BEËINDIG DE NEDERLANDSE EENDEN-, KONIJNEN- EN KALKOENEN-INDUSTRIE ALS STIKSTOFMAATREGEL!

Begin 2023 stuurde Animal Rights een brief aan de toenmalige ministers van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en van Natuur en Stikstof met de oproep om de eenden-, konijnen- en kalkoenen-industrieën te beëindigen.
Dit ter bescherming van de natuur én in lijn met het overheidsstreven naar een dierwaardige toekomst van de veehouderij.

Deze veehouderijsectoren zijn relatief eenvoudig op te doeken omdat ze klein en overzichtelijk zijn en nauwelijks een economische en culturele bijdrage leveren. Het gaat om enkele honderduizenden dieren per sector op enkele tientallen bedrijven. De kalkoenen- en konijnensectoren hebben zelfs geen slachthuis in Nederland waardoor de dieren voornamelijk in België (konijnen) en Duitsland (kalkoenen) worden geslacht en afgezet. De eenden gaan naar de beruchte slachterij Tomassen Duck-To in Ermelo. Deze eendenslachter staat op omvallen vanwege onder andere vernietigde/geweigerde vergunningen, een lopend FIOD-onderzoek en hoge dwangsommen.

Daarnaast kennen vooral de eenden- en kalkoenensectoren een flinke hoeveelheid piekbelasters, die voor een deel geclusterd zijn rondom kwetsbare Natura 2000 natuurgebieden. Dan hebben we het met name over de Veluwe (eenden) en de Peel (kalkoenen).

Een even belangrijke reden voor beëindiging is dat deze drie sectoren kampen met grote onoverkomelijke welzijnsproblemen.

We kregen geen antwoord van de ministers.

Kijk niet naar de uitstoot van individuele bedrijven, maar naar die van de gehele sector

Het kabinet kijkt, als het gaat om piekbelasters en stikstofneerslag in de vee-industrie, kortzichtig, naar individuele veebedrijven. Het lijkt Animal Rights, echter, gerechtvaardigd om bepaalde veesectoren te benaderen als één (mega)bedrijf bestaande uit een collectie veehouderijen, met, bijvoorbeeld, een broederij, een transportbedrijf en een slachthuis, met een collectieve uitstoot en neerslag van stikstof; zeker als deze geclusterd zijn in een relatief klein gebied nabij één of meerdere kwetsbare natuurgebieden.

De eendenindustrie in Nederland kent, bijvoorbeeld, één ketenregisseur die het slachthuis, de veewagens en een deel van de eendenhouderijen bezit. De eenden zijn van gelegd ei tot karkas in de vriezer eigendom van hetzelfde bedrijf. Het is daarom goed verdedigbaar de gecombineerde stikstofuitstoot en -depositie van deze eendenhouderijen, het slachthuis en de transportbewegingen daartussen, te beschouwen als één enorme piekbelasting vooral geconcentreerd rondom Natura 2000 gebied de Veluwe.

Het is goed mogelijk dat de uitstoot van bijvoorbeeld de eendensector als geheel, groter is als die van steenwolfabrikant Rockwool in Roermond, dat de eerste plaats bezet in de top 100 van ammoniakuitstoters.

“Als je de sector om die reden zou beschouwen als één bedrijf,’’ zegt de Ermelose stikstofexpert Ton Brouwer in maart 2024 tegen De Stentor, “dan zou het de nummer één piekbelaster van Nederland zijn.’’ 1 Groter dus dan bedrijven als Tata Steel en Schiphol.

De konijnenen- en kalkoenenindustrie kennen een minder strakke regie dan bij de eenden, maar ook hier zijn de sectoren gebonden aan twee of drie slachthuizen met hun eigen transport. De kalkoenenindustrie is grotendeels verenigd in de coöperatie ‘De Slanke Bourgondiër’ en veelal gevestigd in oost-Brabant en Noord-Limburg rondom de Peel.

Een ‘nieuwe’ roep om een einde aan de eendensector vanwege stikstof

Op 10 maart 2024 zond Zembla de reportage ‘De pekingeenden van Gelderland’ 2 uit, waaraan ook Animal Rights meewerkte. Naast dierenleed en de sleutelrol van Tomassen Duck-To was een hoofdthema de stikstofuitstoot en ‘slapende natuurvergunningen’.
Uit een belronde van Zembla langs de Gelderse eendenhouderijen bleek dat nog maar 11 van de 33 vergunde bedrijven actief zijn. De 22 gestopte bedrijven hebben een ‘slapende vergunning’ en kunnen hun stikstofruimte op de markt aanbieden aan geïnteresseerden. Bij doorverkoop van die stikstofruimte zal de feitelijke stikstofemissie toenemen. Eén eendenhouderij had haar stikstofruimte inmiddels doorverkocht aan de Schiphol Group.

Mobilisation en Animal Rights hebben sindsdien om intrekking verzocht van de natuurvergunningen van diverse eendenhouderijen, van zowel ‘slapende’ als actieve bedrijven.

Op donderdag 16 januari 2025 zei milieuactivist Johan Vollenbroek in het radioprogramma Sven op 1: “Op de Veluwe zit een grote eendenindustrie. Als die wordt gesaneerd komt er een heleboel stikstofruimte vrij.’’ Genoeg om Defensie aan oefenruimte te helpen, voegde hij eraan toe.

Op 20 januari 2025 deed Mobilisation for the Environment (MOB) een voorstel om de stikstof- en natuurcrisis op te lossen, omdat de stikstofcrisis volledig uit de hand dreigt te lopen vanwege het ”jarenlang politiek getalm en het dramatische BBB-beleid van dit ultrarechtse kabinet”. 3 MOB wil onder andere dat de overheid stopt met het verstrekken van nieuwe vergunningen voor de intensieve veehouderij en dat ”de eenden- en kalversector op de Veluwe worden opgeheven.”

Op dinsdag 21 januari 2025 werden er naar aanleiding van de dronebeelden van Animal Rights van het vangen van eenden vragen over de eendenindustrie gesteld in de Tweede Kamer. Esther Ouwehand van de Partij voor de Dieren zei daar: “Er is ook een probleem met stikstof. Het is een van de grootste uitstoters. Door de uitstoot van stikstof van onder andere de eendenhouderij sterven op onze Veluwe onze bomen en eiken, en kunnen koolmeesjes geen eieren meer leggen. En als het ze lukt om een ei te leggen, breken hun jongen hun pootjes in het nest. Een groot probleem voor de minister. Deze slachterij houdt zich al jarenlang niet aan de regels. Dat is illegaal. Zelfs de gemeente, die ze nota bene alle kansen heeft gegeven om te legaliseren, is het nu spuugzat. Het is dus niet: ik vind het te ver gaan om nu een hele sector te verbieden. Nee, de minister moet aan de kant van de gemeente gaan staan en zeggen: “Het is afgelopen. Er is sprake van structureel dierenleed. Structureel wordt de wet niet nageleefd. Er is overlast voor de omgeving en stikstofuitstoot. Afgelopen ermee.””

Laura Bromet van GroenLinks-PvdA voegde daaraan toe: “
De minister maakt geen keuze. GroenLinks maakt die keuze wel, want de eendenfokkerij in Nederland heeft geen enkele toegevoegde waarde. Wij eten helemaal geen eenden. Ik ga hier al jaren over die misstanden rondom eenden in debat met achtereenvolgende bewindspersonen. Tegelijkertijd hebben we, zoals mevrouw Ouwehand net al aangaf, een stikstofcrisis in Nederland. De eendenhouderij zorgt voor een behoorlijke stikstofdepositie. In hetzelfde gebied wil Defensie graag oefenruimte hebben, maar dat kan niet omdat er te veel stikstofruimte is. Ik wil de minister het volgende vragen. Als zij nou moet kiezen, kiest zij dan voor de eendenhouderij of voor de veiligheid van Nederland?”

Minister Wiersma antwoordde: “
Dank voor de vraag. Ik zie deze patstelling in die zin niet. In brede zin hebben we op stikstofgebied een hoop stappen te zetten. De eendensector is geen hele grote sector. Ja, zij veroorzaken ook ammoniakemissie en depositie. We gaan natuurlijk in een hele andere discussie in de volle breedte aan de slag om te kijken hoe we daar een concreet maatregelenpakket op kunnen inzetten. Dat heeft absoluut de hoogste prioriteit van dit hele kabinet, kan ik u verzekeren. Bij zo’n keuze zijn uiteraard beide zaken van belang, waarbij veiligheid wat dit kabinet betreft natuurlijk bovenaan staat. Maar het zomaar verbieden van een gehele sector is wel een hele draconische maatregel, waarmee ook bedrijven getroffen worden die zich netjes aan de regels houden.”

Op 31 januari 2025 kondigt BBB-gedeputeerde Ans Mol aan dat de provincie Gelderland van plan is rondom natuurgebieden – met name bij de Veluwe en een natuurgebied in Winterswijk – zones aan te wijzen waarbinnen strengere regels gaan gelden als het gaat om de uitstoot van stikstof. 4 Mol voelt zich daartoe gedwongen door uitspraken van verschillende rechters.

Op 5 februari 2025 dienen de PvdD en SP fracties van de Provinciale Staten van Gelderland een motie in – Motie Integrale aanpak eenden­sector in de hoogste versnelling – waarin wordt uitgesproken:
”dat de Gelderse eendensector problematisch is voor dieren, natuur en omwonenden;”
En Gedeputeerde Staten verzocht wordt:
”om zo snel mogelijk, via de inzet van alle mogelijke bron- en VTH-maatregelen, en in samenspraak met de gemeente Ermelo en het Ministerie van LVVN, een einde te maken aan de structurele problemen die worden veroorzaakt door de Gelderse eendensector”. 5
VTH staat voor vergunningverlening, toezicht en handhaving.

De motie werd verworpen, maar het moge duidelijk zijn dat het beëindigen van de eendensector een serieuze optie is om Gelderland en Nederland een stukje uit het stikstofmoeras te trekken.

Tijd voor actie

“De stikstofcrisis vergt van het kabinet keuzes en acties,” zegt Animal Rights directeur Susan Hartland. “Wat men ook doet, veeboeren zullen boos zijn en het land ontregelen. Het beëindigen van deze drie sectoren zal een stap vooruit zijn bij de oplossing van het stikstofprobleem en in het opheffen van ernstige dierenwelzijnsaantastingen.”

“Het boerenfront zal voor de bühne protesteren, maar net als bij het beëindigen van de nertsenhouderij zal de solidariteit met deze sectoren gering zijn.”

Update Landelijke beëindigingsregeling veehouderijlocaties

Om het voor de veehouders zelf aantrekkelijk te maken om bedrijven binnen deze kleinere sectoren eerst vrijwillig te beëindigen, was een uitkoopregeling nodig. De Landelijke beëindigingsregeling veehouderijlocaties (Lbv) voor kleinere sectoren – geiten, vleeskalveren, overig rundvee, vleeseenden en konijnen – was opengesteld van 18 november 2024 tot en met 20 december 2024, met een budget van € 50 mln. De regeling was binnen één dag overtekend. Daardoor waren tot op heden 65 aanvragen nog in afwachting van extra budget.

Op 28 mei 2025 werd aangekondigd dat de Lbv voor kleinere sectoren wordt opgehoogd met 78 miljoen euro. 6 Daarmee is er in totaal 128 miljoen euro beschikbaar. De Europese Commissie heeft de ophoging van het budget op 22 mei 2025 goedgekeurd.

Op peildatum 14 mei 2025 waren aanvragen ingediend door 7 bedrijven met eenden en 7 met konijnen en nog 3 met meerdere diersoorten, naast 54 vleeskalverenbedrijvejn en 30 geitenhouderijen. Voor konijnen en eenden is dat ongeveer een kwart van de bedrijven. 7

Kalkoen vallen onder de reguliere Landelijke beëindigingsregeling veehouderijlocaties (Lbv) en de Lbv-plus (veehouderijlocaties met piekbelasting). Op peildatum 14 mei 2025 waren er 243 aanvragen door pluimveehouderijen en 105 door bedrijven met meerdere diersoorten. 8 ‘Pluimvee’ wordt verder niet gespecificeerd naar diersoort.

DE EENDENINDUSTRIE

Ketenregiseur Tomassen Duck-To is in Thaise handen. De fokkerij van eenden is met een marktaandeel van 75% wereldwijd in handen van Cherry Valley, Chinees eigendom. Van de totale productie wordt ca. 98% geëxporteerd. De Nederlandse consument eet ongeveer 300 g. eend p.p.p.j., 2% van de totale productie.

Ongeveer de helft van de eenden wordt in Gelderland gehouden – rondom de noordwest rand van Natura 2000 gebied de Veluwe (Ermelo, Hierden, Putten) en in de Gelderse Vallei (Lunteren, Ede) – met overloop naar Flevoland en Overijssel.
In het rapport ‘Naar een ontspannen Nederland’ wordt een plan van aanpak geschetst waarvan de belangrijkste punten zijn Ammoniak-emissiereductie in de Gelderse Vallei en de Veluwe-enclave en gerichte uitkoop van specifieke intensieve bedrijven (piekbelasters) op zandgronden.

Er zijn geen alternatieve houderij-concepten voor eenden en er is geen biologische sector. Het geven van uitloop aan eenden is sinds 1998 op grond van milieuregelgeving (bodemvervuiling) verboden.
Eenden hebben zwemwater nodig om aan hun natuurlijke behoefte te kunnen voldoen. Echter, open water in eendenstallen is een risico voor hygiëne en resulteert in verkleumen en verdrinken van jonge eendjes. De Landbouwminister heeft eerder aangegeven geen intentie te hebben om watervoorziening voor eenden te verplichten.
Bij het vangen en laden voor transport en slacht vinden ernstige misstanden plaats.

Eenden zijn relatief gevoelig voor vogelgriep en worden in Nederland gehouden in gebieden met veel watervogels (regio Harderwijk en IJsselmeerpolders langs de randmeren). De relatief open stallen voor de eenden en de grote strobehoefte (het stro kan gecontamineerd zijn met uitwerpselen van watervogels) zijn risicofactoren. Tijdens de huidige pandemie werden zo’n 400.000 eenden ‘geruimd’, een buiten-proportioneel aantal als je kijkt naar het aantal gehouden eenden t.o.v. de totale hoeveelheid pluimvee.

DE KONIJNENINDUSTRIE

Bijna de helft van alle konijnen wordt op bedrijven in Noord-Brabant gehouden. Ook Gelderland en Overijssel hebben een aantal konijnenbedrijven.

In Nederland is geen gespecialiseerde konijnenslachterij meer aanwezig. Het merendeel van de Nederlandse konijnen wordt in België geslacht. In Nederland wordt ca. 0,7 kg konijnenvlees p.p.p.j. geconsumeerd. Daarvan was 60% afkomstig van geïmporteerd, ingevroren konijn bijvoorbeeld uit Frankrijk en Hongarije.

De huisvesting bij commercieel gehouden konijnen vormt een bron van ongerief. Ongeacht het kooisysteem komen ‘vlees’konijnen nooit buiten, zien geen daglicht, is er niet of nauwelijks ruimte voor huppelen en rennen, kunnen ze niet graven, hebben ze onvoldoende schuil- en knaagmogelijkheden, eten ze eenzijdig voer, moeten ze lopen over een gespleten ondergrond, leven ze boven hun eigen uitwerpselen en ademen ze daarvan de ammoniaklucht in, zijn ze blootgesteld aan constant lawaai van mechanische ventilatie, muziek en rammelende kooien, en leven ze in onnatuurlijke groepsverbanden.
De konijnenhouderij kan op geen enkele wijze voldoen aan de natuurlijke behoefte van deze dieren. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de sterfte hoog is, evenals het antibioticagebruik.
 Hoge ziektegevoeligheid en hoge sterfte onder voedsters en jonge konijnen is qua dierenwelzijn en economie problematisch. Het antibiotica-gebruik blijft hoog en brengt in de sterfte geen verandering.
De ‘voedsters’ (moederdieren) leven over het algemeen eenzaam in hun kooien wanneer ze geen jongen hebben. Onderlinge agressie komt voor bij voedsters die gezamenlijk worden gehuisvest.
Hetzelfde geldt voor de rammen (mannetjes) die gehouden worden voor hun zaad. De fokrammen worden op gespecialiseerde KI-stations in Nederland gehouden en zijn praktisch uitgesloten van welzijnsmaatregelen.
Ook de misleidende term ‘parkhuisvesting’ is een kooi, maar konijnen zijn uitgesloten van het EU ‘cage-free’ scenario.

Vooral de kunstmatige inseminatie van de ‘voedsters’ kent een horror-achtig scenario. Voor het opwekken van de eisprong worden met een intramusculaire injectie hormonen toegediend.


  1. Zorgen over stikstofhandel via lege boerderijen: ‘We stappen desnoods naar de rechter’ ↩︎
  2. De pekingeenden van Gelderland ↩︎
  3. Johan Vollenbroek steekt hand uit naar kabinet, doet voorstel om uit stikstofimpasse te komen ↩︎
  4. Gedeputeerde Ans Mol heeft een zorgwekkende boodschap: in Gelderland kan er niet zo heel veel meer door ‘stikstofzone’ ↩︎
  5. Motie Integrale aanpak eenden­sector in de hoogste versnelling ↩︎
  6. 78 miljoen euro extra voor beëindigingsregeling kleinere veehouderijsectoren ↩︎
  7. CBS Landbouw ↩︎
  8. Lbv en Lbv-plus actueel ↩︎

VIDEO: JAGER LAAT AANGESCHOTEN GANS HEVIG LIJDEN

Op zaterdag 4 maart waren de Hunt Saboteurs van Animal Rights in Reeuwijk. Ze zagen hoe een aangeschoten gans in doodsstrijd op de grond lag te spartelen. De jager in kwestie stond erbij en deed niets om het dier uit zijn lijden te verlossen, hoewel hij hier wettelijk toe verplicht is. Animal Rights overweegt juridische stappen tegen de man.

De ganzenjacht begint vanaf zonsopgang, dus de Hunt Saboteurs zijn al vroeg ter plaatse. Zodra we het gebied binnenrijden, klinken er geweerschoten aan alle kanten. We pakken onze verrekijkers, camera’s en toeters en lopen in de richting van de schoten. Na vijf minuten lopen stuiten we op een veld met een jachthut waarin enkele jagers zich hebben verstopt. We zien dat de jagers wel tientallen lokganzen om hun jachthut heen hebben gezet. Dit is om overvliegende ganzen te misleiden en de indruk te wekken dat er op die plek eten en veiligheid is. In andere gevallen wordt er ook volop [gebruik gemaakt van levende lokvogels.](https://www.animalrights.nl/levende-lokvogels)

Er wordt deze ochtend flink geschoten. Een van de slachtoffers is een aangeschoten gans. Het dier lijdt zichtbaar en hoorbaar en ligt hulpeloos op de grond. De jager bekijkt hem, raakt hem aan, maar onderneemt geen actie om de gans uit zijn lijden te verlossen. De man loopt daarna weg. Dan komt er even een hond bij de spartelende gans kijken. De hond rent weg en de gans blijft weer in doodsstrijd achter. Ten slotte neemt de jager de gans mee.

Bekijk de video hieronder.

Artikel 3.24, eerste lid, van de Wet natuurbescherming luidt: “Een ieder die een in het wild levend dier doodt of vangt voorkomt dat het dier onnodig lijdt.” En artikel 2.1, zesde lid, van de Wet dieren bepaalt: “Een ieder verleent een hulpbehoevend dier de nodige zorg.”

Op de beelden is duidelijk te zien dat de jager in strijd met deze wet handelt. Animal Rights overweegt juridische stappen tegen deze jager te ondernemen.

Campagnecoördinator Aysis Plet: “Jagers die zich onbespied wanen bewijzen altijd weer dat de jacht een gruwelijke bloedsport is die niets te maken heeft met ‘dierenwelzijn’ of ‘natuurbeheer’. En zolang ze niet adequaat gestraft worden voor hun misdaden tegen dieren, zullen dit soort wanpraktijken blijven voortbestaan.”

Lees ook: [Haas doodslaan mag van provincie, Animal Rights tekent bezwaar aan. ](https://www.animalrights.nl/haas-doodslaan-mag-van-provincie-animal-rights-tekent-bezwaar-aan)

Regelmatig krijgen we de vraag wat mensen zelf kunnen doen tegen de jacht. [Onze tips hebben we hier op een rijtje gezet.](https://www.animalrights.nl/wat-kan-jij-doen-tegen-de-jacht)

Goede apparatuur zoals camera’s en verrekijkers zijn belangrijk om onze acties voort te kunnen zetten. We zijn volledig afhankelijk van donaties. Wil je de dieren helpen? [We zijn blij met elk bedrag! ](https://www.animalrights.nl/gift)

ANIMAL RIGHTS DIENT ONDERSTEUNENDE ZIENSWIJZE IN VOOR ‘NOOIT MEER KNORHOF’

Op 27 juli 2017 brandde een intensieve varkenshouderij aan de Burensewal in Kapel-Avezaath, die bekend stond als de Knorhof, volledig af. Meer dan 20.000 varkens stierven een verschrikkelijke dood.

Sinds 2019 poogt het bedrijf Sebava van Adriaan Straathof en Maarten Verdoorn de vergunningen weer op orde te krijgen. Maar zowel de provincie Gelderland als de gemeente Buren zijn inmiddels van mening dat de herbouw van een intensieve varkenshouderij op deze locatie niet meer gewenst is.

De provincie is voornemens de bestaande milieuvergunning uit 2010-2011 in te trekken, en de aanvragen voor (her)bouw en nieuwe milieuactiviteiten zijn buiten behandeling gesteld, omdat Sebava niet de vereiste informatie voor vergunningverlening heeft aangeleverd. Dit betekent dat er al jaren geen zicht is op verwezenlijking van de huidige bestemming, wat de gemeente de kans gaf met een nieuw bestemmingsplan te komen; een waarin geen plaats is voor intensieve veehouderij. 1

Ontwerpbestemmingsplan

Het ontwerpbestemmingsplan werd op 24 januari ter inzage gelegd. 2 Sebava heeft tegen het besluit van de Burense gemeenteraad bezwaar gemaakt. 3 Dit noopte Animal Rights ertoe een ondersteunende zienswijze in te dienen met de oproep aan het college van burgemeester en wethouders van Buren om in het besluit te volharden.

Bibob

We wijzen het college er verder op dat de provincie Flevoland hetzelfde bedrijf een aangevraagde omgevingsvergunning geweigerd heeft én al verleende omgevingsvergunningen heeft ingetrokken. Dit is gedaan op grond van de resultaten uit onderzoek in het kader van de Wet Bibob. Deze wet geeft overheidsinstanties de mogelijkheid om de achtergrond van bedrijven en personen met wie zij zakendoen, te screenen. Zo kan worden voorkomen dat de overheid criminele activiteiten financiert of faciliteert. Uit de verkregen (vertrouwelijke) informatie zou zijn gebleken dat een ernstig gevaar bestaat dat deze vergunningen voor Sebava mede zullen worden gebruikt om strafbare feiten te plegen.

Er is geen reden aan te nemen dat eventuele strafbare feiten niet ook zullen worden begaan wanneer de bestemmingsplanwijziging in Buren niet doorgaat en Straathof de gewenste doorstart zou kunnen maken. Wat betreft Animal Rights zou deze wijziging dan ook een zeer effectieve preventieve stap zijn.

Beter voor de natuur en de dieren

Verder onderschrijft Animal Rights de wijziging, waarmee intensieve veehouderij op deze locatie onmogelijk wordt gemaakt, in het licht van het belang voor de fysieke leefomgeving en het milieu dat hiermee wordt gediend. Ruimte moet worden geboden aan de natuur en in het wild levende dieren die daarvan afhankelijk zijn, niet aan een dieronterende ‘varkensfabriek’ die ook nog eens zeer vervuilend is en niet langer te verantwoorden is binnen de huidige stikstofcrisis.

Animal Rights

Met deze zienswijze verzoekt Animal Rights de gemeente Buren om het ontwerpbestemmingsplan te bekrachtigen in een definitieve besluit en Animal Rights op de hoogte te houden van verdere procedures.

Update

Op 25 april 2023 besloot de gemeenteraad van Buren om het bestemmingsplan vast te stellen. Straathof/Sebava kan tot 23 juni beroep aantekenen, wat ongetwijfeld zal gebeuren. De gemeente neemt de ondersteunende zienswijze van Animal Rights ter kennisgeving aan en weerlegt die van Sebava:
“Nu ruim vijf jaar na tenietgaan van het bedrijf geen herbouw heeft plaatsgevonden en daarvoor ook geen omgevingsvergunning is verleend komt de raad tot de afweging dat het maatschappelijk belang van een goede ruimtelijke ordening, landschappelijke kwaliteiten, een gezonde leefomgeving en de realisatie van woningen in Erichem in dit geval zwaarder wegen dan het individuele belang van herbouw van de veehouderij.” 4

“Wij menen dat in deze unieke situatie, mede gelet op het voorzorgsbeginsel, in redelijkheid niet meer belang hoeft te worden gehecht aan de onzekere uitkomst van de diverse vergunningprocedures, dan aan het ‘vergroenen’ van het landschap, verbeteren van het woon- en leefklimaat, reduceren van overlast en gezondheidsrisico’s en het creëren van mogelijkheden van woningbouw in Erichem.”


  1. Bestemmingsplan ↩︎
  2. Ontwerpbestemmingsplan ↩︎
  3. Sebava maakt bezwaar ↩︎
  4. Nota zienswijze Ontwerpbestemmingsplan Kapel-Avezaath, Burensewal 1 en 3 ↩︎

KALVERSLACHTER VANDRIE IN BELGIË VOOR DE RECHTER VANWEGE ANIMAL RIGHTS UNDERCOVERBEELDEN

De juridische raderen in België draaien traag, maar op dinsdag 7 maart 2023, om 10.30 uur, in zittingszaal 7 van de correctionele rechtbank van Hasselt, vindt eindelijk de inleidende zitting plaats van de strafzaak tegen kalverslachter Van Drie.

De pleitdatum werd vastgelegd op dinsdag 5 september 2023 om 9 uur.

In december 2018 bracht Animal Rights [beelden van misselijkmakende, illegale mishandelingen](https://www.animalrights.be/animal-rights-brengt-schokkende-beelden-naar-buiten-uit-een-vlaams-slachthuis) in het Hasseltse slachthuis Van Drie aan het licht.

Lees ook: [Animal Rights sleept Hasselts horrorslachthuis Van Drie voor de rechter](https://www.animalrights.be/animal-rights-sleept-hasselts-horror-slachthuis-vandrie-voor-rechter)

In de beelden is te zien hoe kalveren routinematig worden bewerkt met een elektrische veedrijver: op het hoofd, het lichaam en tegen de anus. Dieren worden natgespoten om de intensiteit van de schok te vergroten en zelfs met de veedrijver bewerkt als ze onmogelijk vooruit kunnen bewegen. Daarnaast worden dieren met drijfstokken in het gezicht geslagen en in de anus gepord. Onwillige kalveren worden gewelddadig aan hun oren en hun staart getrokken, en ze worden geschopt. Zich verzettende runderen worden mishandeld met het pneumatische penschiettoestel. Het toestel wordt regelmatig verkeerd geplaatst, zodat de dieren ‘enkel’ verwond worden wat herhaald schieten noodzakelijk maakt voor bedwelming. De overduidelijke angst, paniek en stress van de kalveren is in de ogen van de dieren af te lezen in hun pogingen tot verzet.

Het slachthuis sloot korte tijd de deuren terwijl een onderzoek naar de misstanden liep. Animal Rights legde via haar advocaat een strafklacht neer lastens VanDrie en de onbekende, directe daders van de dierenmishandeling.


Het Hasseltse slachthuis was onderdeel van de Nederlandse Van Drie Group, de grootste kalverslachter ter wereld. De familie Van Drie heeft volgens Quote een geschat vermogen van €1,3 miljard. Tijdens corona jaar 2021 boekte het bedrijf over de rug van de kalfjes een recordomzet van €2,75 miljard met een winst van €103 miljoen.

Animal Rights eiste dat de dierenmishandelaars gestraft zouden worden en het slachthuis gesloten. Dat laatste werd reeds bereikt: De milieuvergunning van het Hasseltse slachthuis was slechts geldig tot 2020 en het sloot daarna de deuren.

Het gaat aanstaande dinsdag om een zogenaamde agendazitting. Dit wil zeggen dat de voorzitter van de rechtbank zal bepalen wanneer de zaak gepleit wordt. In de tussentijd worden er conclusies uitgewisseld tussen de verschillende partijen: Animal Rights als burgerlijke partij, beklaagde VanDrie en tenslotte het Vlaamse Openbaar Ministerie.

HORROR-SLACHTHUIS VAN DRIE VERSCHIJNT EINDELIJK VOOR DE RECHTER

Op dinsdag 7 maart 2023, om 10.30 uur, zittingszaal 7, vond de inleidingszitting plaats voor de correctionele rechtbank van Hasselt in de strafzaak tegen [kalver- en runderslachter VanDrie.](https://www.animalrights.be/animal-rights-brengt-schokkende-beelden-naar-buiten-uit-een-vlaams-slachthuis “”) Het ging om een zogenaamde agendazitting. Dit wil zeggen dat de voorzitter van de rechtbank zou bepalen wanneer de zaak gepleit wordt. In tussentijd worden er conclusies uitgewisseld tussen de verschillende partijen. Iedereen krijgt de kans om dergelijke conclusies neer te leggen: Animal Rights als burgerlijke partij, de beklaagde en tenslotte het Openbaar Ministerie. Animal Rights doet een beroep op advocaat Anthony Godfroid die de opdracht heeft gekregen een morele schadevergoeding te vragen.

De pleitdatum werd vastgelegd op dinsdag 5 september 2023 om 9 uur.

Animal Rights campagneleider Els Van Campenhout: “Animal Rights filmde er in 2018 gruwelijke beelden waarin te zien is hoe dieren systematisch mishandeld worden met elektroshocks. Angstige dieren werden nog eens extra gepijnigd tijdens hun laatste levensmomenten. Wij eisen strenge straffen voor het horrorslachthuis en de individuele dierenmishandelaars.”

Lees ook: [Animal Rights sleept Hasselts horrorslachthuis Van Drie voor de rechter](https://www.animalrights.be/animal-rights-sleept-hasselts-horror-slachthuis-vandrie-voor-rechter)

In de zomer van 2018 filmde Animal Rights misselijkmakende, illegale mishandelingen in het Hasseltse slachthuis VanDrie. Zo worden er routinematig elektrische schokken toegediend: op het hoofd, het lichaam en tegen de anus. Sommige dieren worden natgespoten. Dit vergroot de intensiteit van de schok. Verder is ook te zien hoe de angstige runderen worden geslagen, aan de staart en de oren worden getrokken en geschopt. Het is duidelijk zichtbaar dat er angst, paniek en stress heerst bij de runderen.


Het slachthuis, dat de slogan gebruikt “Controlled Quality Veal”, kreeg een PV van de Vlaamse Inspectie Dierenwelzijn op 21 december 2018. De directeur van het slachthuis heeft zich ten aanzien van de inspectie vooral verdedigd via zelf genomen beelden. Erg nuttig waren die niet aangezien de camera zodanig gepositioneerd werd dat het drijven en het fixeren van de kalveren niet te zien is. Ook de plaatsing van het verdovingsschot gebeurde buiten het zicht van de camera’s.

De beelden van Animal Rights daarentegen tonen aan dat er kalveren geslagen werden met een stok, geschopt werden en zelfs tot in de ogen geprikt werden. De elektrische prikkelaar werd ook ingezet bij onvolwassen dieren en dit op verschillende gevoelige delen van het lichaam.

Dierenmishandeling wordt in België strafbaar gesteld door onder meer, artikel 1 van de Dierenwelzijnswet van 14 augustus 1986. Artikel 1 van de ‘Wet betreffende de bescherming en het welzijn der dieren’ zegt: “Niemand mag, uitgezonderd bij overmacht, handelingen plegen die niet door deze wet zijn voorzien en waardoor een dier zonder noodzaak omkomt of zonder noodzaak een verminking, een letsel, of pijn ondergaat.”

Verder tonen de handelingen in de beelden van Animal Rights ook inbreuken op de bepalingen van de Europese Verordening van 24 september 2009 inzake de bescherming van dieren bij het doden. In Hoofdstuk 1, punt (2) van deze verordening wordt bijvoorbeeld gesteld: “Bedrijfsexploitanten of bij het doden van dieren betrokken personen dienen de nodige maatregelen te nemen om pijn te vermijden en angst en spanning en lijden tijdens het slacht- of dodingsproces zoveel mogelijk te beperken. Op basis van deze inbreuken op nationale én Europese wetgeving kan het slachthuis veroordeeld worden.

Omdat de feiten plaatsvonden in 2018 is de maximumstraf zes maanden opsluiting in de gevangenis en geldboetes tot 16.000 euro. Mochten de feiten hebben plaatsgevonden na 4 februari 2022 dan bedroeg de maximumstraf 5 jaar opsluiting in de gevangenis.

Angstige dieren werden nog eens extra gepijnigd tijdens hun laatste levensmomenten. Wij eisen strenge straffen voor het horrorslachthuis en de individuele dierenmishandelaars