Animal Rights vraagt om intrekking vergunningen van vleeskuikenbedrijf Kemperland

Vleeskuikenbedrijf Kemperland en bio-waakhond Skal lappen bio-principes aan hun laars

Intrekken van de vergunningen

Op 6 maart 2025 diende Animal Rights een intrekkingsverzoek in voor de natuurvergunning(en) van Kemperland bij de provincie Gelderland. Het bedrijf aan de Broekhuizerstraat te Wehl beschikt over een natuurvergunning voor het houden van in totaal 62.400 vleeskuikens met een bijbehorende ammoniakemissie van (minstens) 4.992,00 kg/jaar.

Op 13 maart 2025 diende Animal Rights een intrekkingsverzoek in voor de milieuvergunning van Kemperland bij de gemeente Doetinchem. Deze vergunning staat het bouwen van stallen toe ten behoeve van het houden van 52.800 biologische vleeskuikens, verdeeld over 13 stallen, waarvan in totaal maximaal 11 stallen tegelijkertijd in gebruik mogen zijn.

Blijkens de natuurvergunningen uit 2015 en 2016 veroorzaakt het bedrijf stikstofdepositie op voor verzuring gevoelige habitattypen binnen het Natura 2000-gebied ‘de Veluwe’.
Stikstofdepositie wordt ook als groot knelpunt genoemd in de natuurdoelanalyse van de Veluwe. Uit onderzoek door de Ecologische Autoriteit blijkt dat zelfs nog een groter probleem te zijn dan waar de provincie in de natuurdoelanalyse van is uitgegaan.
De Veluwe is bovendien ook opgenomen op de zogenaamde ‘urgente lijst’, waarover de rechtbank Den Haag in de zaak van Greenpeace tegen de Nederlandse Staat oordeelde dat “stikstofreductie een noodzakelijke voorwaarde is voor het tegengaan van verdere verslechtering en voor het herstellen van de reeds opgetreden verslechtering” en dat “[h]et nalaten aan een noodzakelijke voorwaarde voor herstel te voldoen is in strijd met het verslechteringsverbod”.

Animal Rights weet dat op deze locatie de natuurvergunning tot op heden nog nooit in de volledige omvang is gebruikt en is van mening dat deze ook niet in de volledige omvang zal kunnen worden gebruikt.

Uit de omgevingsvergunning, afgegeven door de gemeente Doetinchem, blijkt dat niet meer dan 52.800 (biologische) vleeskuikens mogen worden gehouden. Hierdoor is het ook in de toekomst uitgesloten dat de natuurvergunning in de volledig omvang van 62.400 kippen kan worden gebruikt. De met deze discrepantie gecreëerde latente ruimte van 9.600 kippen zou sowieso ingetrokken moeten worden.

Volgens de geldende regels voor biologische bedrijfsvoering mag de totale pluimveebezetting op één bedrijf niet meer dan 16.000 zijn: de totale stalruimte mag niet groter zijn dan 1.600 m2 en er mogen niet meer dan 10 vleeskuikens per m2 worden gehouden. Dat maakt dus ook dat er met de voorliggende natuurvergunning een overschot/latente ruimte is van 46.400 vleeskuikens en met de milieuvergunning van 36.800 vleeskuikens. Deze latente ruimte moet worden ingetrokken.

Er zijn tot op heden pas drie stallen gerealiseerd. De natuurvergunning volgend, betekent dit dat op deze locatie maximaal 14.400 vleeskuikens aanwezig kunnen zijn. Die latente ruimte van 48.000 / 38.400 vleeskuikens dient te worden ingetrokken.

Het is niet wenselijk (deels) ongebruikte natuurvergunningen in stand te houden, mede gelet op de betrokken (natuur)belangen. In dit kader acht Animal Rights het dan ook passend dat de nog vigerende natuurvergunning, geheel dan wel ten dele, wordt ingetrokken.

Achtergrond

KemperKip uit Zelhem begon na de bouwvak van 2021 met de bouw van een nieuw biologisch vleeskuikenbedrijf Kemperland. Aan de Broekhuizerstraat tussen Wehl en Doetinchem moesten in totaal 13 stallen komen te staan met in elke stal plaats voor 4.800 vleeskuikens. 1

De man die eerder nog zei: ”Liever 100 boeren met 1.000 dieren, dan 10 met 10.000”  2 en het ook op de eigen website nog heeft over “kleinschalige boerderijen” 3 gaat voor schaalvergroting.

KemperKip heeft een twintigtal Nederlandse pluimveebedrijven onder contract en slacht gemiddeld 10.000 tot 15.000 vleeskuikens per week in de eigen slachterij in Uden. Ongeveer evenveel biologische vleeskippen worden geïmporteerd uit het buitenland.
Met Kemperland erbij zou het wekelijks 4.800 importdieren schelen en import pas niet binnen de biologische gedachte, aldus Kemper. 4 52.000 Kuikens op één bedrijf in zijn visie blijkbaar wel.

Zelf vindt initiatiefnemer Herman Kemper Kemperland geen megabedrijf, maar hij negeert daarbij dat Europese regelgeving een maximum stelt aan het aantal dieren per biologisch bedrijf.

Verzet

De naburige pluimveeslachter Esbro in Wehl maakte in december 2020 bezwaar tegen de komst van Kemperland. Esbro vreest dat bij een eventuele vogelgriepuitbraak op het pluimveebedrijf de slachterij stil komt te liggen. 5
Ook omwonenden tekenden bezwaar aan uit vrees voor fijnstof en geurhinder. De rechter in Arnhem verklaarde de bezwaren op 9 maart 2021 ongegrond. Zowel de buren als Esbro zetten hun strijd voort bij de Raad van State. KemperKip wacht niet af en gaat bouwen en plaatst de eerste kuikens. 6

“Animal Rights vindt het schokkend dat bio-waakhond Skal meewerkt aan het omzeilen van biologische basisprincipes. Skal besmeurt het imago van biologische producten met deze aan fraude grenzende zwendel.”

Erwin vermeulen, Animal rights

De afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State besliste woensdag 5 april in de twee hoger beroepen.  7 In beide zaken oordeelde de Raad van State de beroepsgronden ongegrond. De uitspraak betekent dat de uitspraak van de rechtbank Gelderland overeind blijft en dat de omgevingsvergunning van KemperLand nu onherroepelijk is na acht jaar juridische getouwtrek.

Voorwaarden

De gemeenteraad van Doetinchem heeft op 21 december 2017 een verklaring van geen bedenkingen afgegeven voor het verlenen van een omgevingsvergunning voor Kemperland, maar hierin zijn voorwaarden opgenomen. De belangrijkste daarvan is dat er enkel kippen mogen worden gehouden binnen de inrichting als wordt beschikt over certificaten van een controlerende instantie, waaruit volgt dat de dieren op biologische wijze worden gehouden.
Men refereert hier aan certificering door bio-waakhond Skal: “Skal Biocontrole zet zich als onafhankelijk toezichthouder in voor een aantoonbare betrouwbaarheid van biologische producten in Nederland.”

De biologische regels

Biologische vleeskuikenbedrijven mogen per stal (eenheid) maximaal 4.800 vleeskuikens houden. Kemper houdt hier dus de absolute bovengrens aan. 8

De totale stalruimte mag niet groter zijn dan 1.600 m2 en er mogen niet meer dan 10 vleeskuikens per m2 worden gehouden. Dit betekent dat een biologisch vleeskuikenbedrijf niet meer dan 16.000 biologische vleeskuikens op één bedrijf mag houden (1.600 m2 x 10 kuikens/m2). 

Naast een maximum van 10 vleeskuikens per vierkante meter geldt er ook een maximaal gewicht van 21 kg/m2.

Skal is de toezichthouder op biologische productie, maar moet zich aan de Europese regels houden en kan dus geen certificering afgeven voor een biologisch bedrijf met 52.000 vleeskuikens.

En toch heeft het er de schijn van dat dat precies is wat Skal wil gaan doen. Op 27 januari 2022 krijgt Kemperland BV een eerste bio-certificaat, maar voor hoeveel dieren blijft onduidelijk?

Ontduiken van de regels

Al in februari 2018 heeft Kemper een truc verzonnen om de bestaande regels te ontduiken en Skal lijkt daar vrolijk aan mee te werken:

“In de werkwijze die u geschetst heeft wilt u de 13 stallen van 4.800 vleeskuikens per stal verdelen over 5 gescheiden bedrijven (met elk een aparte registratie bij de KvK, UBN en Skal). Er worden dan maximaal 14.400 vleeskuikens per bedrijf gehouden. Skal ziet op basis van de door u getoonde en toegelichte gegevens vooralsnog geen reden waarom deze bedrijven (indien deze aan alle overige bio eisen voldoen) niet gecertificeerd kunnen worden in de toekomst.”  9

Kemperland heeft uiteindelijk 7 BV-tjes in het leven geroepen op het adres Broekhuizerstraat 2: KL-Paardenbloem BV, KL-Struikheide BV, KL-Akkerdistel BV, KL-Berenklauw BV, KL-Klaproos BV, KL-Jakobskruid BV en KL-Boterbloem BV.

Zo probeert Kemperland met medewerking van bio-waakhond Skal de basisprincipes van de biologische (landbouw)productie te omzeilen.

“Animal Rights vindt het schokkend dat bio-waakhond Skal meewerkt aan het omzeilen van biologische basisprincipes,” zegt Animal Rights adviseur Erwin Vermeulen. “De in deze brief omschreven werkwijze grenst aan frauduleuze praktijken en kan geenszins in lijn met de Europese regelgeving omtrent bio-certificering worden beschouwd. Er is niet voor niets een begrenzing aan het aantal dieren per bedrijf verankerd in de EU-regelgeving. Dat aantal kan niet aan de laars gelapt worden met het hierboven beschreven ‘geitenpaadje’. Skal besmeurt het imago van biologische producten met deze aan fraude grenzende zwendel.”

Verzoek tot intrekken certificering

In de disclaimer behorende bij eerder genoemde brief staat: “De uiteindelijke beoordeling zal volgen wanneer de bedrijven zijn aangemeld, en de stallen zijn gebouwd.”

Hieruit maakt Animal Rights op dat een certificaat pas afgegeven kan worden na realisatie van de stallen. Dat is ook logisch, immers, hoe kan anders gewaarborgd worden of aan alle vereisten uit de EU-verordening wordt voldaan. Er zijn tot nu toe slechts drie stallen gereed.

Animal Rights is verder van mening dat de zeven ‘spook-b.v.’s’ nooit daadwerkelijk stallen kunnen realiseren, aangezien zij niet beschikken over de daartoe benodigde vergunningen. Deze zijn immers uitsluitend verleend aan Kemperland B.V., waardoor dit het enige bedrijf is dat onder de vergunningen dieren (vleeskuikens) mag houden.

Toen Animal Rights dit in januari 2023 bij Skal aankaartte, reageerde de bio-waakhond ontwijkend. De juridische afdeling van Skal weigerde uitleg te geven over het certificeringsproces voor Kemperland en over hoe het dan zit met de 52.000 biologische kuikens.
Vervolgens heeft Animal Rights Skal op 29 maart 2023 gevraagd de certificering in te trekken.
Op 21 juni 2023 laat Skal weten dat alleen aan KL-Paardenbloem B.V. een certificaat verleend is voor het houden van vleeskuikens en dat Kemperland daartoe ‘slechts’ 4.000 vleeskuikens bij Skal heeft aangemeld. Inmiddels mag ook de BV ‘KL-Berenklauw’ kuikens houden. 10
Op de vraag op 31 juli of Skal alsnog gaat meewerken aan de constructie zoals beschreven in het ‘Advies Besluit Omgevingsvergunning Activiteit Milieu’ komt nooit een antwoord.
Het zou echter de reden kunnen zijn dat het bedrijf nog altijd niet volledig gerealiseerd is.

Een verdere ogenschijnlijke overtreding is volgens Animal Rights verder gelegen in het overschrijden van het maximaal (stalbezettings-) gewicht van 21 kg/m2. Uit een nieuwsbericht blijkt dat de gehouden vleeskuikens doorgroeien tot een gewicht van 2,5 kilo en dan geslacht worden (https://www.boerderij.nl/eerste-kemperland-biokippen). Uitgaande van de beoogde bezetting per stal van 4.800 en het uitgangspunt dat vleeskuikens gehouden worden tot het eindgewicht van 2,5 kg op de 481 m2, zoals vermeld op de bouwtekeningen, komt Animal Rights tot een totaal van 25 kg per m2, zijnde een overtreding van voornoemde Europese verordeningen. Mogelijk dat daarom ‘slechts’ 4.000 vleeskuikens werden aangemeld.

Kemper kan niet vervroegd slachten om op een lager gewicht uit te komen, want biologische kuikens mogen pas geslacht worden als ze minimaal 81 dagen oud zijn.

Tijdlijn

De locatie, een voormalig melkveebedrijf, werd in 2015 aangekocht. Op 13 december 2016 besluiten burgemeester en wethouders van Doetinchem dat er geen milieueffectrapport (MER) opgesteld hoeft te worden. Op 16 december 2016 is een aanvraag omgevingsvergunning ingediend. De aanvraag was niet compleet. Op 6 februari 2017 is er om aanvullingen gevraagd. Deze zijn op 23 juni 2017 aangeleverd. De aanvraag was daarmee compleet en werd in behandeling genomen.

Het project paste niet in het bestemmingsplan, omdat realisatie van bedrijfsgebouwen alleen is toegestaan binnen het bouwvlak. Op grond van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo) kan echter afgeweken worden van het geldende bestemmingsplan. Als voorwaarde geldt dat het project niet in strijd mag zijn met een goede ruimtelijke ordening.

Het volksgezondheid-advies van de GGD is positief, onder voorwaarde dat de voorgestelde maatregelen en technieken daadwerkelijk worden toegepast en gebruikt, waaronder een ionisatiesysteem. Maar er valt geen volledige zekerheid te geven over toekomstige gezondheidseffecten. 11

De raad heeft op 21 december 2017 besloten een verklaring van geen bedenkingen af te geven, maar hierin zijn voorwaarden opgenomen.

Zoals:
– Voordat vleeskuikens in de stal mogen worden gehouden, moeten de voorgestelde ionisatiemaatregelen inclusief beschrijving en bewijzen dat de emissiereductie minimaal 27% fijnstof bedraagt ter goedkeuring worden aangeboden aan de gemeente Doetinchem. Pas als de voorgestelde techniek is goedgekeurd door de gemeente Doetinchem en is geplaatst, mogen in de stallen vleeskuikens worden gehouden.
– Er mogen enkel kippen worden gehouden binnen de inrichting als wordt beschikt over certificaten van een controlerende instantie (Skal), waaruit volgt dat de dieren op biologische wijze worden gehouden.
– Het gebied waarin het initiatief plaatsvindt zal zoveel mogelijk toegankelijk moeten worden gesteld voor recreanten. Alleen indien het echt niet mogelijk is vanwege verspreiding van dierziektes of bedrijfsvoering kan hiervan afgeweken worden.
Het gebied is volgens omwonenden hermetisch afgesloten met camerabewaking, dus aan de derde voorwaarde wordt niet voldaan.

De naburige pluimveeslachter Esbro in Wehl had in december 2020 bezwaar gemaakt tegen de komst van het bedrijf. Esbro vreest dat bij een eventuele vogelgriepuitbraak bij het pluimveebedrijf de slachterij stil komt te liggen. Esbro is gevestigd op het bedrijvenpark A18, hemelsbreed 2,5 kilometer verderop.

Ook omwonenden, voornamelijk uit de Doetinchemse wijk De Huet, hadden bezwaar aangetekend, uit vrees voor fijnstof en geurhinder. De rechter in Arnhem verklaarde de bezwaren op 9 maart 2021 echter ongegrond.

Op 20 december 2022 beantwoordt Alfons Langwerden, procesleider ruimtelijke ontwikkelingen bij de gemeente Doetinchem, namens wethouder Steintjes raadsvragen van dhr. M. Zaaijer van de lokale partij GemeenteBelangen.

Hierin wordt onder andere gezegd dat de Omgevingsdienst Achterhoek (ODA) heeft gecontroleerd op de aanwezigheid van een Skal certificaat voor de 1ste in werking gestelde stal en dat dit certificaat is afgegeven op 10 oktober 2022.

Op 24 november 2022 heeft de ODA de controle voor het in gebruik nemen van de stal afgerond. In de stallen zijn de benodigde ionisatiemaatregelen getroffen, waarmee een reductie van fijnstof van 31% wordt gehaald.

Half augustus 2022 werden de eerste biologische kuikens opgezet in de eerste stal van Kemperland, aldus de agrarische nieuwssite Boerderij.

Op de late avond van 12 december 2022 observeerde dierenrechtenorganisatie 1037againstanimalcruelty hoe een transport met vleeskuikens van Kemperland vertrok naar het slachthuis in Uden.

Op 4 januari 2023 vraagt Animal Rights Skal om uitleg. Op 11 februari 2023 volgt een summier, ontwijkend antwoord.

De zitting voor het hoger beroep bij de Raad van State vond plaats op 31 januari 2023.
Op 29 maart 2023 verzoekt Animal Rights Skal om de bio-certificering voor Kemperland in te trekken.

De afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State besliste woensdag 5 april 2023 in de twee hoger beroepen aangespannen door een omwonende en door pluimveeslachterij Esbro in Wehl. In beide zaken oordeelde de Raad van State de beroepsgronden ongegrond en daarmee is de omgevingsvergunning van Kemperland nu onherroepelijk.12

Op 21 juni 2023 laat Skal aan Animal Rights weten dat ‘slechts’ één B.V. een certificaat verleend is voor het houden van (4.000) vleeskuikens.

Op 31 juli 2023 vraagt Animal Rights (nogmaals) aan Skal of de organisatie gaat meewerken aan de frauduleuze constructie om 52.000+ biologische kuikens voor Kemperland te certificeren. Er komt geen antwoord.

Maart 2025 vraagt Animal Rights om (gedeeltelijke) intrekking van de vergunningen van het bedrijf.

Update – Getreuzel

Bij brief van 13 maart 2025 heeft Animal Rights Doetinchem gevraagd de omgevingsvergunning verleend aan biologisch kuikenvetmestbedrijf Kemperland aan de Broekhuizerstraat 2, te Wehl in te trekken of te wijzigen. De ontvangst van dit verzoek is per brief van 25 maart 2025 bevestigd, waarin Doetinchem aangeeft vóór 13 mei 2025 te antwoorden op het verzoek. Als er geen besluit ontvangen wordt, stelt Animal Rights Doetinchem in gebreke. Vervolgens laat Doetinchem weten al op 12 mei 2025 te hebben besloten het verzoek buiten behandeling te laten, omdat Animal Rights geen rechtstreeks belang zou hebben. Vervolgens moet de gemeente toegeven dat Animal Rights de aangetekende brief nooit heeft ontvangen, omdat die aan Doetinchem retour is gezonden.

Ook het college van gedeputeerde staten van de provincie Gelderland is onwillig. Per brief van 12 juni 2025 geeft Gelderland aan Animal Rights niet als belanghebbend aan te merken en het intrekkingsverzoek voor de natuurvergunning voor Kemperland van 6 maart 2025 buiten behandeling te laten. Animal Rights heeft daar op 14 juli bezwaar tegen gemaakt. Op 1 december 2025 gaat Gelderland overstag en laat weten dat ze het advies van de Commissie Rechtsbescherming overnemen en het verzoek van Animal Rights inhoudelijk in behandeling gaan nemen. Lees daarover:

En zo is het na alle vertragingstactieken nog altijd wachten op besluiten op de intrekkingsverzoeken. Kemperland heeft nog altijd ‘slechts’ drie stallen gebouwd.

Op 18 maart 2026 stelt Animal Rights Gelderland ingebreke omdat de provincie nog altijd geen inhoudelijk besluit genomen heeft op het oorspronkelijke intrekkingsverzoek van 6 maart 2025.

Update – Skal en Kemperland volharden in het verraden van de biologische basisprincipes

In een memo van 16 april 2026 bevestigt Kemperland via haar advocaat nogmaals hoe de kippenmester samen met de toezichthouder op de biologische sector Skal de wettelijke beperkingen van de biologische veehouderij tracht te omzeilen:

“Kemperland B.V. heeft aan het college een brief van Skal Biocontrole van 23 februari 2018 overgelegd. Daarin schrijft de Skal dat zij op basis van de door Kemperland B.V. getoonde en toegelichte gegevens vooralsnog geen reden ziet waarom deze bedrijven, indien deze aan alle overige eisen voor biologische certificering voldoen, in de toekomst niet gecertificeerd kunnen worden. Uit die brief volgt dat door Kemperland B.V. de werkwijze is geschetst dat er 13 stallen van 4800 vleeskuikens worden verdeeld over 5 gescheiden bedrijven (met elk een aparte registratie bij de KvK, UBN en Skal), waardoor er maximaal 14.400 vleeskuikens per bedrijf worden gehouden.”

Uit een uitspraak van 25 november 2025 13 bij het College van Beroep voor het bedrijfsleven blijkt dat ook de slachterijen GroenlandKip en Esbro er zo over denken:

“Het is voor hen van belang dat de hele biosector zich aan de strenge regels houdt bij het op de markt brengen van bio-kippen en dat biocertificaten alleen verleend worden aan bedrijven die daadwerkelijk een biologische werkwijze hanteren. Kemperland voldoet niet aan die regels, omdat het bedrijf (in zijn geheel) veel groter is dan de maximaal toegestane omvang van een biologische kippenhouderij. Dat kan negatieve gevolgen hebben voor het consumentenvertrouwen …”

En:

“De lagere kostprijs die Kemperland zal weten te realiseren door haar grootschalige pluimveehouderij betekent een concurrentienadeel voor Esbro.”

De slachterijen worden niet-ontvankelijk verklaard en er volgt geen inhoudelijk oordeel over het bedrog van Skal en Kemperland.

Kemperland geeft in de memo ook aan dat er op dit moment nog niet meer dan drie stallen zijn gerealiseerd vanwege de ‘discussie’ over het voldoen aan de biologische vereisten. Kemperland hoopt in het najaar van 2026 te starten met het realiseren van de overige stallen.

Op 11 mei 2026 wees Gelderland het intrekkingsverzoek van Animal Rights voor de natuurvergunning in een ontwerpbesluit af. Gelderland verwijst zoals gebruikelijk naar wat ze allemaal al doet voor de natuur en naar het bedrijfsbelang van Kemperland. Hier volgt nu een zienswijzeprocedure, dan een besluit van de provincie en vervolgens beroep bij de rechter.


  1. Kemperkip gaat dertien nieuwe stallen bouwen ↩︎
  2. Kemper Kip – uit de Achterhoek ↩︎
  3. Kemper Kip – de keten ↩︎
  4. Bouw KemperKip Doetinchem binnenkort van start ↩︎
  5. Rechtszaak tegen komst van KemperKip bij Wehl ↩︎
  6. Eerste KemperLand-biokippen ↩︎
  7. KemperLand mag door van Raad van State ↩︎
  8. Skal – huisvesting ↩︎
  9. Pagina 157 ↩︎
  10. Traces ↩︎
  11. Uitgebreide omgevingsvergunning 20160867 ↩︎
  12. KemperLand mag door van Raad van State ↩︎
  13. ECLI:NL:CBB:2025:622 ↩︎

Nederlandse première ‘Food for Profit’ – documentaire vergezeld van undercoverbeelden uit ‘BBB-varkensstal’

27 maart is de Nederlandse première 1 van de documentaire ‘Food for Profit’ 2 dat de verbanden blootlegt tussen de vee-industrie en de landbouwlobby. De onderzoeksdocumentaire hekelt de Europese praktijk waarbij tientallen miljarden aan belastinggeld worden overgeheveld naar intensieve veehouderijen, die dieren uitbuiten en mishandelen, het milieu vervuilen en een potentiële bron vormen voor toekomstige pandemieën.

De documentaire is een schokkende reis door Europa vol confrontaties met veeboeren en politici en infiltraties in de vee-industrie. Het laat de feiten zien achter de vermeende uitmuntendheid van Europese zuivel en vlees.

Lobbyclub voor de agro-industrie BBB
De documentaire onderzoekt de verwevenheid van de landbouwlobby met de politiek. Nederland kent de unieke situatie dat een politieke partij (BBB), die deel uit maakt van de regeringscoalitie en provinciebesturen, is opgericht als een lobbyclub voor de agro-industrie door een marketingbureau (ReMarkAble 3) gespecialiseerd in de agri- en foodsector. 4 De landbouwlobby is daarmee in Nederland doorgedrongen tot in de regering. Precies waar de documentaire voor waarschuwt.

Onderzoek in Nederland
Het ‘Food for Profit’-netwerk, in samenwerking met Animal Rights, presenteert vlak voor de première een nieuw, recent onderzoek naar de varkensbedrijven van de familie Meerdink in de Achterhoek.

Varkensboer Henk Meerdink vertegenwoordigde 36 jaar lang zijn eigen belangen en die van zijn collega veeboeren als raadslid voor de CHU en het CDA. In 2014 richtte Meerdink zijn eigen politieke partij ‘Henk Meerdink Volksvertegenwoordiging’ (HMV) op, omdat het CDA hem voor de verkiezingen van dat jaar niet op de lijst had gezet. In november 2021 kondigden HMV en BBB aan dat ze een alliantie aangingen voor de gemeenteraadsverkiezingen van maart 2022. HMV was daarmee de eerste lokale partij in Nederland die met BBB een bondgenootschap aanging. 5 6
Er hangt nog altijd een groot BBB-spandoek aan de gevel van een van de stallen van Meerdink aan de Hoeninkdijk.
Zoon Wim Meerdink is al jaren regiobestuurslid van de Producentenorganisatie Varkenshouderij (POV), de lobbyclub van de varkensindustrie. 7

Het is Animal Rights’ ervaring dat welke stal ook wordt bezocht, je er altijd onrecht en leed zal aantreffen. Uit diezelfde ervaring komt naar voren dat wanneer je veeboeren en slachters observeert, terwijl zij zich onbespied wanen, ze dieren zullen slaan, schoppen en anderszins geweld aandoen, om dwang op hen uit te oefenen, of simpelweg uit frustratie.

De ‘Food for Profit’ documentaire laat dit zien en zo werkt het ook bij Meerdinks varkensbedrijven aan de Hoeninkdijk te Aalten en de Walienseweg te Winterswijk Huppel.

De beelden
Dode varkens liggen, onbedekt, buiten de staldeur en in de gangen tussen de troosteloze hokken met varkens, vaak zonder verrijking. De stallen zelf zijn smerig met brandgevaarlijk ‘spinrag’ hangend van de plafondbalken en een mengsel van stront en urine op de vloeren; geen wonder dat veel van de varkens ook bedekt zijn met hun eigen smurrie.
Waar er water in de drinkbakken zit, is dit smerig.
Een rat wandelt over de elektriciteitskabels boven de varkens, een dode soortgenoot ligt in een hoek tussen rattenkeutels.
De ammoniakwaarde overstijgt op plekken ruim de 20 ppm gezondheidsgrens, die beschadigingen aan de luchtwegen bij varkens én mensen moet voorkomen. Volgens de Arbo-wet mogen er zelfs geen hogere concentraties zijn dan 10 ppm. 8 Enkele varkens hebben ontstoken ogen.
Sommige dieren hebben misvormingen; vooral abcessen en necrotiserende wonden zijn te zien. Deze dieren worden niet afgezonderd in een ziekenboeg.
Een varken dat niet vooruit wil, wordt geslagen en uiteindelijk aan de staartstomp opgetild. Zonder succes, trillend zakt ze weer ‘door haar hoeven’. De frustratie klinkt door in de stem van de veeboer.
Een jonge big, dat zich niet gedraagt zoals van hem of haar verwacht wordt, wordt met geweld voortgejaagd en hard met een peddel tegen de muur geslagen.
Verzwakte en zieke dieren liggen hulpeloos op de vloer, ten prooi aan het het kannibalistische gedrag van hun soortgenoten.

Dit is de realiteit achter de gesubsidieerde vee-industrie. De documentaire ‘Food for Profit’ brengt dit (opnieuw) aan het licht.

Screenings
De documentaire is op 27 maart te zien in het Cultureel Studentencentrum van de Rijksuniversiteit Groningen en zal in april en mei vertoond worden in, onder andere, Amsterdam, Haarlem, Heerlen, Sneek, Gouda, Breda, Wageningen en Nijmegen via distributeur MCOfilm. 9

Naschrift:
Boven dit artikel staat “BBB-varkensstal”. Zoals iedereen weet exploiteert de BBB zelf geen varkensstallen. De BBB is namelijk een politieke partij. De varkensstal is eigendom van een varkenshouder die (mede) namens de BBB in de gemeenteraad zit.


  1. Food for Profit in Groningen ↩︎
  2. Food for Profit documentaire ↩︎
  3. ReMarkAble ↩︎
  4. Marketingbureau trots op door hen georkestreerde overwinning BBB, maar hoe zit dat met de lobby? ↩︎
  5. BBB zet voet aan de grond in de Achterhoek; HMV in Aalten eerste ‘bondgenoot’ ↩︎
  6. BBB – HMV ↩︎
  7. POV smoelenboek 2025 ↩︎
  8. POV smoelenboek 2025 ↩︎
  9. Screenings Food for Profit ↩︎

Jager verwondt damhert en laat het dier langzaam creperen

Maandag 17 maart 2025 om 5 uur in de namiddag worden er aan de Veldstraat in Ohé en Laak in Limburg damherten doodgeschoten. Damherten worden in Limburg beschouwd als verwilderde dieren, waardoor ze niet de bescherming genieten van inheemse wilde dieren. De jagers en bestuurders willen geen damherten in Limburg. Maar zelfs als er al een ontheffing/vergunning is verleend door de autoriteiten om deze dieren te vermoorden, dan nog geldt er een wettelijke zorgplicht en een wettelijk verbod op dierenmishandeling.

De eerste twee dieren sterven relatief snel. Het derde schot hoor je in de videoclip. Volgens de ooggetuigen werd het hert in de buik geraakt en leefde nog. Vervolgens werd een vierde hert afgeschoten. Je ziet in de clip hoe na het derde schot de jager(s) niet naar het geschoten hert toe lopen om te controleren of het dier wel dood is, maar het dier de rug toekeren en weglopen.

Een van de ooggetuigen nam contact op met de politie. Hij hoorde het hert schreeuwen. Hij is, terwijl hij met de politie aan de telefoon was, verhaal gaan halen bij de jager met de vraag of de jager het hert niet opnieuw wilde schieten en uit zijn of haar lijden verlossen, aangezien het dier duidelijk nog steeds leefde. 

De jager had geen behoefte aan een gesprek. Hij gaf de ooggetuige te kennen dat hij niet nog een keer wilde of kon schieten en dat de ooggetuige zich met zijn eigen zaken moest bemoeien. Daarop is hij, de jager, omgedraaid en weggelopen. Tegen die tijd stonden al meer mensen te kijken. 

De ooggetuige is vervolgens weer naar binnen gegaan en heeft het gesprek met de politie beëindigd. Even later kwam er een pick-up het veld op. Hierin werden de eerste twee herten ingeladen. Toen deze bij het derde, nog levende hert aankwam, stond het zwaargewonde dier op en sleepte zich richting de bosjes. 

De pick-up is doorgereden om het als vierde geschoten hert in te laden. De pick-up is nog even langs de weg gestopt waar de inzittenden met wat mensen spraken. Daarna pas zijn ze naar de bosjes gereden. Hier is uiteindelijk het laatste hert ingeladen. Het is onduidelijk of het dier toen al aan zijn of haar verwondingen was overleden.

Vervolgens reed de pick-up weg van het veld, met de vier herten. 

De ooggetuigen vertelden aan Animal Rights: “Het aangeschoten hertje is richting de bosjes gekropen, waar het dan uiteindelijk, 15/20 minuten later, is overleden. Het geluid, het geschreeuw van het hert was goed te horen en brak ons hart.”

Animal Rights heeft om opheldering gevraagd bij de Faunabeheereenheid Limburg, Wildbeheereenheid Annendaal en de regionale uitvoeringsdienst Limburg-Noord en verzocht om een onderzoek.

We weten dat jagers gewetenloos en harteloos zijn. We zijn dan ook niet verbaasd, maar wel opnieuw geschokt. We weten van deze misdaden omdat er soms dappere getuigen zijn, die beelden maken en deze delen. Zie bijvoorbeeld de vreselijke beelden uit Ransdorp en uit Hof van Twente. De meeste dieren creperen echter buiten ons zicht met alleen de sadist die de kogel afvuurde als getuige. We blijven streven naar een wereld zonder jacht, waar voor deze monsters geen plaats is in de maatschappij.

Update

De Faunabeheereenheid Limburg laat op 26 maart weten:
“Wij bedankten u voor onderstaande informatie.
Wij hebben inderdaad een vergunning afgegeven voor het doden van Damherten in de omgeving van Ohé en Laak o.b.v. de verkeersveiligheid.
Wanneer een dier niet direct dood is, dient men normaliter een gewond dier in rust te laten verbloeden. Wanneer je er te snel naar toe gaat dan springt het dier op en duurt het sterven vaak langer.
Wij zullen uitzoeken wat er precies is gebeurd.”

Op 8 april e-mailen zij aan Animal Rights:
“Zoals beloofd komen wij terug met een update op de situatie in Ohé en Laak.
Wij hebben inmiddels contact gehad met de Wildbeheereenheid waar wij de vergunning Damhert naar hebben doorgeschreven met als doel de verkeersveiligheid te waarborgen.
De betreffende jachthouder heeft aangegeven dat het derde Damhert dat werd geschoten inderdaad niet direct dood was. Zij geven aan, net zoals in de mail op 26 maart jl. door ons is geschetst, het dier in het veld te hebben laten verbloeden. Als zij naar het Damhert waren toe gegaan dan was het waarschijnlijk opgesprongen en verder weggerend dan nu het geval was, waardoor het naar alle waarschijnlijkheid nog langer had geduurd voordat het dier was gestorven.
Zij geven aan dat vanuit jagersoogpunt zorgvuldig is gehandeld.”

Ondersteunende zienswijze voor het weigeren van een omgevingsvergunning aan eendenslachter Tomassen Duck-To

Het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Ermelo hebben besloten tot het weigeren van de omgevingsvergunning voor eendenslachter Tomassen Duck-To. Verder besloot de gemeenteraad de benodigde verklaring van geen bedenkingen voor de omgevingsvergunning ten behoeve van het slachthuiscomplex aan de Fokko Kortlanglaan 112, 116 en 122 te weigeren.
Sinds 6 februari 2025 lagen de ontwerpweigeringsbesluiten ter inzage.

Animal Rights, Mobilisation for the Environment en Stichting Doeh hebben op 18 maart 2025 zienswijzen ingediend, die gelden als steunbetuiging om in de besluiten te volharden.

In de ontwerpweigeringsbesluiten gaan college en raad er nog vanuit dat Tomassen Duck-To beschikt over een natuurvergunning. Dat is niet meer juist. De natuurvergunning werd in februari 2025 vernietigd.

Lees ook: RAAKT EENDENSLACHTER TOMASSEN HAAR NATUURVERGUNNING KWIJT?

Daar komt nog bij dat in deze procedures nog geen rekening is gehouden met de gerechtelijke uitspraken met betrekking tot Rendac en de Amercentrale. Daaruit volgt dat intern salderen – het wegstrepen van de stikstofgevolgen van een nieuw project tegen de stikstof die een ouder, vergund project op die locatie al veroorzaakte – in principe niet meer mag worden betrokken bij de vraag of een natuurvergunning nodig is. Dat is in de ontwerpbesluiten niet meegenomen.

In de ontwerpweigeringsbesluiten moet dus nog worden opgenomen:

  • dat er geen natuurvergunning is; deze is immers vernietigd door de rechtbank Midden-Nederland;
  • dat gedeputeerde staten van Gelderland, hangende het beroep tegen de natuurvergunning, ook zelf een voornemen tot intrekking kenbaar hebben gemaakt;
  • dat daarmee sprake is van een niet-uitvoerbaar project, hetgeen op zichzelf al reden is de gevraagde omgevingsvergunning en verklaring van geen bedenkingen te (blijven) weigeren.

De organisaties verzoeken de gemeente Ermelo daarom om de ontwerpbesluiten te bekrachtigen in de definitieve besluitvorming en dus zowel de omgevingsvergunning als de verklaring van geen bedenkingen te weigeren.

Word jij onze nieuwe collega?

Met onthullende undercoverbeelden, goed onderzoekswerk en levensreddende acties is Animal Rights een krachtige stem voor de allerzwaksten in onze maatschappij: dieren. De stichting is actief in Nederland en België en zet zich 100% in voor dierenrechten. Animal Rights kent vier belangrijke pijlers: Ban de jacht, Stop de slacht, Vervang dierproeven en Weg met bont. Wil jij graag ons team versterken?

UPDATE: bedankt aan iedereen die gesolliciteerd heeft. Wij zijn bezig met de eerste ronde van de sollicitatiegesprekken en nemen op het moment geen sollicitaties meer aan.

De inhoud van het werk:

Voor onze campagne en administratieve teams zoeken we een nieuwe, enthousiaste Administratief en Campagne Supportmedewerker.

Als Administratief en Campagne Supportmedewerker ben jij een duizendpoot binnen onze organisatie. Je ondersteunt zowel de administratieve als de campagne afdeling en draagt bij aan de uitvoering van onze dagelijkse bezigheden en campagnes. Je bent goed in het organiseren en beheren van verschillende taken en helpt ons team efficiënter te werken.

Wat ga je doen?

Campagne ondersteuning:

  • Onderzoek doen naar en analyse van informatie voor campagnes.
  • Ondersteunen bij de organisatie van evenementen en demonstraties.
  • Aanvragen van vergunningen en plannen van meetings.
  • Begeleiden van infostands op evenementen en bij promotionele acties.
  • Ondersteunen bij het opstellen en inplannen van social media posts.

Administratieve ondersteuning:

  • Ondersteunen bij het beheren van de inbox en beantwoorden van e-mails en telefoontjes.
  • Ondersteunen bij donateurbeheer en kantoorbeheer.
  • Zorgen voor naleving van regelgeving en administratie bijhouden.
  • Onderhouden van de website en social media kanalen.
  • Redigeren en proeflezen van artikelen en nieuwsbrieven.

Jouw profiel

  • Je hebt uitstekende communicatieve en organisatorische vaardigheden.
  • Je bent zelfstandig en proactief, maar werkt ook graag in teamverband.
  • Je hebt ervaring met administratieve taken en/of campagnes.
  • Je bent flexibel en bereid om te reizen indien nodig.
  • Je onderschrijft de missie en waarden van Animal Rights en hebt een veganistische levensstijl.

Wat bieden wij?

  • Een voltijd functie in een inspirerende werkomgeving en binnen een gepassioneerd team.
  • Mogelijkheden voor professionele ontwikkeling en training.
  • De kans om een directe impact te maken op dierenrechten.
  • Maandelijks salaris, pensioenfonds, vakantiedagen en reiskostenvergoeding.Deze functie is een functie waarbij je op afstand/vanuit huis werkt.

Ben jij de administratieve duizendpoot die we zoeken en wil jij bijdragen aan de strijd voor dierenrechten? Stuur je motivatiebrief en cv naar [email protected]

Acquisitie naar aanleiding van deze vacature wordt niet op prijs gesteld.