After several tips, Animal Rights filmed heartbreaking images of crippled animals in three West and East Flemish turkey barns. It is clear that the terminally ill turkeys are denied necessary care. Animals are living between trampled carcasses that have been there for at least days. Countless animals have leg problems, tumors and deformities that are downright horrific. The images were made in recent months.
Animal Rights campaign coordinator Els Van Campenhout: “The diseases of the animals, such as a giant head tumor, certainly did not appear in one night. The turkeys are literally dying before our eyes. Animal Rights considers this to be neglect and animal cruelty. Commercial turkey farming is a horror industry that does not need improvements but should be completely abolished.”
In the footage we see how a turkey with a tumor the size of a ping pong ball on its’ head and severely deformed toes stumbles through the barn. There is also a turkey with a giant, sagging tumor on the chest. We see a gaping, bleeding wound on yet another animal. The animals with painfully deformed toes and legs, leg growths or animals that simply cannot stand on their legs cannot be counted. There are no signs of medical care to be seen.
The feathers of the turkeys, that should look white and well-groomed, are smeared with manure, dirt and are badly damaged. Most of the turkeys have bald spots. This is the standard that we see everywhere, the ‘normal’ of commercial turkey farming.
In addition, we also see how turkeys wade through the mud and sink into it up to their ‘ankles’. The housing is below all standards. Carcasses that have clearly been in the barn for days are pushed into the dirty, muddy surface. The animals have to watch as their sick companions slowly perish and their deceased ‘relatives’ decay, teeming with maggots.
Van Campenhout: “If this were to happen to pets, the animals would have been confiscated a long time ago and the owner would never be allowed to keep animals again. We believe that we need to take tough action here.”
We know these images are not ‘extreme’ or ‘exceptional’; footage from the poultry industry that was made in recent years confirm that. These barns are hell on earth for turkeys. Van Campenhout: “The turkey industry is reprehensible. Most turkeys never come out of the enclosed barns until they are transported to the slaughterhouse. Turkey’s beaks are still routinely burned off. These turkeys are selected for rapid growth and extensive muscle mass. It is therefore no wonder they have so many leg problems.” On top of all that,Turkey barns are regularly infected with bird flu and ‘culled’ as a result.
Beginning on Thursday, December 8 to Friday, December 9, Animal Rights holds a vigil from 22:30 pm to 01:00 am at the only turkey slaughterhouse in Belgium: Volys Star in Lendelede. With this action, Animal Rights wants to capture images of the turkeys during the only moment they breathe in the open air, which is just before they are slaughtered. We will continue to show the untold suffering that these animals have to endure during their short existence.
Van Campenhout: “From the moment turkeys are born until they die, they are crammed together in stables without daylight, waiting for death. We give the animals a final goodbye and do not let their suffering pass unseen.”
The ONLY way to end the suffering of millions of animals is to end the industry.
Animal Rights calls everyone to leave animals off their plate and choose from many cruelty-free, plant-based alternatives this holiday season. Peace on earth starts on your plate!
The turkeys are literally dying before our eyes. Animal Rights considers this to be neglect and animal cruelty. This is a horror industry that does not need improvements but should be completely abolished.
Op vrijdag 2 december kreeg Animal Rights beelden binnen van een koe met een gapende wonde die op de knieën van haar voorpoten steunde in een wei in het Oost-Vlaamse Evergem. Animal Rights ging diezelfde dag nog ter plaatse om onderzoek te doen naar de schrijnende situatie.
Toen we aankwamen met camera’s in de hand en een gevoelstemperatuur rond het vriespunt, merkten we dat de koe- die we besloten Lana te noemen- zich gelukkig al verplaatst had. Dat gaf ons de bevestiging dat het dier toch nog recht raakte. Even later sloeg de opluchting opnieuw om in bezorgdheid: Lana wou zich verplaatsen maar dat verliep zeer moeizaam. Op de beelden zien we hoe ze meermaals haar rechtervoorpoot opheft wat duidt op letsel of overbelasting. Het voortbewegen zelf ging ook gepaard met veel moeite en ongemak. We merken ook op dat ze een touw rond haar muil en kop heeft hangen en een nylon band om haar nek. Volgens ons werden deze aangebracht om Lana makkelijk te verplaatsen indien nodig, aangezien ze zelf moeite heeft met zich te bewegen. Het touw raakte even later verstrengeld in wat prikkeldraad die bij de weide aanwezig is, maar gelukkig kon Lana zich bevrijden.
De open wonde -die op de foto al aanzienlijk leek- bleek in het echt nog zorgwekkender te zijn. De diepe wonde vertoonde geen enkel teken van verzorging en is zo’n 8 cm in diameter. Daarnaast is er ook nog een gezwel aanwezig op Lana’s knie en is ze aan de magere kant.
Lana stond op haar eentje zonder soortgenoten. Het leek wel alsof ze door haar verwondingen verbannen was naar de weide en daar aan haar lot overgelaten werd. Na met de ‘eigenaars’ gesproken te hebben, kregen we het gevoel dat we meteen actie moesten ondernemen. We brachten de politie op de hoogte, stuurden een mail met dringend karakter naar Dierenwelzijn Vlaanderen en contacteerden de lokale schepen met bevoegdheid dierenwelzijn. Wij wachten tot op heden – ondanks meerdere pogingen – nog steeds op een update over Lana’s situatie.
Het lijden van dieren in de commerciële veeteelt is schering en inslag. Wil je niet medeverantwoordelijk zijn voor situaties zoals die van Lana? Kies dan nu voor [plantaardig](https://www.animalrights.be/plant-power)!
Afgelopen zaterdagmorgen lag de gevoelstemperatuur net onder nul, maar daar lieten de hunt saboteurs zich niet door weerhouden. Animal Rights was met vier auto’s en de cameraploeg van een bekend programma in de Hoeksche Waard op zoek naar jachtpartijen.
We vonden een groep met meer dan tien jagers, waaronder verscheidene kinderen. Onze aanwezigheid bleef niet onopgemerkt en dus [was ook de politie weer snel ter plaatse](https://www.animalrights.nl/hunt-saboteurs-succesvol-hoeksche-waard). We legden vast hoe de jagers in drijfformatie een heel gebied ontdeden van alle diersoorten waarop gejaagd mag worden. De jagers gaan op een akker te werk als het equivalent van een sleepnet dat over de bodem van de zee wordt gehaald: iedereen die niet snel genoeg is wordt afgeslacht. Die ‘iedereen’ waren vandaag vooral hazen, fazanten en wilde eenden.
De staat van instandhouding van hazen en konijnen is ongunstig en de diersoorten zijn om die reden dan ook opgenomen op de Rode Lijst Zoogdieren. [De plezierjacht op het konijn is dit seizoen helemaal verboden](https://www.animalrights.nl/jachtseizoen-geopend-onze-saboteurs-zijn-weer-actief) – maar er zijn allerlei mazen, zoals vrijstellingen en ontheffingen, waardoor het dier alsnog nergens veilig is. [De plezierjacht op de haas is dit seizoen alleen in de provincies Groningen, Limburg en Utrecht niet geopend.](https://www.animalrights.nl/jachtseizoen-geopend-onze-saboteurs-zijn-weer-actief)
Ook met de wilde eend gaat het niet goed. Sinds 1990 is ongeveer 30 procent van onze broedpopulatie verdwenen. Het aantal overwinterende wilde eenden is sinds 1990 met 40 procent gedaald.
Animal Rights blijft pleiten voor een volledig verbod op de plezierjacht. Het doden van dieren voor het plezier is een achterhaalde hobby die ieder fatsoenlijk mens zo snel mogelijk zal willen verbieden.
We laten spoedig weten waar en wanneer de opnames van de cameraploeg te zien zijn!
Op de foto is te zien dat er aan weerszijden van de megastal gas naar binnen wordt gelaten
Vogelgriepbesmettingen bij commerciële pluimveebedrijven blijven elkaar opvolgen: vorige week waren het er maar liefst drie. In het Friese Koudum werden 29.000 grootouderdieren voor vleeskuikens afgemaakt en in het Zuid-Hollandse Stolwijk 23.000 leghennen. In het Limburgse Oostrum zijn er zelfs 223.000 leghennen gedood, op één bedrijf. Ter vergelijking: de stad Almere heeft niet eens zo veel inwoners.
Ondanks pogingen van de NVWA en de gemeente Venray om te voorkomen dat de burger kan zien wat het lot van deze dieren is – via wegversperringen, ‘verkeersregelaars’ en de politie – wist Animal Rights in Oostrum te filmen hoe een megastal van drie verdiepingen hoog werd ontdaan van kippenkadavers.
Bekijk hier de beelden.
Megastal
Eigenaar van deze stal aan De Zomp in Oostrum is het bedrijf Claessens-Jenniskens Pluimveebedrijven B.V. 1 Aan de Ysselsteynseweg in Ysselsteyn heeft dit bedrijf op drie adressen nog een aantal megastallen staan. 2 Ze noemen zichzelf echter een ‘agrarisch familiebedrijf’.
2500 ton CO2
Om een stal van dergelijke omvang te vullen met CO2 is een enorme hoeveelheid gas nodig. Op 21 november stonden twee tankwagens de megastal aan beide uiteinden vol te pompen. We weten inmiddels dat er sinds het begin van de huidige vogelgriepepidemie in oktober vorig jaar 2500 ton CO2 is gebruikt, die na het vergassen naar de atmosfeer is geventileerd. Om dezelfde uitstoot te genereren moet je met een benzineauto ruim 600 keer rond de aarde rijden. 3
Sproeien van kadavers
In april zei de minister van LNV al: “Enige tijd geleden zijn er signalen geweest dat bij de ruimingen door de NVWA veel stof vrijkomt wat mogelijk leidt tot spreiding van het virus naar omliggende bedrijven. De NVWA besteedt aandacht aan het terugdringen van stofvorming bij de ruiming bijvoorbeeld door het met water besproeien van de karkassen tijdens het laden.” 4
Wat opvalt in de beelden – naast de enorme omvang van de stal en het behandelen van de dieren als afval – is dat er iemand onder NVWA-toezicht staat te sproeien waar de kadavers van de verreikerbak in de Rendac-container worden gestort, maar niet daar waar de kiepkarretjes (zogenaamde Super Skubs) uit de stal in de bak van de verreiker worden geleegd; en daar zie je dus alle veren ronddwarrelen. Dit is opnieuw een voorbeeld dat de maatregelen die de NVWA laat uitvoeren vooral cosmetisch zijn en dat er niet wordt nagedacht over het waarom.
In juli van dit jaar organiseerde Animal Rights een [‘Week van het Everzwijn’](https://www.facebook.com/events/363195565924483?active_tab=about). Deze week werd georganiseerd als tegengeluid voor de immer negatieve berichtgeving omtrent everzwijnen. Naast een webinar en begeleide wandeling met een gekend bioloog, werd er ook een kunstwedstrijd georganiseerd. De werken uit deze wedstrijd werden nu geveild en brachten maar liefst €1800 euro op!
Campagnecoördinator Legon: ‘Wij zijn enorm tevreden met dit resultaat! Naast het fantastische werk van de kunstenaars willen wij ook iedereen bedanken die geboden heeft. Met deze opbrengst zullen wij nieuw materiaal aankopen voor onze Hunt Saboteurs, zo kunnen wij nog effectiever dieren redden in het wild. De eerste actiecamera’s zijn al onderweg!”
Niet alleen de ‘Week van het Everzwijn’ zelf was dus een enorm succes, ook bij de kunstveiling kunnen we spreken van een fantastisch eindresultaat. 24 van de 26 aangeboden kunstwerken werden uiteindelijk verkocht. Deze werken varieerden van bedrukte koffietassen tot olieverfschilderijen op doek.
Legon: “De creativiteit van de kunstenaars was ongelooflijk! Nu er ook nog zo massaal geboden werd, is de cirkel rond: wat startte als een signaal van liefde, zal nu ook écht wilde dieren helpen.”
Gewapend met toeters en videocamera’s zijn [de Hunt Saboteurs van Animal Rights](https://www.animalrights.be/de-hunt-saboteurs-van-animal-rights) onze ogen en oren in het veld. Ze verstoren op vreedzame en legale manier jachtpartijen om zoveel mogelijk wilde dieren te redden en de samenleving te sensibiliseren over wat er zich écht afspeelt tijdens deze archaïsche praktijken. Om zo effectief mogelijk te kunnen werken, hebben onze sabs heel wat materiaal nodig. Met de opbrengst van de veiling kunnen wij nu bijvoorbeeld extra verrekijkers en video- en actiecamera’s aankopen. Een wegvluchtende haas filmen die zich op enkele tientallen meters afstand bevindt, is namelijk moeilijk met de doorsnee smartphone camera.
Animal Rights is verheugd dat deze fantastische individuen dankzij deze initiatieven eindelijk hun verdiende portie liefde krijgen! Hopelijk toont dit nu voor eens en altijd aan dat niet iedereen negatief tegenover everzwijnen staat. Deze dieren horen hier thuis en we moeten leren om met hen samen te leven.
“Een omgewoelde tuin is geen verantwoording om levens te ontnemen. Die is er nooit. Als je in een bosrijk gebied woont, dan kom je in contact met wilde dieren, dat is net het mooie eraan”, stelt Legon. “Lang leve het everzwijn!”
