Het agentschap Natuur en Bos (ANB) geeft toestemming om duizenden vogels en zoogdieren op Brussels Airport af te maken. Zowel beschermde als niet beschermde diersoorten zijn het doelwit. Dit om de veiligheid op de luchthaven te garanderen. Rowena Vanroy van Animal Rights is geschokt: “Elk dier dat een voet op de luchthaven durft te zetten gaat eraan. Ook diersoorten waarvoor bejaging geen nut heeft, zoals spreeuwen en meeuwen1. De rechten van het dier worden op geen enkel moment in overweging genomen.”
Teken hier de (https://www.animalrights.be/stop-de-heksenjacht-op-de-vos)
Het meest gedode dier op de luchthaven zijn konijnen. Jaarlijks worden er zo’n 1.300 konijnen gedood. Ze worden gevangen met vangkooien en de nek omgedraaid, opgejaagd met fretten of gewurgd in stroppen. Als voorgaande methoden niet mogelijk zijn, worden ze vergast. Rowena Vanroy: “Dit beleid is nutteloos. Hoewel talloze konijnen een gruweldood sterven, zijn er het jaar erna opnieuw net zo veel konijnen en gaat men opnieuw aan het doden.”
De natuurlijke vijand van de konijnen, de vos, wordt evenzeer geviseerd. Ze worden [opgejaagd of gevangen met vallen en krijgen vervolgens de kogel](https://www.animalrights.be/vossen-vlaanderen). Ook voor de vos is bejaging anders weinig zinvol. Jacht doet de vossenpopulatie juist toenemen. In [Luxemburg waar al 5 jaar een jachtverbod op vossen](https://www.animalrights.be/al-vijf-jaar-geen-vossenjacht-luxemburg) heerst, zijn er niet meer vossen sinds het verbod.
Alle vogelsoorten mogen worden verjaagd of gedood, zowel de jachtwildsoorten, beschermde vogelsoorten2, als alle andere vogels die in geen van beide categorieën vallen. Zelfs kwetsbare vogels zoals de kievit of de leeuwerik worden gedood.3 Vogels moeten in eerste instantie worden verjaagd met een van deze maatregelen:
langgras, bird balls, plaatsen van spikes, patrouilles, angstkreten en knalpatronen.
Indien geen van deze maatregelen werken, wordt overgegaan tot bestrijding. Daarbij wordt voor meeuwen en kraaiachtigen gebruik gemaakt van [Larsen- en trechtervallen met levende lokvogels](https://www.animalrights.be/jachtwetgeving-vlaanderen) of duivencarrousels voor duiven. Roofvogels worden doorgaans gevangen en in samenwerking met een opvangcentrum elders vrijgelaten. Al worden ook regelmatig roofvogels het slachtoffer van bestrijding.
Voor een aantal diersoorten is bejaging weinig zinvol. Meeuwen, kievitten en spreeuwen omwille van de grote aantallen en bewegelijke populaties. Belangrijker is de luchthaven onaantrekkelijk maken voor dieren. Immers zelfs met intensieve bejaging is het onmogelijk de omgeving van de luchthaven volledig vogelvrij te maken. Mogelijke middelen zijn lange graspartijen en het verwijderen van waterpartijen in een omtrek van 6 kilometer rond de luchthaven.4
Heel wat dieren op deze lijst, zoals leeuweriken, worden beschermd door het soortenbesluit. Het is daarom in principe verboden om deze dieren te doden. Het agentschap Natuur en Bos kan echter een afwijking op het soortenbesluit toestaan, maar de criteria die daarbij worden gebruikt zijn allerminst duidelijk. Bovendien moet het ANB geen verantwoording afleggen over of er wel echt preventieve maatregelen zijn genomen. Animal Rights eist dat de criteria voor bestrijding worden herzien en transparant gemaakt. Voor elke soort moet worden geëvalueerd of ze de veiligheid op de luchthaven wel echt in gevaar brengt en of er geen alternatieve methoden bestaan waarbij geen dierenleed nodig is.
Vanroy: “Zoals steeds is afschieten de eerste en gemakkelijkste oplossing. Het ANB vindt het zelfs niet nodig om de burger te informeren over wat het deze dieren aandoet. De dood van duizenden dieren per jaar wordt gewoon onder de mat geveegd.”
De dood van duizenden dieren per jaar wordt gewoon onder de mat geveegd.
