij financieren innovatieve onderzoeksmethoden, zoals Organ-on-a-Chip en Joints-on-a-Chip.Dit zijn geavanceerde technieken waarmee medicijnen kunnen worden getest zonder gebruik van proefdieren, wat niet alleen diervriendelijker is, maar ook nauwkeurigere resultaten oplevert.”
Muizen en schapen chronisch ziek gemaakt
ReumaNederland is de grootste financierder van wetenschappelijk reumaonderzoek in Nederland. Helaas staat er op de website weinig vermeld over de dierproeven die gefinancierd worden. Animal Rights bestudeerde een aantal publicaties die werden gefinancierd met geld van ReumaNederland waarvoor dierproeven werden gebruikt.
Muizen krijgen cholesterol en osteoartritis
In twee verschillende studies kregen transgene muizen een dieet dat rijk was aan cholesterol om aderverkalking op te wekken. 12
In een studie waren de muizen slechts 8-12 weken oud bij het begin van de proef, in de andere 12-14 weken.
In een studie kregen de muizen pijnlijke injecties in het kniegewricht om osteoartritis op te wekken.
In beide studies werden de muizen gedood en hun kniegewrichten bestudeerd.
Schapen krijgen rugbeschadiging
Vier schapen van twee jaar oud kregen opzettelijk de rug beschadigd om degeneratie van de tussenwervelschijven op te wekken. Alle schapen werden gedood en hun ruggengraat bestudeerd. 3
De schapen werden allemaal gedood zodat hun ruggengraat bestudeerd kon worden.
Dierproeven is heet hangijzer
Gelukkig is er steeds meer kritiek op dierproeven binnen de gezondheidsfondsen. Zo staat er in een blog op de website van ReumaNederland: ‘Het wordt steeds duidelijker dat onderzoek met dierproeven een beperkte waarde heeft. Wat je in een muis ziet gebeuren gebeurt niet altijd op dezelfde manier in een mens. Dat betekent voor geneesmiddelenonderzoek dat een mogelijk medicijn dat werkt bij een laboratoriummuis, in veel gevallen totaal niet blijkt te werken bij de mens.’ 4 Daar is Animal Rights het mee eens, al vragen we ons af waarom het fonds dan nog dierproeven financiert.
TPI
Het goede nieuws is dat ReumaNederland en een groot aantal andere gezondheidsfondsen zich hebben verbonden aan de Transitie Proefdiervrije Innovatie (TPI). Zij investeren gezamenlijk in proefdiervrije onderzoeksmodellen. 5
Animal Rights is blij met deze stappen maar zou graag nog meer zien gebeuren: “Als iets niet werkt en bovendien onethisch is, dan moet je het niet doen. Bovendien kunnen gezondheidsfondsen met hun geld sturen: wel of geen dierproeven. Met Animal Rights blijven we hierop hameren.”
Geef niet aan dierproeven
Animal Rights publiceert een rode lijst van gezondheidsfondsen die onderzoeksprojecten financieren waarbij gebruik gemaakt wordt van proefdieren. Op de oranjelijst staan gezondheidsfondsen die momenteel geen dierproeven uitvoeren maar dit mogelijk in de (nabije) toekomst wel doen. De groene lijst staan gezondheidsfondsen die geen dierproeven financieren.
In 2017 redde Animal Rights negen pekingeenden uit een eendenfokkerij in Hierden. Zes jaar later zitten ze in twee opvangcentra waar ze heerlijk vrij kunnen rondzwemmen en dartelen. Van de negen geredde eenden zijn er nog vijf in leven. Animal Rights ging bij ze langs.
“Het is prachtig om te zien hoe de eenden natuurlijk gedrag kunnen vertonen en vrijuit kunnen zwemmen”, vertelt campagnecoördinator Animal Rights. “Helaas hebben ze wel slechte vooruitzichten door de wijze waarop ze zijn gefokt. Pekingeenden worden namelijk zo gefokt dat ze extreem snel groeien. Hierdoor ontstaan veel gezondheidsproblemen zoals gewrichtsproblemen, likdoorn en hartfalen. Dit verhaal voelt daardoor dubbel. Enerzijds zijn we heel blij om te zien dat de eenden nu vrij mogen ronddartelen maar tegelijkertijd laat dit de gruwelijkheid van de eendenhouderij zien.”
Reddingsactie in 2017
De reddingsactie uit 2017
De eenden werden in 2017 meegenomen uit een stal waar we al eerder schokkende beelden van verwaarloosde dieren hebben gefilmd. Op deze beelden was te zien hoe vele eenden op hun rug lagen en niet meer in staat waren zelfstandig op te staan. De dieren werden door medewerkers overeind geschopt. Ook zijn op deze beelden veel verzwakte, gewonde en stervende dieren te zien. Dieren die zichtbaar medische zorg nodig hebben maar worden genegeerd en aan hun lot worden overgelaten. Animal Rights besloot een reddingsoperatie te organiseren en redde negen eenden uit de mesterij.
Zes jaar later
Inmiddels kunnen de eenden vrijuit ronddartelen bij de opvangcentra. Ze zijn volgens hen uitgegroeid tot “super vrolijke gezellige eenden”. Helaas kampen ze wel met diverse gezondheidsproblemen. Zo ontwikkelen ze vaak bumblefeet doordat ze te zwaar zijn voor hun poten. Dit kan gaan ontsteken en doorslaan naar het gewricht. Ook zijn ze erg gevoelig voor het ontwikkelen van gewrichtsproblemen. Samen met dierenartsen proberen de opvangcentra de eenden zoveel mogelijk te helpen, maar echte genezing is niet mogelijk. Dierenartsen weten vaak ook niet goed hoe ze de problematiek bij deze eenden moeten behandelen omdat deze problemen bij wilde, gezonde eenden niet voorkomen. De eenden worden nu zoveel mogelijk ondersteund met de juiste (natuurlijke) pijnstilling wanneer de pootproblemen zich voor doen.
“Wij zijn diep onder de indruk hoe levenslustig en positief deze eendjes van nature zijn. Hoe ziek ze ook zijn, ze blijven ervoor vechten en ze zijn erg vriendelijk naar mensen toe.”
Verzorger bij de opvang
Gelukkig heeft de reddingsactie de eenden wel gered van een vroegtijdige dood bij horrorbedrijf Tomassen Duck-To. De omstreden eendenslachter beheerst de volledige Nederlandse eendensector en ligt al jaren onder vuur vanwege structurele ernstige misstanden. Animal Rights blijft dan ook druk zetten om dit bedrijf zo snel mogelijk te sluiten. 123
De geredde eenden in het gras bij de opvang
De eendenhouderij
Jaarlijks worden er meer dan 6 miljoen eenden geslacht in Nederland. Voor de productie van eendenvlees worden in Nederland uitsluitend ‘pekingeenden’ gefokt, een zwaardere eendensoort die weinig eieren oplevert, maar veel vlees. Nederlanders eten amper eend: de productie is met name bestemd voor de export. De dieren leven in dichte stallen en komen nooit buiten. Ze hebben geen toegang tot open water en kunnen hierdoor natuurlijke gedragingen zoals zwemmen en snebberen niet vertonen.
De eenden brengen ongeveer zeven weken in een stal door voordat ze geslacht worden. Om binnen zo’n korte termijn op “slachtgewicht” te komen moeten de dieren bizar snel groeien. Het selectief fokken op snelle groei en hoog gewicht leidt tot enorm veel gezondheidsproblematiek zoals bewegingsproblemen, hart-, lever- en longproblemen en vroegtijdige sterfte.
Animal Rights
Animal Rights wil per direct een einde aan de eendenhouderij. De eendenhouderij gaat gepaard met veel dierenleed en regelmatig komen er misstanden naar voren door undercoverbeelden. Daarnaast wordt de Nederlandse eendensector volledig beheerst door de omstreden eendenslachterij Tomassen Duck-To in Ermelo die al jaren diverse wetgeving overtreedt. Animal Rights zal zich hier dan ook onverminderd voor inzetten. Volg het laatste nieuws in onze tijdlijn!
