Levenslang is de zwaarste straf die je in de ‘beschaafde’ wereld kan krijgen. Daar moet je heel wat voor op je geweten hebben. Toch is dat het lot waartoe de twee olifantenkalfjes veroordeeld zijn, die Artis bewust gefokt heeft.
Eerste Kerstdag 2025 kondigde pretpark Artis aan dat er op Kerstavond een olifantenmannetje was geboren met als moeder Thong Thai. Het olifantenkalf van Sanuk, een dochter van Thong Thai, is geboren op woensdag 4 februari.
lees ook:
Ondanks al de ‘greenwashing’-argumenten is het hoofddoel van Artis om geld te verdienen aan deze vorm van slavernij. Onder de aankondiging op de website “Hoera! Er zijn twee olifantenkalfjes geboren”, 1 staat niet voor niets “Bekijk de agenda” – want om 13:00 mogen de olifantenkalfjes naar buiten – en meteen daaronder “Koop je ticket” – want voor bijna 30 euro kan je daarbij zijn. En nog altijd zijn er drommen mensen die het koloniale relikwie Artis zullen bezoeken om deze vorm van uitbuiting financieel te steunen.
Het soortbehoudprogramma is een schoolvoorbeeld van ‘greenwashing’, want geen enkele gefokte olifant zal worden teruggeplaatst in het wild. Deze fokprogramma’s dienen de wilde populaties niet. Dierentuinen fokken voor levenslange gevangenschap en hun verdienmodel. Het doel is een continue aanvoer van nieuwe olifanten om deze iconische soort te kunnen blijven tentoonstellen. De gezondheid, het welzijn en de belangen van individuele olifanten zijn hieraan ondergeschikt.
En dat is de grootste misdaad van deze opzettelijke keuze die Artis maakt. Olifanten zijn intelligent, gevoelig en sociaal. Hun behoeften zijn complex, en wanneer aan die behoeften niet wordt voldaan – en geen enkele dierentuin kan daaraan voldoen – lijden ze fysiek en psychisch.
Iedereen met enig gezond verstand, waarnemingsvermogen en compassie kan het verontrustende gedrag herkennen dat wordt veroorzaakt door chronische stress en trauma: het eindeloos dezelfde rondjes sjokken (zie de de uitgesleten paden), zelfkalmering (door bijvoorbeeld een eigen slagtand te omhelzen met de slurf), het ‘weven’ (wiegen met het bovenlichaam) en andere stereotype bewegingen met poten, slurf of kop. Het zijn allemaal klassieke symptomen van psychische problemen.
Hoe egoïstisch én egocentrisch én gewetenloos moet je zijn om dergelijke individuen te fokken en vervolgens te veroordelen tot levenslange gevangenschap? En wie wil daar met bovenstaande kennis medeplichtig aan zijn?
De wetenschap is overduidelijk: olifanten lijden in dierentuinen. De politiek en de wet moeten dit erkennen. Olifanten hebben recht op hun vrijheid en hun gevangenschap is onrechtmatig.
