In België is toelating gegeven voor alweer honderden gruwelijke experimenten op schapen. Dieren krijgen experimentele kunstharten of kunstlongen ingeplant of ondergaan invasieve vaatchirurgie. De meeste dieren overleven de experimenten niet. De experimenten vinden vrijwel zeker plaats aan de KU Leuven. [Animal Rights onderneemt juridische actie om meer te weten te komen over de experimenten](https://www.animalrights.be/crowdfunding-help-met-de-juridische-strijd-tegen-dierenleed).
Rowena Vanroy, Animal Rights: “Enkel anonieme gegevens van de dierproeven worden bekend gemaakt. De dierproeven worden slechts in heel algemene termen uitgelegd, zodat het bijna onmogelijk is na te gaan voor organisaties als die van ons of alles wat er gebeurt wel wettelijk is. Er is meer transparantie nodig over dierproeven.”
De volgende experimenten werden onlangs goedgekeurd:
• Implantatie van kunstlongen bij 14 schapen. De dieren krijgen een zuurstoftekort dat orgaanschade veroorzaakt. Bovendien is de kans groot dat ze dodelijke bloedingen krijgen. Ze ontwaken niet uit de proef.1
• 9 schapen worden aan een externe kunstlong gekoppeld. Ze worden opgesloten in kleine kale metabolismekooien en krijgen antistollingsmedicatie toegediend. Het leed voor de schapen wordt ingeschat als ernstig.2
• 45 schapen krijgen een kunsthart ingeplant. Ze moeten vervolgens de laatste tijd van hun leven in een kleine kooi doorbrengen, verbonden aan allerlei apparaten. De schapen ondervinden ernstig leed. Ze kunnen moeite krijgen met ademen, krijgen nierfalen, of worden sloom. De schapen die de operatie overleven worden aan het einde van het experiment gedood.3
• 173 schapen en 20 varkens krijgen een hartpomp ingeplant. Vervolgens moeten ze 12 weken in een kleine metabolismekooi doorbrengen. Het leed voor de schapen is ernstig. Ze krijgen bloedklonters, orgaanfalen of schade aan het hart en de bloedvaten. Alle dieren worden aan het einde van de studie gedood.4
• 384 schapen ondergaan experimentele vaatchirurgie en ontwaken niet uit de studie.5
Dit zijn niet de eerste proeven van dit soort. Al in 1996 vond er bij de KU Leuven een experiment plaats waarbij schapen hartchirurgie moesten ondergaan.6 Ook de afgelopen jaren vonden er meerdere experimenten op schapen plaats:
52 schapen kregen een nieuwe hartklep. 14 daarvan stierven door falen van de hartklep. Het experiment werd stopgezet wegens tegenvallende resultaten.7
19 schapen kregen een kunsthart ingeplant, heel wat dieren overleefden de operatie niet.8
5 schapen en 2 varkens kregen pacemakers ingeplant. Het project werd vroegtijdig beëindigd wegens tegenvallende resultaten. Onder andere bleven de implantaten niet zitten, wat uiteraard leidt tot de dood van de dieren.9
19 schapen kregen een hartpomp ingeplant, alle dieren werden daarvoor gedood.10
4 schapen kregen een experimentele hartklep ingeplant, het materiaal van de kleppen vertoonde defecten. Alle dieren werden gedood.11
14 schapen kregen een kunsthart ingeplant. Door tegenvallende resultaten werd het project beëindigd.12 Hierover zeggen de proefdiernemers zelf: “Uiteindelijk bleken de investeerders in dit project niet langer overtuigd van de finale uitkomst, zijnde een optimaal werkend kunsthart, en diende het project stopgezet. Van de 14 dieren die werden ingezet was vroegtijdige dood steeds de uitkomst, maar een opvolging van meerdere dagen in een wakker dier werd wel bewerkstelligd.”
Nog eens 32 schapen kregen een hartklep geïmplanteerd. De resultaten vielen tegen en het experiment werd stopgezet.13 We citeren opnieuw de proefdiernemers:
“De ernstgraad was oorspronkelijk ingeschat als “ernstig” in geval de hartklep zou falen en dit tot de dood van een dier zou leiden; Dit is bij 14 schapen effectief gebeurd. Bij een eerste kleinere studie leken de resultaten nochtans hoopgevend en waren de ernstgraden lager.”
Volgens Animal Rights directeur Susan Hartland zijn deze proeven slechte wetenschap en moet er onmiddellijk worden omgeschakeld naar alternatieven waar geen schapenleed aan te pas komt: “Goede wetenschap investeert in innovatie en niet in de mishandeling van onschuldige dieren.”
Dierproeven moeten omwille van Europese wetgeving worden goedgekeurd door een Ethische Commissie Dierproeven. Deze wordt in België ingesteld door de dierproefnemers zelf en zijn dus niet onafhankelijk. De Ethische Commissie Dierproeven is zoals een slager die zijn eigen vlees keurt.
Uit Nederlandse cijfers weten we dat daar vrijwel alle dierproeven worden goedgekeurd.[ In 2023 werd 99% van de aanvragen goedgekeurd.](https://www.animalrights.nl/waarom-dierproeven-altijd-worden-goedgekeurd) In België worden deze gegevens niet ter beschikking gesteld. “In België is men totaal niet transparant over dierproeven. Alles wat ook maar zou kunnen leiden tot kritiek van organisaties zoals die van ons wordt zorgvuldig geheim gehouden,” zegt Vanroy.
Jij kunt de dieren helpen door ons te steunen. Samen kunnen we blijven opkomen voor dieren met juridische middelen.
Onze crowdfunding kan je hier vinden: [Steun de dieren in de rechtbank](https://www.animalrights.nl/crowdfunding-help-met-de-juridische-strijd-tegen-dierenleed)! en direct steunen kan je via [deze link](https://www.animalrights.nl/gift).
We hebben nood aan meer transparantie rond dierproeven in België.
Goede wetenschap investeert in innovatie en niet in de mishandeling van onschuldige dieren.
