Door onwil en getreuzel van de NVWA ontspringen dierenmishandelaars de dans

Door het trage handelen van de NVWA ontspringen dierenmishandelaars nog steeds de dans. Deze tekortkoming legde Animal Rights in juni 2019 bloot. We lieten zien hoe varkens die door inspecteurs van de NVWA in Nederland goedgekeurd werden voor transport, enkele uren later bij aankomst in het slachthuis door hun Belgische collega’s van het FAVV (Federaal Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen) als niet-transportwaardig werden beoordeeld.

Aangevoerde varkens waren kreupel, konden niet zelfstandig lopen of hadden navelabcessen tot op de grond.

Exportcertificering deugt niet

Animal Rights diende in juni 2019 een handhavingsverzoek in tegen de vervoerders, houders en verzamelcentra waar deze dieren vandaan kwamen. Als gevolg van de publiciteit rondom deze zaak werd ‘exportcertificering’ toegevoegd als aandachtspunt aan het lopende 2Solve-onderzoek naar het functioneren van de NVWA. Dit onderzoek leverde in september 2019 een vernietigend rapport op.

Doordat de NVWA pas in actie kwam nadat de rechter de organisatie dwong tot handhaven, verjaarden de overtredingen en konden er geen boetes meer worden opgelegd.

Twee jaar later verklaarde het Veterinair Beroepscollege alle door Animal Rights ingediende klachten tegen de dierenartsen van de NVWA gegrond.

De onwil van de NVWA en het oordeel van de rechtbank

Het wachten was op actie van de NVWA zelf, maar dit bleef uit. Op 16 december 2019 wees de NVWA het handhavingsverzoek af, omdat naar hun oordeel onvoldoende was gebleken dat de door Animal Rights gestelde overtredingen waren begaan. Het bezwaar van Animal Rights hiertegen werd door de NVWA ongegrond verklaard.

“Door de onwil van de NVWA, die uiteindelijk door de rechter moest worden gedwongen tot handhaven, verjaarden de overtredingen en kunnen er geen boetes meer worden opgelegd.”

Susan Hartland, Animal Rights

In oktober 2022 oordeelde het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBb) uiteindelijk dat ten aanzien van de door Animal Rights genoemde transporten de Transportverordening werd overtreden. Als gevolg daarvan diende de NVWA opnieuw op de bezwaren van Animal Rights te beslissen.

Handhavingsverzoek eindelijk ingewilligd

Op 16 maart 2023, bijna vier jaar na het indienen van het handhavingsverzoek, volgde eindelijk een handhavend besluit van de NVWA. Het verzoek werd gedeeltelijk toegewezen en Tivac B.V. werd een last onder dwangsom opgelegd ter voorkoming van herhaling van eenzelfde overtreding.

Geen boetes

De betreffende transporten vonden meer dan vijf jaar geleden tussen maart 2016 en mei 2017. Omdat er inmiddels een dusdanig lange termijn was verstreken kon de NVWA op 16 maart 2023 geen boetes meer opleggen. Het handhavingsverzoek van Animal Rights is echter van 14 juni 2019, ruimschoots binnen de verjaartermijn van boeteoplegging.

“Het mishandelen van dieren heeft dankzij de heersende, lakse mentaliteit binnen de NVWA geen consequenties. Wij willen dat (de controle op) dierenwelzijn wordt losgekoppeld van het Landbouwministerie.”

Susan Hartland, Animal Rights

“Het komt er dus op neer dat dierenmishandelaars de dans ontspringen dankzij de laksheid, onwil en traagheid van de NVWA,” concludeert Animal Rights directeur Susan Hartland.

Last onder dwangsom

De NVWA legt uiteindelijk alleen een last onder dwangsom van 1500,- euro op aan vee- en varkenshandel Tivac B.V. uit Roosendaal. Dit bedrijf heeft sinds het betreffende transport maar liefst acht overtredingen van de Transportverordering begaan, waaronder zesmaal een overtreding van artikel 6, derde lid. Dit bepaalt dat gewonde, zwakke of zieke dieren niet mogen worden vervoerd.

Dit bedrijf mag ondanks alle overtredingen gewoon doorgaan met het transporteren van dieren. “Het mishandelen van dieren heeft dankzij de heersende mentaliteit binnen de NVWA geen consequenties,” zegt Hartland.

Vonnis in rechtszaak Sammie: jager vrijgesproken op alle tenlasteleggingen

Op dinsdag 30 mei was Animal Rights aanwezig in de rechtbank van eerste aanleg in Tongeren voor het langverwachte vonnis in de rechtszaak tegen de jager die het tien weken oud vosje Sammie 3 jaar geleden, op 31 mei 2020, koelbloedig doodschoot voor zijn burcht. De beklaagde werd op alle tenlasteleggingen vrijgesproken ondanks zijn eerdere bekentenis. De rechtbank oordeelde dat de rechten van verdediging van de verdachte, de zogenoemde salduzrechten, geschonden zijn door een onrechtmatig verhoor. Zowel het openbaar ministerie als Animal Rights kunnen nu in beroep gaan.

Campagnecoördinator Legon: “Wij zijn enorm teleurgesteld en in vol ongeloof dat de dood van Sammie zomaar van tafel wordt geveegd omwille van een vermeende procedurefout. Zijn leven is veel meer waard. Wij overwegen in beroep te gaan.”

Gedood voor zijn burcht

Zondag 31 mei hoorden omwonenden een luide knal in een naburig veld in Riemst. Een jong vosje van amper 10 weken oud werd dood gevonden bij zijn vossenburcht. Een anonieme getuige maakt daarop melding bij de Natuurinspectie.

Twee dagen later was de jager opnieuw in de omgeving van de burcht waarop dezelfde getuige ook deze keer melding deed. De Natuurinspecteurs kwamen ter plaatse en troffen de dader aan met zijn jachtwapen in zijn bezit. Later verklaart hij het vossenjong te hebben gedood. Hij maakt zich hierbij schuldig aan inbreuken op zowel het Jachtdecreet 1 als het Jachtvoorwaardenbesluit. 2 Zo jaagde hij buiten de vooropgestelde openingstijden van de jacht op de vos en dat nog eens tussen zonsondergang en zonsopgang. Sammie werd ook doodgeschoten in de directe omgeving van zijn burcht. Artikels 27, 40 en 53 van bovengenoemd besluit verbieden nochtans elke vorm van jacht of bestrijding binnen de vijftig meter van een vossen- of dassenburcht. Daarnaast overtreed de jager ook de Wet betreffende de bescherming en het welzijn der dieren. 3 Die wet verbiedt immers handelingen te plegen waardoor een dier zonder noodzaak pijn ondergaat of omkomt. En laat ons hier heel duidelijk zijn: er was geen enkele reden dat Sammie dood moest – buiten jachtplezier en stereotiep vijandschap tegenover de vos.

Crowdfunding

Juridische instrumenten kosten veel tijd en geld. Met onze crowdfunding Animal Rights in de rechtbank hopen we deze maand 20.000 euro te verzamelen voor onze juridische kosten. Doe een eenmalige donatie of steun met een maandelijks vast bedrag en sluit je aan in deze strijd!

Betwisting

De verdediging betwistte dat de dader in het kader van het verzamelen van eerste inlichtingen werd aangesproken 4 en vervolgens zijn bekentenis gaf. Ze pleitte dat het wel degelijk om een doelgericht verhoor ging waarbij de rechten van de jager geschonden zouden zijn. Zo moest hij gewezen worden op zijn recht op bijstand van een advocaat. De rechtbank volgde deze stelling waardoor de bekentenis werd geschrapt uit het dossier.

Legon: “De vage lijn tussen wat aanzien wordt als het verzamelen van eerste inlichtingen en een verhoor zorgt er nu voor dat er geen gerechtigheid is voor Sammie.”

Jager ontkende niet dat hij Sammie doodde

Dat de jager Sammie wel degelijk doodschoot, wordt niet betwist. Dat maakt het vonnis nog moeilijker te verteren. Wat wel werd aangevochten is de locatie en het tijdstip waarop de jager het vosje doodde. Omdat de bekentenis van de man nu op juridisch vlak nietig wordt verklaard, is hier volgens de rechtbank onvoldoende bewijs voor.

“Dat een klein verschil in locatie en tijd het doden van een dier ineens legaal en aanvaardbaar maakt, is schrijnend maar volgens de wet zuiver. Dit moet echt veranderen.”

Joffrey Legon, Animal Rights

Legon: “Dat een klein verschil in locatie en tijd het doden van een dier ineens legaal en aanvaardbaar maakt, is schrijnend maar volgens de wet zuiver. Dit moet echt veranderen.“

Het gegeven dat de dader de feiten in het oorspronkelijk proces-verbaal, waar de locatie en het tijdstip wél strafbaar zijn, niet betwistte, alsook de aangeboden minnelijke schikking betaalde, 5 geven volgens ons wel degelijk blijk aan schuldherkenning.

Andere rechtszaken

Animal Rights heeft ook nog een rechtszaak lopen tegen een dader die een strop plaatste waarin een vos, genaamd Willie, vast kwam te zitten. Gelukkig kon hij op tijd bevrijd worden. Ook voor deze feiten diende Animal Rights een klacht met burgerlijke partijstelling in. En ook deze zaak werd doorverwezen naar de correctionele rechtbank.


  1. Het Jachtdecreet ↩︎
  2. Het Jachtvoorwaardenbesluit ↩︎
  3. Wet betreffende de bescherming en het welzijn der dieren ↩︎
  4. Wanneer iemand wordt aangesproken in het kader van het verzamelen van eerste inlichtingen, moet betrokken persoon niet gewezen worden op zijn rechten. Bij een verhoor daarentegen, dient dit wel te gebeuren. ↩︎
  5. Dankzij onze snelle klacht met burgerlijke partijstelling, werd de minnelijke schikking terugbetaald en kwam er alsnog een gerechtelijk onderzoek. ↩︎

VARKENS STERVEN VRESELIJKE VERDRINKINGSDOOD IN STRAATHOFS STALLEN

Animal Rights heeft recentelijk drie zienswijzen ingediend met betrekking tot de varkensfabrieken van ‘varkensbaron’ Adriaan Straathof in Creil, Kapel-Avezaath en Hoeven en heeft ook een juridische procedure lopen tegen zijn bedrijf in Koningsbosch. In Creil en Hoeven oordeelde het Landelijk Bureau Bibob (LBB) reeds dat de aangevraagde vergunning(en) zullen worden gebruikt om strafbare feiten te plegen en daarom niet moeten worden verleend.

Deze conclusie van het LBB is deels gebaseerd op Straathof’s misdrijven in Duitsland waar hem een beroepsverbod en gevangenisstraf werden opgelegd en deels op Nederlandse misdrijven.
Animal Rights heeft, dankzij een WOB-verzoek, meer dan 600 pagina’s met rapporten, die de periode van 2007 tot 2020 beslaan, en tientallen foto’s van Straathof’s varkensstallen in handen gekregen. In de stallen van Straathof ondergaan de varkens onbeschrijfelijk leed: van kreupelheid tot open wonden en van kannibalisme tot abcessen, van aangevreten oren tot zelfs aangevreten kadavers. Duizenden dieren per stal hebben onvoldoende toegang tot drinkwater en de sterfte onder de zeugen is hoog. Medische zorg ontbreekt.

Dit is deel 3 van het onderzoek naar de misstanden in de stallen van Straathof dat Animal Rights baseerde op de verkregen informatie.

Lees hier deel 1 en hier deel 2.

Dit is deel 3 van een grootschalig onderzoek van Animal Rights naar de misstanden in de stallen van Straathof. De komende weken publiceren wij met regelmaat nieuwe onthullingen.

Verdrinken in de voerbakken

Tijdens een controle van de NWVA op 18 maart 2013 worden in de stallen op het bedrijf in Kapel-Avezaath twee levenloze lichamen van varkens gevonden in de voerbakken. De dieren zaten opgesloten in een stal waar meer dan 3000 dieren niet permanent toegang hadden tot vers water. Tijdens de NWVA-controle werden de leidingen opengezet, wat leidde tot het overstromen van voerbakken. De dieren zaten al vast met de kop of kwamen vast te zitten tijdens het overstromen en verdronken.

De dorstige dieren die tijdens hun trieste bestaan in Straathofs stallen willen spelen in het water tekenen daarmee hun doodsvonnis.

Els Van Campenhout, Animal Rights

De dierenartsen getuigen in de rapporten hoe jonge varkens in de vollopende voerbakken gingen staan en spelen en zo aan hun einde kwamen. Van Campenhout: “Jonge varkens die dorst leden en zich dood verveelden, hadden eindelijk een sprankeltje hoop. Ze stortten zich op de waterbakken om te spelen en hun dorst te lessen en kwamen dan tragisch om het leven.”

Dierenartsen

De NWVA dierenartsen beschrijven de toestand in de rapporten als volgt: “Op vier plaatsen zagen wij dat een gebruiksvarken, van ongeveer 25 kg., met hun kop vast zaten in de voertrog. Tenminste 2 van deze biggen hebben wij toezichthouders kunnen bevrijden uit de voertrog en 2 biggen waren vermoedelijk verdronken in de voertrog doordat deze volstroomde en overstroomde door het lekkende water. ”

In een veterinaire verklaring wordt geschreven: “In een aantal afdelingen zien wij dat jonge vleesvarkens (< 30 kg lichaamsgewicht) in de vollopende en overstromende voerbakken gingen staan en spelen met als gevolg dat tenminste 4 biggen klem kwamen te zitten onder metalen strips die uit het model geraken van de voerbakken moesten verhinderen en daarbij in de volgelopen voerbakken verdronken.” Genoeg is genoeg! Animal Rights wil dat Straathof wegens aanhoudende misstanden een levenslang houdverbod opgelegd krijgt! Teken de petitie hiernaast. De dorstige dieren die tijdens hun trieste bestaan in Straathofs stallen willen spelen in het water tekenen daarmee hun doodsvonnis.

Big verdronken in voertrog

Wat nu?

Genoeg is genoeg! Animal Rights wil dat Straathof wegens aanhoudende misstanden een levenslang houdverbod opgelegd krijgt!

STRAATHOF LIET ZIEKE DIEREN CREPEREN IN ZIJN HORRORSTALLEN

Animal Rights heeft recentelijk drie zienswijzen ingediend met betrekking tot de varkensfabrieken van ‘varkensbaron’ Adriaan Straathof in Creil, Kapel-Avezaath en Hoeven en heeft ook een juridische procedure lopen tegen zijn bedrijf in Koningsbosch. In Creil en Hoeven oordeelde het Landelijk Bureau Bibob (LBB) reeds dat de aangevraagde vergunning(en) zullen worden gebruikt om strafbare feiten te plegen en daarom niet moeten worden verleend.

Deze conclusie van het LBB is deels gebaseerd op Straathof’s misdrijven in Duitsland waar hem een beroepsverbod en gevangenisstraf werden opgelegd en deels op Nederlandse misdrijven.
Animal Rights heeft, dankzij een WOB-verzoek, meer dan 600 pagina’s met rapporten, die de periode van 2007 tot 2020 beslaan, en tientallen foto’s van Straathof’s varkensstallen in handen gekregen. In de stallen van Straathof ondergaan de varkens onbeschrijfelijk leed: van kreupelheid tot open wonden en van kannibalisme tot abcessen, van aangevreten oren tot zelfs aangevreten kadavers. Duizenden dieren per stal hebben onvoldoende toegang tot drinkwater en de sterfte onder de zeugen is hoog. Medische zorg ontbreekt.

Dit is deel 1 van het onderzoek naar de misstanden in de stallen van Straathof dat Animal Rights baseerde op de verkregen informatie.

Creperen op betonnen vloeren

De dieren die omkomen in Straathofs horrorstallen creperen op betonnen roosters. De nodige medische zorg ontbreekt op verschillende locaties: in Hoeven, Creil, Kapel-Avezaath (De Knorhof), Koningsbosch en Neer. In de rapporten wordt beschreven hoe gewonde, zieke en kreupele dieren geen verzorging krijgen en dierenartsen niet geraadpleegd worden. We zien hoe kadavers tussen de nog levende dieren liggen. De dieren kregen geen enkele hulp en werden aan hun lot overgelaten.

Dierenartsen rapporteren: “Een varken in agonie lag klem onder de voergoot en had een wond aan de rechter elleboog en een ontsteking van het ellebooggewricht, het dier blijkt al langere tijd hier te liggen (meerdere dagen) en over het hoofd gezien en niet adequaat verzorgd of behandeld. Het dier heeft door het klem liggen een beschadiging aan de rug opgelopen. Het dier ligt in agonie en is niet meer te behandelen en moet direct geëuthanaseerd worden om verder onnodig lijden te voorkomen.”

Kannibalisme en navelbreuken

Zieke varkens worden niet afgezonderd en hun wonden worden aangevreten door soortgenoten. We lezen dat dierenartsen vaststellen hoe zieke varkens gehuisvest blijven tussen de gezonde dieren: een varken met een ontstoken staart met abces werd aangevreten door andere varkens. Een ander dier met een open, bebloede wonde aan de navelbreuk kon niet ontsnappen wanneer andere varkens probeerden aan de wond te likken en te knagen.

In de megastal in Kapel-Avezaath, het voormalige en afgebrande Knorhof, blijkt dat de vele navelbreuken op het bedrijf genetisch aangelegd zijn. De bedrijfsverantwoordelijke benadrukt dat de beste biggen weggaan voor export. Alle biggen waar een kleinigheidje mis mee is, worden afgemest in De Knorhof.

Gewonde dieren als speelbal

We lezen in de documenten dat er geen ziekenboeg aanwezig was in verschillende stallen van Straathof. Dat zorgt ervoor dat zieke, kreupele en gewonde dieren liggen te creperen en daarbij een lange lijdensweg ondergaan: ze worden vertrapt door gezonde dieren en zelfs als speelbal gebruikt.

In een veterinaire verklaring tijdens een controle in de stal van De Knorhof lezen we dat minstens vier dieren het lot ondergingen als speelbal terwijl ze zich niet konden verdedigen: “Ook zag ik in verschillende hokken ernstig zieke varkens liggen die zich niet konden verweren tegen gezonde hokgenoten en letterlijk als speelbal werden misbruikt., i.p.v. dat deze dieren separaat in een ziekenboeg waren geplaatst. Het ging om tenminste 4 dieren.”

Aangevreten kadavers

Er worden zelfs kadavers aangetroffen tussen de levende dieren in in de stallen. Sommige dieren liggen er al dagenlang nadat ze gestorven zijn. In De Knorhof, dat in 2017 afbrandde: “In een aantal hokken lagen gestorven dieren nog tussen levende dieren. Aan de mate van verkleuring en het opgezwollen zijn van enkele kadavers was te zien dat het om dieren ging die al enkele dagen eerder waren gestorven,” zeggen NVWA-dierenartsen in een toezichtsrapport.

Ook bij De Knorhof lezen we in een veterinaire verklaring dat er nog meer kadavers aangetroffen werden en zelfs een aangevreten kadaver waarbij de ingewanden naast het lichaam lagen: “Wij zagen dat er zeer veel muizen rondliepen. Wij zagen zeer veel met mest besmeurde varkens en met mest vervuilde verblijven. Wij zagen tenminste 5 kadavers die niet uit de stallen verwijderd waren. Wij zagen dat 1 kadaver het maag-darmpakket eruit lag. De muizen hadden het kadaver waarschijnlijk aangevreten. Wij zagen dat de kadavers waren verkleurd, gezwollen en besmeurd met mest.

En alweer rapporteren dierenartsen bij het vinden van de kadavers ook erbarmelijke omstandigheden bij de dieren die nog in leven zijn: “Wij zagen tenminste 12 magere varkens waarbij de beenderen duidelijk te zien waren”.

Vermijdbaar lijden vastgesteld

Dierenartsen stellen vast in een veterinaire verklaring dat de nodige verzorging onthouden werd en dat de niet afgezonderde zieke dieren vermijdbaar lijden moesten ondergaan.

Vernietigende conclusie

Bij een grote controle op de locaties Hoeven, Creil, Knorhof in Erichem, Koningsbosch en Neer lezen we een vernietigende beoordeling bij de conclusie en adviezen van de veterinaire verklaring: “Gezien de historie (structureel/chronisch karakter, recidive), het gedrag van de dierhouders (geen proactieve houding, advies en waarschuwingen uit het verleden zijn niet ter harte genomen) en de aangetroffen situatie maken wij ons zorgen over de toekomst van de dieren.”

Minimale maatregelen voor eindeloos dierenleed

Na al jarenlang telkens opnieuw in opspraak te komen, mag Straathof gewoon verder ‘boeren’. Hij betaalt steeds opnieuw de boetes en voert hier en daar verbeteringen door waarmee de NWVA zich tevreden stelt. Het lijden van de dieren gaat ondertussen gewoon door. Deze rapporten bewijzen dat het al jarenlang misgaat en bij hercontroles blijkt dat de dieren nog steeds onvoldoende toegang tot drinkwater hebben, op te kleine vloeroppervlaktes zitten en de medische zorg en afzondering voor zieke dieren niet in acht genomen wordt.

Genoeg is genoeg! Animal Rights wil dat Straathof een levenslang houdverbod opgelegd krijgt.

Varkens lijden in stilte

De varkens in horrorstallen van Straathof lijden van begin tot einde op de meest weerzinwekkende manieren. Wil je werkelijk niet medeplichtig zijn aan varkensleed, kies dan voor plantaardige alternatieven en strijd mee tegen uitbuiters zoals Straathof.

VARKENS LIJDEN DORST IN SMERIGE HORRORSTALLEN VAN STRAATHOF

Animal Rights heeft recentelijk drie zienswijzen ingediend met betrekking tot de varkensfabrieken van ‘varkensbaron’ Adriaan Straathof in Creil, Kapel-Avezaath en Hoeven en heeft ook een juridische procedure lopen tegen zijn bedrijf in Koningsbosch. In Creil en Hoeven oordeelde het Landelijk Bureau Bibob (LBB) reeds dat de aangevraagde vergunning(en) zullen worden gebruikt om strafbare feiten te plegen en daarom niet moeten worden verleend.

Deze conclusie van het LBB is deels gebaseerd op Straathof’s misdrijven in Duitsland waar hem een beroepsverbod en gevangenisstraf werden opgelegd en deels op Nederlandse misdrijven.
Animal Rights heeft, dankzij een WOB-verzoek, meer dan 600 pagina’s met rapporten, die de periode van 2007 tot 2020 beslaan, en tientallen foto’s van Straathof’s varkensstallen in handen gekregen. In de stallen van Straathof ondergaan de varkens onbeschrijfelijk leed: van kreupelheid tot open wonden en van kannibalisme tot abcessen, van aangevreten oren tot zelfs aangevreten kadavers. Duizenden dieren per stal hebben onvoldoende toegang tot drinkwater en de sterfte onder de zeugen is hoog. Medische zorg ontbreekt.

Dit is deel 2 van het onderzoek naar de misstanden in de stallen van Straathof dat Animal Rights baseerde op de verkregen informatie.

Lees hier deel 1

Duizenden dieren zonder drinkwater

Uit de rapporten blijkt dat vele varkens geen permanente toegang hebben tot vers drinkwater. Het gaat om duizenden dieren per stal: “In de afdelingen van de benedenverdieping konden 3086 varkens niet beschikken over permanent vers water. De toevoer van de waterleiding was op vele plaatsen onderbroken of defect. Vele drinknippels in de hokken van de vleesvarkens zaten dicht met voer en mestresten. Hierdoor kwam geen water uit de drinknippels,” staat te lezen in een rapport over de stal in Kapel-Avezaath.

In de stallen van Hoeven, Creil, Koningsbosch, Neer gaat het er hetzelfde aan toe. Ook daar hebben honderden tot duizenden dieren geen toegang tot vers drinkwater.

In een rapport van 2012 lezen we dat er sinds de bouw van luchtwassers in 2011 geen waterleidingen in sommige varkenshokken gemaakt zijn. Een woordvoerder van Straathof verklaart: “Ik erken dat de varkens deels geen water tot hun beschikking hadden. Na het plaatsen van de luchtwasser is bij een aantal varkens geen waterleiding erin gemaakt.”

Drinknippels zijn dichtgeslibd door mest en brijvoeding

Te krappe kooien en te weinig vloeroppervlakte

Daarnaast zijn er ook nog de nog smerige ligplekken voor de zeugen: “Wij zagen gelten (zeugen) in te natte voerligboxen. We zagen in de groepshuisvesting veel zeugen zonder droge ligplek. Wij zagen dat de dieren ernstig met mest besmeurd waren. Wij zagen kapotte roostervloeren, met openingen waar de dieren met de poten vast konden komen zitten,” staat te lezen in de WOB.

De varkens in Straathof’s stallen zijn besmeurd met mest en liggen in hun eigen mest en urine. “Mest en urine kwam ongeveer 1 cm boven de roostervloer uit,” aldus de rapporten. En verder: “Zeugen waren vies (besmeurd met mest) en nat. Deze zeugen lagen in de mest en urine, liepen en stonden erin. Dit is ongeveer een week geleden ontstaan doordat de mestput vol met urine en mest zat.”

Ook met de hygiëne wordt het niet nauw genomen: “Wij zagen dat de hygiënesluis vies was en dat er geen scheiding tussen schoon en vuil was. Wij zagen dat de medewerkers met vuile bedrijfskleding heen en weer door de sluis liepen.”

Niet apart vermeld bij beschrijving omstandigheden in veterinaire verklaring is dat in een kraamhok een gat in de kunststof roostervloer gezien is waar een pasgeboren big in zou kunnen vallen. Ten tijde van controle is zeug met biggen direct uit het kraamhok verwijderd.

Hoge sterfte zeugen

In een inspectieverslag van de NVWA lezen we dat een controle gebeurt op basis van de hoge sterfte bij zeugen op een van de locaties van Straathof’s stallen. De locatie is weggelakt. NVWA controleurs schrijven: “Dit bedrijf is geselecteerd op basis van hoge sterfte bij zeugen. Volgens de selectie was de sterfte bij de zeugen 11%, landelijk gemiddelde 5%. Op dit bedrijf was de sterfte van zeugen 6,9%, volgens FARM management systeem. De sterfte van zeugen is iets verhoogd omdat de houder sneller overgaat op euthanasie van de mindere zeugen.”

Over eventuele verdere waarschuwingen, acties, boetes of enige andere opvolging i.v.m. de hoge sterfte van de zeugen staat niets vermeld in de rapporten. Ook hier krijgt Straathof alweer een hand boven het hoofd.

Vernietigende conclusie

Bij een grote controle op de locaties Hoeven, Creil, Knorhof in Erichem, Koningsbosch en Neer lezen we een vernietigende beoordeling bij de conclusie en adviezen van de veterinaire verklaring: “Gezien de historie (structureel/chronisch karakter, recidive), het gedrag van de dierhouders (geen proactieve houding, advies en waarschuwingen uit het verleden zijn niet ter harte genomen) en de aangetroffen situatie maken wij ons zorgen over de toekomst van de dieren.”

Harteloos miljoenen varkens uitbuiten

Deze rapporten maken duidelijk dat Straathof de voorbije jaren de voeten veegt met de regelgeving rond dierenwelzijn. Hij doet er alles aan om de kosten zo laag mogelijk te houden. De dieren betalen de hoogste prijs: zij worden geboren om uitgebuit te worden en te sterven in de stallen of in slachthuizen.

Stop Straathof!

Genoeg is genoeg! Animal Rights wil dat Straathof wegens aanhoudende misstanden een levenslang houdverbod opgelegd krijgt!