VARKENS ILLEGAAL NAAR SLACHTHUIS VERVOERD VANUIT STRAATHOFS STALLEN

jun 20, 2023

Animal Rights heeft recentelijk drie zienswijzen ingediend met betrekking tot de varkensfabrieken van ‘varkensbaron’ Adriaan Straathof in Creil, Kapel-Avezaath en Hoeven en heeft ook een juridische procedure lopen tegen zijn bedrijf in Koningsbosch. In Creil en Hoeven oordeelde het Landelijk Bureau Bibob (LBB) reeds dat de aangevraagde vergunning(en) zullen worden gebruikt om strafbare feiten te plegen en daarom niet moeten worden verleend.

Deze conclusie van het LBB is deels gebaseerd op Straathof’s misdrijven in Duitsland waar hem een beroepsverbod en gevangenisstraf werden opgelegd en deels op Nederlandse misdrijven.
Animal Rights heeft, dankzij een WOB-verzoek, meer dan 600 pagina’s met rapporten, die de periode van 2007 tot 2020 beslaan, en tientallen foto’s van Straathof’s varkensstallen in handen gekregen. In de stallen van Straathof ondergaan de varkens onbeschrijfelijk leed: van kreupelheid tot open wonden en van kannibalisme tot abcessen, van aangevreten oren tot zelfs aangevreten kadavers. Duizenden dieren per stal hebben onvoldoende toegang tot drinkwater en de sterfte onder de zeugen is hoog. Medische zorg ontbreekt.

Dit is deel 3 van het onderzoek naar de misstanden in de stallen van Straathof dat Animal Rights baseerde op de verkregen informatie.

Lees hier deel 1, hier deel 2 en hier deel 3.

Kreupel richting slachthuis

Uit boeterapporten, boetebeschikkingen en diergeneeskundige verklaringen van NWVA dierenartsen blijkt dat vanuit Straathof’s stallen kreupele, niet-transportwaardige dieren illegaal naar Nederlandse slachthuizen vervoerd werden. Op 13 maart en 29 maart 2012 worden bij slachthuis Vion in Groenlo verschillende kreupele varkens met ontstekingen en abcessen aangevoerd. De dieren waren afkomstig van Straathof’s stallen in Neer en Koningsbosch.

Op 13 maart 2012 schrijft een NWVA toezichthouder dat verschillende dieren niet hadden mogen vervoerd worden vanwege ontstekingen en abcessen waardoor de dieren niet in staat waren zelfstandig en op eigen kracht pijnloos te bewegen.

In het slachthuis maken de NWVA dierenartsen de volgende verklaring op: “Ik […] zag in de stal, door […] aangewezen zeugen van het betreffende transport, ook nog een aantal andere zeugen in slechte conditie waren, zijnde mager en diverse kleine abcessen. Deze dieren, ongeveer 10 stuks waren […] niet slachtwaardig. […] op de vrachtauto ook nog 2 zeugen waren gedood die niet meer konden lopen.

Aangekomen in het slachthuis met een gigantisch abces in de schouder

Groot abces bij een aangevoerde zeug

De dierenartsen merken op dat een kreupele zeug met een ontsteking met abcesvorming in de schouder moeizaam uit een veewagen probeerde te komen: “Wij constateerden dat de omvang van de zwelling en de ontsteking van het gehele schoudergebied dermate groot was dat dit proces al langere tijd, minimaal een aantal dagen tot een aantal weken, aan de gang was en deze zeug er al langere tijd, minimaal een taal dagen tot een aantal weken hinder en pijn van ondervond. Daarnaast stelden wij vast dat deze zeug niet in staat was om zich op eigen kracht pijnloos te bewegen en daardoor was dit een ziek dat dat niet in staat geacht wordt, te worden vervoerd.”

Verder lezen we in de rapporten dat allerlei dieren in slechte conditie waren bij aankomst in het slachthuis: “Tevens constateerden wij bij dit transport nog de volgende afwijkingen: Twee zeugen konden helemaal niet meer lopen. Het was ons uit nader onderzoek niet duidelijk waarom niet, maar deze zeugen wilden en konden in de veewagen niet meer opstaan. Deze twee zeugen zijn dan ook op de veewagen gedood. Wij stelden vast dat 10 zeugen van betreffend transport weliswaar vervoerswaardin waren, maar in zo’n slechte conditie waren, vermagerd, kleine abcessen en/of dikke poten, dat ze niet slachtwaardig waren en dus meteen werden gedood. Van de zeugen die wel geslacht zijn, zijn er drie afgekeurd in de slachthal vanwege uitgebreide ontstekingen binnen in de zeugen.”

Hoogzwanger in het slachthuis

Op 11 juni 2015 komt een illegaal vervoerde, hoogzwangere zeug waarbij de draagtijd reeds voor 90% of meer was gevorderd aan bij een Nederlands slachthuis. De zeug is afkomstig uit de stal in Koningsbosch van Straathof. De NVWA geeft hier alleen een waarschuwing.

De verantwoordelijke bij het bedrijf in Kapel Avezaath van Straathof schuift hiermee de verantwoordelijkheid af op de NWVA. De NWVA gaat hier niet verder op in. We zien nergens iets terug in de rapporten over een waarschuwing, boete of andere sanctie voor dit gemelde incident.

Gebrekkige handhaving

De NVWA geeft slechts waarschuwingen en legt luttele boetes van amper 1500 euro op wanneer Straathof kreupele dieren illegaal naar het slachthuis laat vervoeren. Dit toont voor de zoveelste keer het falen en niet handhaven van de NVWA aan.

Structureel falen NVWA

Uit een eerder, extern en onafhankelijk onderzoek dat gevoerd werd door 2Solve Investigations bleek al dat varkenshandelaren de verantwoordelijkheid afschuiven op de NVWA-dierenartsen. Ook bleek dat geen van de meldingen over de jaren 2016, 2017, 2018 en 2019 uit België en Duitsland heeft geleid tot het opleggen van een bestuurlijke maatregel (of een strafrechtelijke maatregel) tegen de betrokken transporteurs of houders van dieren.

Wat nu?

Genoeg is genoeg! Animal Rights wil dat Straathof wegens de aanhoudende misstanden een levenslang houdverbod opgelegd krijgt!

DE ‘KNORPOLDER’: ANIMAL RIGHTS’ REACTIE OP HET BEROEPSSCHRIFT VAN STRAATHOF & CO.

jun 20, 2023

Op 7 maart 2023 hebben Gedeputeerde Staten van Flevoland besloten om de aanvraag voor een omgevingsvergunning voor varkenshouderij Creil Exploitatie te weigeren en de reeds verleende omgevingsvergunningen in te trekken om ‘strafbare feiten te voorkomen’. Dit volgde op een ontwerpbesluit dat op 22 december 2022 ter inzage werd gelegd waarvoor Animal Rights een ondersteunende zienswijze indiende.

Er is sprake van een openbare en een niet openbare versie van het besluit vanwege de in artikel 28 van de Wet Bibob vastgelegde geheimhoudingsplicht met betrekking tot Bibob-informatie. Het openbare besluit en de aanvraag met bijbehorende documenten lagen ter inzage gedurende de beroepstermijn tot en met 19 april 2023.

Tijdlijn

De omgevingsaanvraag van 8 oktober 2020 ging om 20.342 varkens, de verleende omgevingsvergunning van 2006 om 20.217 dieren. Aanvrager Creil Exploitatie B.V., voorheen onderdeel van Sebava BV, het Nederlands varkensimperium van Adriaan Straathof, kent als bestuurder Maarten Verdoorn.

Eind 2020 ontdekte Animal Rights dat Sebava het bedrijf in Creil exploiteert zonder onderliggende natuurvergunning, terwijl in de stallen wel dieren worden gehouden. Zonder geldige vergunning is er sprake van illegale stikstofuitstoot.

Op 27 januari 2023 diende Animal Rights dus een ondersteunende zienswijze in bij het ontwerpbesluit van december 2022. Animal Rights verwees daarin onder andere naar de reeks veroordelingen van Straathof.
Creil Exploitatie B.V. en Maarten Verdoorn gingen – voorspelbaar – in beroep tegen het besluit van Gedeputeerde Staten van Flevoland. Op 17 mei 2023 kreeg de advocate van Animal Rights en Mobilisation for the Environment het beroepschrift en procesdossier toegestuurd. Op 14 juni dienden we een reactie op het beroepschrift in zonder nog kennis te hebben kunnen nemen van het verweerschrift van de provincie.

Onbetrouwbare karaktergetuigen

De varkensfabriek probeert in het beroep duidelijk te maken dat Adriaan Straathof alleen nog een papierenrol vervult in het bedrijf. Dit is voor hun verdediging noodzakelijk omdat het Bibob onderzoek vernietigend is over de lange criminele carrière van Adriaan Straahof. Verdoorn tracht te bewijzen dat sinds hij het bewind voert er een ommekeer heeft plaatsgevonden. Men voert daarvoor twee ‘karaktergetuigen’ op.

Allereerst veevoer-leverancier De Heus. De Heus heeft directe belangen bij het blijven leveren van voer aan de tienduizenden varkens die op ieder moment op de Straathof-bedrijf verblijven. Dat financiële belang is ook de reden dat De Heus zich actief verzet tegen inkrimping van de veestapel door het financieren van de boerenprotesten.

Bij de andere verklaring, die van de dierenarts, plaatst Animal Rights eveneens vraagtekens. Allereerst, waarom zit een varkensbedrijf dat is gevestigd in Creil in de Noordoostpolder bij een dierenarts uit het Brabantse Bladel, op ruim 200 km afstand? Dat roept vragen op over de onafhankelijkheid van de dierenarts in kwestie. Verder betekent het feit dat een dierenarts geen direct contact heeft met Adriaan Straathof op het bedrijf, niet gelijk dat Straathof geen enkele betrokkenheid meer heeft bij de bedrijfsvoering.

Het beeld dat in het beroepschrift wordt geschetst over Straathof, dat hij geen enkele bemoeienis meer zou hebben bij de bedrijfsvoering van Creil Exploitatie lijkt ongeloofwaardig. De karakterschetsen die wij kennen passen helemaal niet bij een man die zich terugtrekt, maar bij iemand die de touwtjes strak in handen houdt, vooral ook omdat hij “hoofd van het concern” is en er grote financiële belangen spelen.

Zo schreef BN De Stem in 2021 nog: “Adriaan Straathof staat erom bekend de grenzen van de wettelijke voorschriften met betrekking tot het milieu, stalbezetting, bouwvergunningen en dierenwelzijn te verkennen om ze vervolgens te overtreden.” 

Stroman-constructie

We verwijzen verder naar de stroman-constructie die Straathof, aanvankelijk succesvol, in Duitsland toepaste na zijn beroepsverbod. Straathof nam in stappen afstand van zijn Duitse ondernemingen en nam ontslag als bestuurder. Straathof Holding GMBH werd in 2015 LFD Holding.
De Duitse overheid dwong Straathof de zeggenschap over zijn elf bedrijven uit handen te geven en onder te brengen in een zogenoemde Treuhänder (curator). De naamsverandering van de Duitse varkensbedrijven ging daarom gepaard met de overdracht van de aandelen aan twee curatoren. Straathof is dan op papier niet langer een varkensfokker, maar ondertussen blijven zijn ‘voormalige’ boerderijen dieren ‘produceren’. De twee curatoren die sindsdien het bewind over het consortium voeren, mogen contractueel alleen handelingen verrichten die in het belang zijn van ‘treugeber’ Straathof.

Voor Animal Rights is het niet ondenkbaar, en zelfs zeer aannemelijk, dat een zelfde situatie als
In Duitsland, in Creil ook gaande is. Immers, Maarten Verdoorn werkt al bijna 30 jaar samen
met / voor Straathof, zo blijkt nota bene uit het procesdossier en uit de LinkedIn pagina van Verdoorn. Verdoorn was bijvoorbeeld jarenlang bedrijfsleider in de Straathof varkensfabriek in Hoeven.

Oude koeien?

Creil Exploitatie en Verdoorn stellen in het beroepschrift verder dat niet enkel te Creil, maar ook op de andere locaties waar Maarten Verdoorn ‘met de scepter zwaait’ aan alle relevante welzijnswetgeving wordt voldaan. Verder zou het gestelde in het Bibob-advies van oudere datum zijn en de overtredingen daarom gedateerd.

Animal Rights heeft geen direct inzicht in het geheime Bibob advies, maar weet zeker dat dit simpelweg onjuiste informatie is.

Kreupele varkens op transport

Op 10 December 2020, bijvoorbeeld, zijn er bij de Straathof varkenshouderij in Lierop, nu Lierop Exploitatie BV genaamd, ‘afgedankte zeugen’ (‘slachtzeugen’) geladen door veevervoerder Tivac BV. De dieren zijn naar een exportplaats getransporteerd en daar is door de NVWA geconstateerd dat dieren niet transportwaardig waren. Maarten Verdoorn, naast Creil ook de algemeen directeur van Lierop Exploitatie BV sinds 1 januari 2020, was het daar niet mee eens:
“De dieren konden volledig zelfstandig lopen, waren niet kreupel of dikke/ontstoken poot. Wel waren de dieren mager, maar dit lijkt me geen reden om niet te kunnen transporteren.”

Het is opvallend te noemen dat Verdoorn Tivac als transporteur gebruikt. Dit bedrijf heeft vooral grote ervaring in ‘gepakt’ worden voor het vervoeren van kreupele varkens. Het was Tivac dat op 29 december 2016 en 4 mei 2017 de transporten naar België te dagen en dat Tivac uiteindelijk, na lang procederen, een last onder dwangsom ter voorkoming van herhaling opleverde.

De last onder dwangsom werd vooral opgelegd omdat de NVWA van oordeel is dat gevaar voor herhaling voor de hand ligt. In de periode van 16 juni 2016 tot en met 30 juni 2021 heeft Tivac acht overtredingen van de Transportverordening begaan. Dit betrof zes maal een overtreding op het gebied van transportwaardigheid, waaronder dus die in Lierop.

Vernietigend inspectierapport

Op 10 mei 2021 voeren NVWA-inspecteurs een controle uit op het Straathof bedrijf aan de in Lierop in de gemeente Someren. Naar aanleiding van deze controle worden op 17 mei 2021 acht lasten onder dwangsom opgelegd. In strijd met het Besluit Houders van Dieren worden varkens zorg onthouden en benadeelt in hun welzijn. Er ontbreekt hok- en nestmateriaal. Er zijn schadelijke gasconcentraties en een te hoge veebezetting. Het bedrijf maakt hiertegen geen bezwaar.

Bij een hercontrole op 1 juli 2021 blijken nog altijd drie van de acht zaken niet in orde: Ammoniak
blijft een probleem. De luchtkwaliteit is te slecht voor de varkens en werknemers en de varkens hebben te weinig oppervlakte. In een brief van 17 augustus 2021 maakt de NVWA dan ook het voornemen tot invordering van verbeurde dwangsommen kenbaar. Verdoorn/Straathof ziet geen andere uitkomst dan het bedrijf leeg te ‘draaien’.

Werkvloer of management?

De bewering in het beroepschrift, dat de feitelijke overtredingen in casu uitdrukkelijk gerelateerd zijn aan de omstandigheden op de werkvloer, is absurd. Er is volgens Creil Explotatie en Verdoorn in feite geen sprake van overtredingen die op afstand door de directeur, Straathof/Verdoorn, worden begaan.

De onjuistheid van dit betoog blijkt nota bene uit het procesdossier. Veel van de overtredingen, inclusief het algehele veronachtzamen van dierenwelzijn, zijn een management issue, niet slecht van de werkvloer. Ook overtredingen als bijvoorbeeld het onthouden van zorg en behandeling van dieren, door onder meer onvoldoende personeel, is een feit wat aan de bedrijfsleiding is te wijten.

Zinkend schip

Zo brokkelt het varkensimperium van Adriaan Straathof steeds verder af. In februari 2023 begon de sloop van de al jaren leegstaande varkensstallen op de ‘Straathoflocatie’ in Marienheem, Overijssel. Op 8 maart maakt de provincie Gelderland haar intentie bekend om de omgevingsvergunning van de ‘Knorhof’ in Buren in te trekken. Datzelfde staat de locatie in Hoeven te wachten. Verder hebben Animal Rights en MOB de provincie Limburg verzocht om de natuurvergunning van Sebava’s varkenshouderij in Koningsbosch in te trekken of te wijzigen. De locatie in Lierop staat ondertussen leeg.

Update schapen beschermen tegen de wolf

jun 14, 2023

Op 23 november 2022 heeft Animal Rights de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (via de NVWA) verzocht om handhavend optreden tegen Veehandel Stefan Worst omdat deze onvoldoende voorzorgsmaatregelen heeft getroffen om zijn schapen te beschermen tegen roofdieren, c.q. wolven.

Animal Rights is van mening dat de schapenhouder handelt in strijd met artikel 1.6, derde lid, van het Besluit houders van dieren (Bhd), en zijn schapen onvoldoende bescherming biedt tegen aanvallen van wolven. Op grond van artikel 1.6, derde lid, van het Bhd moet een dier, indien het niet in een gebouw wordt gehouden, bescherming worden geboden tegen slechte weersomstandigheden, gezondheidsrisico’s en zo nodig roofdieren.

De schapen van de veehandel uit Vledder zijn in de afgelopen anderhalf tot twee jaar tijd tenminste tienmaal door een wolf aangevallen, waarbij zeker 40 schapen zijn gedood. Daarnaast is een aantal schapen bij deze aanvallen zo ernstig gewond geraakt dat deze dieren door een dierenarts moesten worden afgemaakt. De noodzaak om de dieren te beschermen is daarmee overduidelijk. Destijds was het al flinke tijd bekend dat de wolf in de buurt gesignaleerd was en de aanvallen hadden dus voorkomen kunnen worden.
Ondanks dat de schapenhouder een wolfwerend raster heeft laten plaatsen hebben ook daarna nog aanvallen op zijn schapen plaatsgevonden.

Lees het hele dossier hier:

Met het besluit van 15 maart 2023 heeft de minister het verzoek van Animal Rights om handhavend op te treden afgewezen. Animal Rights heeft tegen dit besluit bezwaar gemaakt én de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 23 mei 2023.

Het standpunt van de minister/NVWA lees je hier.

Oordeel van de voorzieningenrechter

Het oordeel van de voorzieningenrechter van 6 juni 2023 heeft een voorlopig karakter en bindt het College in een (eventueel) bodemgeding niet. .

Belangrijk is dat het oordeel van de voorzieningenrechter diametraal tegenovergesteld is aan dat van de NVWA. De Landbouwminister schreef in het besluit van 15 maart 2023: “… op dit moment acht de NVWA veehouders die nog geen wolfwerende beschermingsmaatregelen genomen hebben niet in overtreding van artikel 1.6., derde lid, van het Besluit houders van dieren. Derhalve is handhaving nog niet aan de orde.”

De voorzieningenrechter zegt echter in de beoordeling: ”De voorzieningenrechter ziet zich voor de vraag gesteld of de schapenhouder afdoende middelen heeft ingezet om zijn schapen bescherming te bieden tegen roofdieren en daarmee heeft voldaan aan artikel 1.6, derde lid, van het Bhd.”

En verderop: ”De voorzieningenrechter overweegt dat volgens de preventiekit van veehouders die gevestigd zijn binnen een aangewezen wolventerritorium wordt verwacht dat zij maatregelen nemen die hierin beschreven staan.
In de preventiekit staat hierover onder meer het volgende:
“Schade door wolven valt (…) niet geheel uit te sluiten, maar de kans op een aanval door de wolf (predatie) kan wel sterk beperkt worden door de inzet van de juiste preventieve maatregelen. Het gebruik van adequate afrasteringen met stroom(-draden) is daarbij zeer aan te bevelen. Maar er zijn meerdere methoden.”
In de preventiekit worden de volgende preventieve maatregelen genoemd:
– Ophokken van vee in nachthok/kraal
– Afrasteringen
– Kuddewaakhonden
– Visuele middelen halsbanden, geurmiddelen, lichtsensoren en (aluminium) strips
– Het opnemen van ezels en lama’s of alpaca’s in een (schaaps-)kudde”

Veehandel Stefan Worst weigert de dieren op te hokken, sterker nog, hij houdt meer dieren dan hij op die manier effectief kan beschermen. Het lijkt Animal Rights dan ook overduidelijk dat de schapenhouder niet ”afdoende middelen heeft ingezet om zijn schapen bescherming te bieden tegen roofdieren”.
Het geplaatste raster voldeed niet aan de voorwaarden van BIJ12 en was daarom niet effectief. Ophokken is immers niet de enige preventieve maatregel. Worst meldde ter zitting ook nog dat kuddewaakhonden volgens hem niet helpen en hij daarom alleen inzet op het wolfwerend raster. Hij is dus zelf ook van mening dat een raster werkt, maar heeft het in ieder geval tot aan het handhavingsverzoek niet juist geplaatst.

Toch oordeelt de voorzieningenrechter: “De schapenhouder heeft naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter gedaan wat onder de huidige omstandigheden van hem verwacht kan worden om aanvallen op zijn schapen te voorkomen en zijn dieren tegen wolven te beschermen, zodat geen sprake is van overtreding van artikel 1.6, derde lid, Bhd. Daarom ziet de de voorzieningenrechter geen aanleiding om de minister te gelasten handhavend tegen hem op te treden.”

Met dat laatste is Animal Rights het niet eens, maar het is wel wat we verwachtten. De rechter leek tijdens de zitting vooral geïnteresseerd in de “arme veeboer, die al zoveel doet”. Veehandel Worst is met 10 succesvolle wolfaanvallen – succesvol voor de wolf dan – een van de slechtst presterende veehouders van Nederland. Het bezwaar tegen het besluit van de NVWA/minister loopt dan ook gewoon door.

Het bezwaar tegen het besluit van de NVWA/minister loopt gewoon door

In een carnistische wereld zwemt een dierenrechtenorganisatie als Animal Rights natuurlijk altijd tegen de stroom in en beginnen we iedere ‘wedstrijd’ met 2-0 achterstand. Toch hebben we er vertrouwen in dat we bij het ministerie van LNV kunnen afdwingen om bij veehouders te handhaven die hun dieren onvoldoende of inadequaat beschermen tegen roofdieren als de wolf.

Wordt vervolgd!