Naar aanleiding hiervan heeft Pol Goossen een opiniestuk voor Animal Rights geschreven
Larie en ape(mense)kool
Leven wij in een apenland? Sommigen vinden deze stelling overdreven, doch zij die ooit te maken
hebben gehad met zwart-witambtenarij of kafkaiaanse paperassen zullen zeggen van wel. Stel .. stel
dat het zo zou zijn. Stel .. stel dat we in de verre toekomst of in een onbezonnen fantasie of akelige
droom te maken zouden krijgen met inderdaad “een apenland”. Wat zou dat dan kunnen betekenen
op het vlak van medische- en pharmaproeven, dierproeven, zeg maar? De omgekeerde wereld? Apen
in witte schorten die mensjes vastbinden op een gestoelte, beugels links en rechts tegen de hoofdjes
geprangd zodat ook maar één millimeter beweging onmogelijk wordt: een makkie om alzo een fijn,
onderzoekend boortje in de hersenpan te pleuren. Of mensjes met handjes en voetjes vastgebonden
op een brits, prop in het mondje: een makkie om geluidloos allerlei giftige rotzooi in armpjes,
beentjes en hartjes te spuiten.
Enkele resusaapjes met zelfbeschilderde pancartes met daarop leuzes tegen mensproeven, een
handvol alternatieve geitewollensokken chimpansees en een oude mei-68ster gorilla maken bezwaar
met wat gescandeerd geroep, geschreeuw, toeters en bellen. “Ach, zeik toch niet”, is het antwoord
van de witte schorten, “die mensjes hebben een goed leven: volop eten, drinken en medische
verzorging in blinkende, dagelijks opgepoetste kooien. Al jullie protesten zijn ronduit larie en
ape(mense)kool.”
Het wederwoord van de betogers gaat over levende wezens gebruiken, misbruiken en verbruiken:
“Het is niet omdat mensjes niet op een computer of een smartphone kunnen werken dat jullie, apen
met jullie witte schorten, ze mogen denigreren en mishandelen. Mensjes zijn levende wezens met
gevoelens die pijn kunnen ervaren. Jullie staan als apen met jullie hagelwitte schorten zeker niet op
de bovenste laddersport van de beschaving, denk dàt maar niet. Dat soort denkpatroon is op zijn
zachtst gezegd pretentieus en verkeerd ingeschat.”
De mei-68 gorilla voegt er dapper aan toe:
“Als ik ooit geplaagd zou worden door een ongeneeslijke ziekte dan wil ik nog drie dingen:
1- met zo weinig mogelijk pijn een natuurlijke dood mogen sterven.
2- een documentaire kunnen bekijken van gelukkige mensjes in hun biotoop of hun vertrouwde
omgeving.
3- gedreven medewerkers van mensvriendelijke organisaties mogen omarmen om hen te bedanken
voor hun jarenlange zoektocht naar alternatieven voor mensjesproeven. Gezocht .. onderzocht ..
aangeboden.
Zelfs een burgemeester in ons apenland, een realist in hart en nieren, wou jaren geleden het labo
van een sigarettenfabrikant laten verdwijnen. Terecht. Wat voor zin heeft het duizenden mensjes te
doden omwille van sigaretten? Daar gaan apen dood van, dat staat op het pakje. Apen die roken
verkiezen te versmoren? Het is hun eigen keuze, in tegenstelling tot proefmensjes die ongevraagd 60
dagen aan één stuk een masker op de snuit krijgen gedrukt om nicotine te inhaleren. Als je een neus
hebt die goed kan ruiken, stinken sigaretten afschuwelijk.
Terug naar de realiteit, weg van de fantasie: proeven lijkt geen diervriendelijk woord. Proeven van
dieren doe ik al jaren niet meer en dierproeven vind ik ongehoord. Het nut ervan is zo goed als
achterhaald. Andere oplossingen werden volop uitgedokterd omdat de genen van zélfs de muis en de
aap toch niet in die mate gelijken op menselijke genen zoals eerst werd aangenomen. De noodzaak
van het martelen van muizen, ratten, apen, schapen, honden, konijnen, cavia’s, vissen, runderen,
kortom de hele verdomde dierentuin… blijkt dus hoogst twijfelachtig, is mogelijk zelfs
onbetrouwbaar.
Proefdiervrije alternatieven zijn ondertussen legio: in vitro-technieken in reageerbuisjes, zoals de
Episkin-test met kunstmatige mensenhuid om cosmetica te testen en "organs-on-a-chip",
miniatuurorganen gecultiveerd op basis van menselijke stamcellen om nieuwe medicijnen te testen,
enzovoort. Ernaast maken wetenschappers ook gebruik van in silico-technieken, dat zijn technisch
geavanceerde computermodellen, om informatie te verkrijgen over de werking en de giftigheid van
geneesmiddelen of chemicaliën.
Ik ben geneigd die wetenschappers op hun woord te geloven. Waarom zouden zij liegen? Dus moet
die ellende voor dieren dan écht? Is dat allemaal zo noodzakelijk? Alternatieven genoeg.
Wetenschappers en onderzoekers, waar wachten jullie op?
In ons land alléén al worden jaarlijks honderdduizenden dieren dus blijkbaar onnodig
doodgemarteld. Een florissant handeltje voor een wereldwijde dierenhandel, denk ik dan. Het
zoveelste voorbeeld dat diploma’s en levenswijsheid niet altijd hand in hand gaan zijn
wetenschappers die langs de neus weg orakelen dat het hun heilige plicht is de natuur te respecteren
door dieren zo weinig mogelijk leed te berokkenen. “Mààààr ik geloof ze niet….” welk Vlaams genie
zong dat ooit? En gelijk had hij!
Pol Goossen
Tranen, shock, woede… Wat zou jouw reactie bij het zien van deze beelden zijn? Als het al zo erg is om naar te kijken, hoe erg moet het dan niet zijn om het zelf mee te maken?
Ik heb al dikwijls beelden gezien van dierproeven. En ik moet zeggen: elke keer ontroert het mij. Wat zeg ik? Beroert het mij.
