Opnieuw heeft de minister een vergunning verleend aan multinational [Charles River in Den Bosch](https://www.animalrights.nl/het-proefdieren-imperium-van-charles-river). In de komende vijf jaar mogen er 649.495 (!) dieren gebruikt worden in experimenten.1 Het dierproefbedrijf had de afgelopen vijf jaar al een vergunning voor 388.150 proefdieren. Het gaat om zogenaamde giftigheidstesten, waarvoor ook veel katten en honden worden gebruikt. Animal Rights en de Partij voor de Dieren Den Bosch zijn woedend en komen samen in actie tegen de vergunning.
De dieren krijgen, onder andere via dwangvoeding, hoge doseringen giftige stoffen toegediend zodat bepaald kan worden bij welke dosering ‘reacties optreden’. Het gaat om overgeven, stuiptrekkingen en ernstige schade aan organen als lever, nieren en longen. De stoffen worden gebruikt in geneesmiddelen, industriële chemicaliën en landbouwgif. De meest gebruikte honden zijn beagles, omdat ze klein zijn en een vriendelijke karakter hebben. Het dier zal niet snel bijten als het gruwelijke experimenten moet ondergaan.
Paulien Edixhoven van Animal Rights: “We blijven vechten tegen dit onnodige en onnoemelijke kwaad dat deze dieren wordt aangedaan, net zo lang totdat ze allemaal vrij zijn! Ons standpunt is helder: dierproeven stopzetten en vervangen door dierproefvrije technieken.”
In 2020 is Charles River nog uitgebreid met twee laboratoria en ging daarmee van 265.850 dierproeven naar 388.150 dierproeven in vijf jaar tijd. Nu volgt er weer een uitbreiding: maar liefst 649.495 dieren, bestaande uit 16.000 muizen, 449.900 ratten, 500 hamsters, 1400 cavia’s, 91.950 konijnen, 3.300 honden, 745 katten, 1.200 minivarkens, 20.250 klauwkikkers en 64.250 vissen, zullen aan testen onderworpen worden.
Eileen Samshuijzen, raadslid Partij voor de Dieren Den Bosch: “Een toename in het aantal dierproeven is in strijd met het beleid van de Nederlandse overheid om een [transitie naar dierproefvrije technieken](https://www.animalrights.nl/verandering-op-komst-voor-proefdieren) te bewerkstelligen. Nog in juni van dit jaar zijn er opnieuw [meerdere moties aangenomen](https://www.animalrights.nl/tweede-kamer-schaart-zich-achter-proefdieren) waarmee de Kamer vraagt om een versnelde omschakeling naar proefdiervrij onderzoek. De minister gaat met het toekennen van de vergunning lijnrecht tegen de opdracht van de Kamer in.”
De 649.495 proefdieren zijn stuk voor stuk voelende wezens, benadrukt Samshuijzen. “Het gaat om individuen met recht op leven en welzijn. Het verlenen van een vergunning voor het doen van dierproeven druist rechtstreeks in tegen de intrinsieke waarde van het dier. De projectvergunning had nooit verleend mogen worden en moet ingetrokken worden.”
Animal Rights en de Partij voor de Dieren Den Bosch hebben de handen ineen geslagen tegen de uitbreiding.
Op zondag 18 december informeren we Bosschenaren met een informatiestand over de akelige praktijken van Charles River en de uitbreidingsplannen;
We sturen de ministers van LNV, OCW en VWS [een brandbrief](https://www.animalrights.nl/onderteken-de-brandbrief) met de oproep om zich veel harder in te spannen voor aanpassing van regelgeving voor verplichte en volstrekt achterhaalde testen op dieren. We vragen ze ook op veel meer vaart te maken met de omslag naar proefdiervrij onderzoek;
Op woensdag 11 januari 2023 houden we een vreedzame demonstratie bij het proefdiercentrum;
Ten slotte vecht Animal Rights de vergunning juridisch aan.
Het zou enorm helpen als veel mensen laten horen hoe zij denken over deze afschuwelijke dierproeven. Help je mee?
– Kom naar onze vreedzame demonstratie op woensdag 11 januari 2023! Je kunt je [hier aanmelden.](https://fb.me/e/aO7byTdsp)
– [Onderteken de brandbrief](https://www.animalrights.nl/onderteken-de-brandbrief) die Animal Rights en de Partij voor de Dieren Den Bosch aan de ministers van LNV, VWS en OCW sturen;
– Steun juridische acties van Animal Rights [met een gift](https://www.animalrights.nl/gift).
En als je op zondag 18 december tussen 12:00 uur en 17:00 uur op de markt in Den Bosch bent, kom dan vooral even langs bij onze stand!
Animal Rights maakt bezwaar tegen de komst van een bedrijf in Deurne dat konijnen houdt en doodt voor de productie van een serum tegen slangengif.
In februari 2019 werd bekend dat de Noordbrabantse gemeente Deurne wil meewerken aan de vestiging van een laboratorium dat antiserum produceert tegen slangengif. Het lab met een stal voor maximaal 400 konijnen moet op de plek van een voormalige veehouderij aan de Riet 3 komen. De vergunning voor die veehouderij werd in 2011 ingetrokken. De huidige bebouwing op Riet 3 bestaat uit een vervallen woonhuis met twee of drie bouwvallige schuren (zie de begeleidende foto’s).
Het ‘bedrijf’ FarmArts BV zou in september 2018 het plan hebben ingediend. Burgemeester en wethouders staan er positief tegenover, maar om de vestiging van het laboratorium wettelijk mogelijk te maken moet een deel van het bestemmingsplan worden aangepast. De gemeente wil daar in principe aan mee werken. Definitief wordt dat pas als de gemeenteraad er ook mee instemt. 12
Op 3 november 2022 verlenen Gedeputeerde Staten van Noord-Brabant “een vergunning ingevolge artikel 2.7, tweede lid, van de Wet natuurbescherming” voor onbepaalde tijd. Tot en met 19 december 2022 kan beroep worden ingesteld door belanghebbenden. 3
De oude gebouwen zullen gesloopt worden. De bestaande woning wordt in de plannen omgebouwd tot laboratorium. Ten noorden van de woning wordt een konijnenstal gebouwd voor 400 konijnen. In het laboratorium zouden naast antisera tegen slangengif ook teststrips geproduceerd worden om de diagnose slangenbeten bij de mens vast te stellen.
De konijnen worden gebruikt voor het maken van een antiserum. Tegengif tegen een slangenbeet wordt gemaakt door een dier – in dit geval een konijn – in te spuiten met slangengif. De konijnen worden dus vergiftigd. Het immuunsysteem van het konijn vormt daarna antistoffen. Tenslotte wordt er bloed van het konijn afgetapt, waarna de antistoffen er uit worden gewonnen om het tegengif mee te maken.
Het bedrijf liet weten in een later stadium toelichting te geven op de ‘prille’ plannen, maar die toelichting is er nog altijd niet. Volgens de Stichting Informatie Dierproeven, in antwoord op vragen van het Eindhovens Dagblad, neemt de vorming van antistoffen enige weken in beslag en wordt aan het einde van de productie van de antistoffen het konijn gedood.
Dat de konijnen dood moeten, wordt echter nergens specifiek vermeld. Ook portefeuillehouder wethouder Marinus Biemans beantwoordde de vraag van de Deurnese fractie Progressief Akoord/Groen Links “… hoe komen deze dieren uit de tests (levend, misvormd of dood)” niet. 4
Bij de aanvraag voor de natuurvergunning staat bij transportbewegingen echter dat vrachtwagens zullen worden gebruikt voor: “Aanvoer dieren/afvoer bedrijfsafval/afvoer kadavers/afvoer spuiwater/aanvoer bedrijfsbenodigdheden etc.”
Levende dieren worden aangevoerd, kadavers afgevoerd. Het lijkt er dus op dat de konijnen op de Riet 3 zullen worden afgemaakt. Het gaat dus niet om “350 tot 400 konijnen”, jaarlijks zou het om duizenden afgemaakte konijnen kunnen gaan.
Alles wat met dierenleed te maken heeft, schuift de wethouder in antwoord op de vragen van Progressief Akoord/Groen Links gemakzuchtig van zich af: “De rol van de gemeente is toetsen of er sprake is van een goede ruimtelijke ordening. Daarvoor volgen we de procedure van een principeverzoek, ontwerpbestemmingsplan en bestemmingsplan. De bedrijfsvoering wordt niet getoetst door de gemeente, maar door de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit …”.
Het kan natuurlijk niet zo zijn dat de gemeente Deurne een bedrijf laat bouwen en volgooien met dieren en dat daarna pas de Rijksoverheid komt kijken en mogelijk zegt: dit mag helemaal niet. Alle facetten van dit plan moeten op elkaar afgestemd zijn.
Antiserums voor de behandeling van vergiftigingen door onder andere slangen, schorpioenen en spinnen worden in Nederland opgeslagen in het Nationaal Serum Depot. Dierentuinen drongen aan op de oprichting van dat depot in 2008. Zij hadden een kleine voorraad bij noodgevallen, maar kregen steeds vaker de vraag antisera te leveren aan particulieren die gebeten of gestoken werden door hun ‘huisdieren’. Dit legde een te groot beslag op hun eigen voorraad.
Dit depot is dus niet opgericht voor beten door de Europese adder, Vipera Berus, de enige gifslang in Nederland en België. Adderbeten zijn uiterst zeldzaam, de gevolgen meestal mild en toedienen van een tegengif is lang niet altijd nodig.
Volgens de RIVM wordt er jaarlijks tussen de 10 en 15 keer een beroep gedaan op het Nationaal Serum Depot. 5 Het lijkt volstrekt absurd om hiervoor duizenden (?) konijnen te martelen en vermoorden. In artikel 2.1 lid 1 van de Wet Dieren is het verbod neergelegd om zonder redelijk doel pijn of letsel te veroorzaken of om de gezondheid of het welzijn van het dier te benadelen. 6
Naast de konijnen worden ook ergens slangen gebruikt om het gif af te tappen – slangen melken – dat vervolgens bij de konijnen wordt geïnjecteerd. Waar gebeurt dat? Hoe wordt met deze dieren omgegaan? Hoe zijn deze gehuisvest? “Er zijn meer vragen rondom dit project dan antwoorden,” verzucht Animal Rights directeur Susan Hartland.
De standaard procedure wereldwijd is om voor het maken van antiserum paarden te gebruiken. 7 Dit is evenzeer onwenselijk, maar deze dieren worden tenminste niet gedood om bloed hun af te tappen. Waarom moet er dan in Nederland een lab komen met ‘wegwerp’-konijnen?
Er zijn ondertussen ook methoden ontwikkeld waarbij geen zoogdieren worden gebuikt, maar waarbij bacteriën antisera produceren. 8 De methode die men in Deurne wil toepassen is daarmee ook achterhaald.
Volgens de bouwschets bijgevoegd bij de aanvraag worden er in de beoogde stal 480 kooien geplaatst waarvan er 400 gelijktijdig bezet zijn. Dit houdt in dat de konijnen individueel gehuisvest worden.
Al in 2014 wordt de Motie-Van Dekken 9 over groepshuisvesting voor vleeskonijnen (Kamerstuk 28 286 nr. 742) aangenomen, waarin onder andere wordt gevraagd om “groepshuisvesting voor vleeskonijnen in nationale wetgeving op te nemen.”
In antwoord op Kamervragen zegt Landbouwminister Adema op 9 november 2022: “In het Plan van Aanpak huisvesting dat de konijnensector heeft opgesteld, is onder andere opgenomen dat voedsters uiterlijk 2030 gehuisvest moeten worden in zogenaamde combiparken of parttime in groepen.”
En ook: “Ook is het uitfaseren van conventionele kooien, en een aantal aanvullende eisen voor ruimte, vloeren en hokverrijking, onderdeel van de Nederlandse inzet bij de herziening van de Europese dierenwelzijnsregelgeving.“
Op 14 april 2022 meldde zijn voorganger Henk Staghouwer in een verzamelbrief dierenwelzijn al:
“Specifiek met het onderdeel leefruimte wordt via het IKB systeem geborgd dat alle vleeskonijnen uiterlijk 2030 in zogenaamde parken gehuisvest worden. Ook voedsters (moederkonijnen) moeten uiterlijk 2030 gehuisvest worden in zogenaamde parken of parttime in groepen.”
Het zou onbestaanbaar zijn dat een nieuw gebouwde konijnenstal konijnen individueel opsluit.
De verleende natuurvergunning, waar tegen Animal Rights nu allereerst bezwaar maakt gaat over de “oprichting van een konijnenhouderij”, maar is het geplande bedrijf dat wel? In de Wet dieren en het Besluit houders van dieren staan de regels en normen voor voor verschillende vormen van dierhouderij. Met betrekking tot konijnen zijn deze volledig ingericht op het fokken van ‘vleeskonijnen’ voor de slacht, niet op het inspuiten van konijnen met gif om vervolgens hun bloed af te tappen. Dat heeft meer verwantschap met experimenten in laboratoria.
In de nieuwe Wet dieren en haar amendementen is het streven juist om het aantal ingrepen bij dieren te verminderen. Het aftappen van bloed van dieren past daar zeker niet in.
De Centrale Commissie Dierproeven zei destijds tegen het ED: ”Voor een ondernemer hier een vergunning voor krijgt moet hij meerdere onderzoeken doorlopen. Eerst moet hij aantonen dat het meerwaarde heeft, vervolgens wordt er een inschatting gemaakt van het ongerief, voorgesteld aan de inspectie dierenwelzijn en tenslotte ethisch getoetst”. 13 De CCD lijkt daarmee van mening te zijn dat het wel degelijk om een dierproevenlaboratorium gaat en niet om een veehouderij.
Wethouder Marinus Biemans ontkent dat. “Er worden geen dierproeven uitgevoerd op de konijnen. De konijnen worden ingespoten met slangenantigeen, waardoor zij antistoffen gaan produceren. Uit het bloed van de konijnen worden de antistoffen gewonnen, waarmee het tegengif wordt gemaakt. Er is geen sprake van het uitvoeren van tests,” antwoordde hij op vraag 1 van PA/GL. Bij vraag 5 geeft hij echter aan dat er in eerste instantie vooral onderzoek wordt gedaan: “Hoewel in eerste instantie de nadruk ligt op onderzoek, zal uiteindelijk de productie van antiserum de bedrijfsvoering bepalen. Het laboratorium heeft hierin een ondersteunende functie. De verwachting is dat onderbouwd kan worden dat het bedrijf als geheel valt onder categorie 2 van de lijst ‘Bedrijven en milieuzonering’. Al met al is er sprake van een bedrijf dat beter past in het buitengebied dan op een industrieterrein.” 12
Er wordt echter wel een medicijn geproduceerd, namelijk antiserum. Is het bedrijf daarmee geen farmaceutisch bedrijf? De vervolg vraag is dan meteen: hoort een dergelijk farmaceutisch bedrijf wel thuis in een agrarisch gebied? De wethouder: “Een productiebedrijf van farmaceutische stoffen zou inderdaad thuis horen op een industrieterrein. De hoofdzaak bij zo’n bedrijf ligt met name bij het produceren van farmaceutische stoffen/medicijnen op basis van onder andere (chemische) stoffen. Hier-voor komen niet per definitie dieren aan te pas.”
Er is een vergelijkbare zaak. Het Leidse biotechbedrijf Pharming produceert het geneesmiddel Ruconest met behulp van genetisch gemanipuleerde konijnen. De dieren maken de werkzame stof, die vervolgens wordt gewonnen uit de konijnenmelk. Het Leidse bedrijf heeft twee konijnenboerderijen in Nederland. Er zijn plannen voor de bouw van een derde en vierde ‘boerderij’. Zover Animal Rights weet, zijn deze op een industrieterrein gevestigd en niet in agrarisch gebied. Voor in gebruiksname van deze ‘boerderijen’ moest de Europese toezichthouder voor geneesmiddelen, de EMA, eerst toestemming geven.
We zagen al eerder dat op de Riet 3 levende konijnen zullen worden aangevoerd en kadavers afgevoerd. Het lijkt er dus op dat de konijnen op lokatie zullen worden afgemaakt. Dat lijkt in niets op een ‘reguliere’ konijnenhouderij van waar de konijnen worden getransporteerd naar een slachthuis. Dit bedrijf is dus geen konijnenhouderij maar gaat fungeren als slachthuis. Dat het eindproduct ‘bloed’ is en niet ‘vlees’ maakt daarbij niet uit.
Omdat het op dit adres een veebedrijf betreft dat reeds gestopt was, zal een nieuwe vorm van veehouderij een significante toename van stikstof depositie inhouden. “Ten aanzien van vermesting en verzuring is een significant negatief effect dan ook niet uit te sluiten. Om significante negatieve effecten op de omliggende Natura 2000-gebieden te voorkomen is elders ammoniak gesaldeerd.” Het gaat om een voormalige kalverhouderij aan de Vinkenweg 7 in Deurne.
De aanvraag vergunning Wet natuurbescherming verwijst ook naar de bouwvrijstelling: “Daarnaast is op 1 juli 2021 de Wet stikstofreductie en natuurverbetering in werking getreden. Deze wet maakt een gedeeltelijke vrijstelling mogelijk van de natuurvergunningplicht voor het aspect stikstof voor activiteiten uit de bouwsector.” De bouwvrijstelling is echter door de rechter van tafel geveegd. 14
Daarnaast is Animal Rights van mening dat de ‘koehandel’ in stikstofrechten onhoudbaar is en verboden moet worden. De overheid moet de regie nemen en beschikbare stikstofrechten allereerst gebruiken om natuur te herstellen.
Volgens de Wet natuurbescherming mag men geen vogels en andere beschermde dieren of planten beschadigen bij bouwactiviteiten. De vergunning voor de voormalige veehouderij aan de Riet 3 werd al in 2011 ingetrokken. De huidige bebouwing bestaat uit een vervallen woonhuis met twee of drie bouwvallige schuren en het terrein is overwoekerd. Het is goed mogelijk dat in de afgelopen 10 jaar beschermde dier- en/of plantensoorten zich op deze locatie gevestigd hebben, denk aan uilen, vleermuizen, marterachtigen, etc.
In de pers wordt als initiator van dit, in onze ogen, absurde plan het bedrijf FarmArts BV genoemd. FarmArts opende in oktober 2014 een nieuwe dierenartsenpraktijk in Staphorst 16 aan de Weth Timmermanstraat 15/A. Dit werd later Dierenkliniek Staphorst die sinds juni dit jaar gesloten is. 17 Geen succes dus.
De vergunning werd niet aangevraagd door FarmArts BV, maar verleend aan A.T.H. Vastgoed BV. 19 Beide ‘bedrijven’ blijken echter gevestigd te zijn in een woonhuis aan de Patrijs 34, te Staphorst. 1518 Ook PeelArts is op dit adres gevestigd.
Achter deze ‘bedrijven’ gaat dierenarts Harry Arts schuil, tevens bestuurslid van Kleindier Liefhebbers Nederland. Dit hele plan is dus een hersenspinsel van een individu dat zich voornamelijk bezighoudt met de hobbykonijnenfokkerij. 19
Tot nu toe blijkt uit niets dat er expertise is met betrekking tot het commercieel houden van konijnen, bedrijfsmanagement, slangengif, antiserums, etc.
Animal Rights heeft hierboven een flink aantal redenen aangevoerd waarom dit project geen doorgang zou moeten vinden. Het plan om konijnen op te sluiten in kooien, in isolatie; ze vervolgens in te spuiten met slangengif en ze “enige weken” later te vermoorden om hun bloed af te tappen, om een antiserum te winnen voor mensen die er voor kiezen giftige slangen te houden, klinkt als de absurde verhaallijn van een derderangs vampierfilm.
Animal Rights zal zich tot het uiterste inspannen om “Dracula in Deurne’ tegen te houden en roept de Deurnese gemeenteraadsleden op om hetzelfde te doen en dit absurde, dier-onterende plan naar de prullenbak te verwijzen.
Op 5 oktober 2023 maken Burgemeester en wethouders van de gemeente Deurne ingevolge artikel 1.3.1 Besluit ruimtelijke ordening bekend, dat het voornemen bestaat om voor onder andere de locatie Riet 3, Deurne een bestemmingsplan voor te bereiden (de oprichting van een onderzoekscentrum voor de productie van antiserum tegen slangengif en diagnostische teststrips).
In de nacht van donderdag 8 december op vrijdag 9 december 2022 voerde Animal Rights actie bij het enige kalkoenenslachthuis van ons land: Volys Star in Lendelede. De dierenrechtenorganisatie wil daarmee aandacht vragen voor het onnoemelijke leed dat deze dieren tijdens hun korte bestaan moeten ondergaan. Eerder deze week bracht Animal Rights gruwelijke undercoverbeelden naar buiten uit Vlaamse kalkoenstallen waarop te zien is hoe gewonde en zieke dieren geen enkele medische verzorging krijgen en tussen rottende karkassen moeten leven.
Animal Rights campagnecoördinator Els Van Campenhout: “Vanaf het moment dat kalkoenen geboren worden tot ze sterven zitten ze op elkaar gepropt in stallen zonder daglicht, zonder medische verzorging, te wachten op de dood. Wij brengen de dieren een laatste groet en laten hun lijden niet ongezien voorbijgaan.
Zo’n 25 actievoerders verzamelden bij Volys Star om 3 transporten met kalkoenen op te wachten tijdens een ijskoude nacht. In één transport passen zo’n 1500 kalkoenhennen. De kalkoenen komen tijdens hun korte bestaan nooit buiten. Het enige moment dat de kans krijgen om de verse buitenlucht in te ademen is tijdens de rit naar het slachthuis.
In de vrachtwagens zagen we opnieuw dieren met pootproblemen en verwondingen. Niet alleen tijdens het miserabele bestaan in de stallen, maar ook tijdens het ruw vangen lopen de dieren verwondingen op. De bloedende hennen kregen geen verzorging. Deze gewetenloze industrie kent op geen enkel moment genade voor de dieren.
De actievoerders namen foto’s en beeldmateriaal van de kalkoenen. Daarbij brachten we hen een laatste groet, een eerste en laatste blijk van menselijk mededogen.
We zien hoe gebroken veren tussen de spijlen van de kratten uitkomen. Sommige kratten waren bebloed. Het leed van de kalkoenen in de vleesindustrie is eindeloos.
Een kort en miserabel bestaan eindigt na ruw gevangen te worden, in het slachthuis
De dieren krijgen een eerste en laatste blijk van mededogen van de actievoerders
De actievoerders namen het op voor de vergeten kalkoenen
Het enige moment om de dieren in beeld te kunnen brengen is tijdens de nachtelijke transporten bij het slachthuis
Volys Star
Volys Star is het enige kalkoenenslachthuis van België. Bij Volys worden er wekelijks 16.000 tot 18.000 kalkoenen gedood. Dit slachthuis exporteert onder meer naar Nederland.
Geen verzorging voor dieren die gewond raken tijdens het vangen
De dieren hebben kale plekken
De dieren raken gewond tijdens het ruwe vangen voor transport
Sommige dieren liggen in ongemakkelijke postities in de kratten
De gewetenloze vleesindustrie kent op geen enkel moment genade voor de dieren
Afschuwelijke undercoverbeelden uit Vlaamse kalkoenenindustrie
Animal Rights roept op om dierenleed van het bord te laten en te kiezen voor de vele plantaardige alternatieven deze feestdagen. Vrede op aarde begint vooral ook op je bord!
Op 7 december 2022, publiceerde Animal Rights beelden uit een aantal kalkoenstallen in Vlaanderen van zieke, dode en creperende kalkoenen. Het was voorspelbaar dat de kalkoenindustrie een poging zou doen om de verschrikkelijke misstanden weg te wuiven.
Die bagatalisering wordt in Het Laatste Nieuws (HLN) ingebracht door ‘kalkoenkweker’ Krist Vanoverberghe. In de eerste plaats: hij is geen kweker! Hij kweekt niets, hij is een ‘mester’. De kalkoenen worden als kuikens in zijn schuren gedumpt en zijn taak bestaat er uit te controleren of de voedsel- en watervoorziening nog werkt en het verwijderen van de lijken van gecrepeerde kalkoenen. Enkele weken later worden de dieren weer opgehaald voor het slachthuis. Het is geen kweken, het heeft niets met het ‘boeren vak’ te maken, hij is de opzichter in een industriële vetmesterij.
In HLN beweert Krist: “In elke kwekerij is er verplicht een aparte ruimte van 3 op 3 meter voor de zieke kalkoenen. Die beesten zien er niet goed uit. Ze hebben weinig veren en kale plekken. Maar die ruimte staat los van de gezonde dieren. U mag twee keer raden waar de activisten het liefst hun beelden maken. En natuurlijk levert dat ziektehok dan een vertekend beeld op. Als je beelden toont van in een ziekenhuis, dan betekent dat niet dat de hele bevolking ziek is. Maar die indruk willen ze wel wekken.”
Laten we daar absoluut duidelijk over zijn: Het Animal Rights undercover team heeft in geen van de stallen waar de beelden zijn gemaakt een ‘ziekenhok’ aangetroffen, laat staan er in gefilmd! Alle opnamen van zieke, misvormde en kreupele dieren zijn gemaakt tussen de net wat fittere dieren in de stal en ja, ook die zien er slecht uit.
Hoewel we natuurlijk veel gebruik maken van close-ups om de misstanden duidelijk in beeld te brengen, zijn er genoeg overzichtsbeelden die laten zien dat het hier geen ‘ziekenboeg’ betreft, maar de stal zelf.
Krist Vanoverberghe gelooft duidelijk in sprookjes. In de pluimvee-industrie worden ‘onbruikbare’, ‘nutteloze’ dieren over het algemeen niet voorzien van veterinaire zorg, maar dood getrapt of geslagen.
Krist fantaseert verder: “Ja, er sterven dieren in dat hok. Zowat de helft slaat zich erdoor, dankzij medicatie. De andere helft niet. En die karkassen moeten dan opgeruimd worden. Maar als je van zeven uur ‘s morgens tot tien uur ‘s avonds in de weer bent, dan kan ik begrijpen dat er soms eens een vogel blijft liggen tot de ochtend erop.”
Ook dit is voor iedereen die de beelden daadwerkelijk heeft bekeken een overduidelijk leugen. We filmden karkassen krioelend van de maden. Je hoeft geen forensische achtergrond te hebben om te weten dat dat niet in een nacht ontstaat.
De misstanden die Animal Rights via deze beelden openbaart, zijn vreselijke misdaden begaan tegen de kalkoenen. Zij zijn de slachtoffers, niet de ‘boeren’ die hierdoor ontmaskerd zijn als beulen. Een poging om door middel van leugens deze misdaden af te zwakken of te ontkennen, is even verwerpelijk als de dierenmishandeling zelf.
Animal Rights filmde na verschillende tips in drie West- en Oost-Vlaamse kalkoenstallen trieste beelden van creperende dieren. Het is duidelijk dat de doodzieke kalkoenen noodzakelijke zorg onthouden wordt. Nog levende kalkoenen zitten tussen vertrappelde karkassen die er op sommige plekken al minstens dagen liggen. Talloze dieren hebben pootproblemen en we zien dieren met tumoren en misvormingen die ronduit gruwelijk zijn. De beelden werden de afgelopen maanden gemaakt.
Animal Rights campagnecoördinator Els Van Campenhout: “De aandoeningen van de dieren, zoals een gigantisch kopgezwel, zijn zeker niet diezelfde nacht nog ontstaan. De kalkoenen creperen letterlijk voor onze ogen. Animal Rights beschouwt dit als verwaarlozing en dierenmishandeling. Dit is een horror industrie die geen verbeteringen hoeft, maar volledig afgeschaft moet worden.”
Geen medische zorgen voor kreupele, zieke en misvormde dieren
Op de beelden zien we hoe een kalkoen met een kopgezwel ter grootte van een pingpongbal en zwaar misvormde tenen door de stal strompelt. Verder zien we een kalkoen met een gigantisch, doorhangend gezwel op de borst. We zien een gapende, bloedende wond bij een nog ander dier. De dieren met pijnlijk misvormde tenen en poten, pootgezwellen of dieren die gewoon niet op de poten kunnen staan zijn niet te tellen. Bij geen enkel dier zijn er tekenen van verzorging te zien.
De veren, die er bij dieren buiten de vee-industrie wit en verzorgd uit zien, zijn besmeurd met mest, vuil en zwaar beschadigd. De meeste kalkoenen vertonen kale plekken. Dit is de standaard die we overal terug zien, het ‘normaal’ van de commerciële kalkoenhouderij.
Daarnaast zien we ook hoe kalkoenen door de modder waden en er tot hun ‘enkels’ in wegzakken. De huisvesting is beneden alle peil. Karkassen die duidelijk al dagen in de stal liggen worden in de vieze, modderige ondergrond getrapt. De dieren moeten toezien hoe hun zieke soortgenoten creperen en hun overleden ‘familieleden’ liggen te vergaan, krioelend van de maden.
UPDATE
In een artikel van HLN beweert de kalkoenenvleesindustrie dat de undercoverbeelden van de zieke kalkoenen in een ‘ziektehok gemaakt zouden zijn, waar de dieren apart zitten van de rest’. Animal Rights trof in geen enkele van de stallen een ziekteboeg aan. Dat zieke dieren tussen de fittere dieren lopen is duidelijk zichtbaar op de beelden. Daarnaast lagen de karkassen – soms al in verre staat van ontbinding – ook gewoon in de stallen zonder enige afzondering.
Ook de kuikens wordt geen leed gespaard: sommige dieren stervan al vroeg in de schimmige stallen
Klacht
Animal Rights maakte de beelden over aan de inspectiedienst Dierenwelzijn. Bovendien dienen we een klacht bij het parket in via onze advocaat tegen de bedrijven voor het onthouden van zorg en de onhygiënische levensomstandigheden.
Van Campenhout: “Als dit met huisdieren zou gebeuren, waren de dieren allang in beslag genomen en zou de eigenaar nooit nog dieren mogen houden. Wij vinden dat er hier hard opgetreden moet worden.”
Vorig jaar werden er ook al klachten tegen vier verschillende kalkoenbedrijven ingediend door dierenwelzijnsorganisatie GAIA, nadat ze er al even trieste beelden maakten.
Kalkoenen moeten toekijken hoe soortgenoten creperen en sterven
Eindeloos dierenleed
Dit zijn absoluut geen excessen of uitzonderingen in de kalkoenenvleesindustrie. De beelden van de voorbije jaren en ook deze nieuwe beelden spreken voor zich. Deze stallen zijn de hel op aarde voor kalkoenen. Van Campenhout: “Zelfs zonder de gefilmde calamiteiten is de kalkoenindustrie verwerpelijk. De meeste kalkoenen komen nooit buiten tot het transport naar het slachthuis. De snavels van kalkoenen worden nog altijd routinematig afgebrand. Regelmatig wordt een kalkoenenstal besmet met vogelgriep of blackhead en ‘geruimd’. Deze kalkoenen worden geselecteerd op snelle groei en omvangrijke spiermassa. Het is daarom geen wonder dat er zoveel pootproblemen voorkomen.”
Een kalkoen met kopgezwel en misvormde tenen krijgen geen verzorging
Actie bij kalkoenenslachthuis Volys Star
In de nacht van donderdag 8 december op vrijdag 9 december zal Animal Rights van 22:30 uur tot 01:00 uur actievoeren bij het enige kalkoenslachthuis in ons land: Volys Star in Lendelede. Met de actie wil Animal Rights de kalkoenen tijdens het enige moment dat ze de buitenlucht inademen in beeld brengen en actie vragen voor het onnoemelijke leed dat deze dieren tijdens hun korte bestaan moeten ondergaan.
Van Campenhout: “Vanaf het moment dat kalkoenen geboren worden tot ze sterven zitten ze op elkaar gepropt in stallen zonder daglicht, te wachten op de dood. Wij brengen de dieren een laatste groet en laten hun lijden niet ongezien voorbijgaan.”
Kies plantaardig
Animal Rights roept op om dierenleed van het bord te laten en te kiezen voor de vele plantaardige alternatieven deze feestdagen. Vrede op aarde begint vooral ook op je bord!
