Op 22 januari 2025 verleende de provincie Overijssel een omgevingsvergunning voor het vermoorden van vossen met het geweer (met nachtzichtapparatuur) tussen 1 december en 15 juli en tussen zonsondergang en zonsopgang tot 1 september 2029, ter voorkoming van schade aan fauna, specifiek weidevogels en korhoenders.

Het gebied waar de vergunning voor wordt aangevraagd betreft aangewezen weidevogel- en korhoendergebieden in Overijssel en een bufferzone van vijf kilometer daaromheen.

Op 5 maart 2025 hebben Fauna4Life en Animal Rights bezwaar gemaakt tegen deze omgevingsvergunning. Op 21 augustus besluit Overijssel het besluit in stand te laten. Animal Rights en Fauna4Life gaan in beroep bij de Rechtbank Overijssel en dienen op 4 november de beroepsgronden in.

Predatie van boerenlandvogel(legsel)s door vossen is niet de oorzaak van de achteruitgang van boerenlandvogels. De oorzaak is het verdwijnen van geschikt leefgebied door de intensivering van de landbouw en de daarmee, onder meer, gepaard gaande lage voedselbeschikbaarheid: zelfs zonder predatoren is er te weinig voedsel voor kuikens om op groeien tot volwassen vogels. Dit betekent dat het doden van vossen het probleem niet oplost. Het realiseren van voldoende geschikt leefgebied (zoals uitgelegd door Sovon, de Vogelbescherming en het Actieplan Grutto) is daarentegen wél een oplossing die bescherming biedt aan boerenlandvogels.

Animal Rights en Fauna4Life hebben in bezwaar uitgebreid onderbouwd waarom het doden van predatoren (volgens deskundigen) geen nut heeft voordat de leefgebieden op orde zijn en de provincie heeft dit niet onderbouwd weerlegd.
Overijssel negeert ook dat eerst alle andere bevredigende oplossingen moeten zijn uitgevoerd en beoordeeld moet zijn of er daarna nog een probleem resteert dat doden rechtvaardigt. Dit geldt ook voor maatregelen die slechts gedeeltelijk bevredigend zouden zijn.

De eis dat eerst gekeken moet worden naar ‘andere bevredigende oplossingen’ komt uit de Habitatrichtlijn en de daarbij behorende ‘richtsnoeren’. Overijssel is van mening dat het strikte beschermingsregime van de Habitatrichtlijn niet van toepassing is op nationale soorten, zoals de vos en dat de daarbij behorende richtsnoeren daarom ook niet relevant zijn. Die redenering is al eerder door een rechtbank van tafel geveegd.

De organisaties verwijzen daarvoor naar deze winst: voorlopig geen konijnenjacht meer in Zuid-Holland

Animal Rights en Fauna4Life staan op het standpunt dat een geschikt leefgebied een andere bevredigende oplossing is en dat als een beheergebied onvoldoende geschikt is als leefgebied voor weidevogels – en dus niet voldoet aan de criteria uit het Aanvalsplan Grutto – geen vergunning verleend kan worden voor het doden van beschermde diersoorten.

De organisaties verwijzen daarbij naar de uitspraak over de heksenjacht op steenmarters in Friesland

In het besluit waar het hierover gaat en op haar website verwijst Overijssel naar het Actieplan Weide- en Akkervogels Overijssel 2024-2028, maar deze is niet openbaar beschikbaar en maakt geen onderdeel uit van het dossier. Omdat Animal Rights en Fauna4Life daar verder op willen reageren, vroegen ze het document op bij de provincie. De reactie van de provincie: “Het actieplan voor 2024-2028 is niet bij ons bekend.” Animal Rights en Fauna4Life vroegen om opheldering en een uur later is het actieplan er toch. Zo gaat dat.