Op 12 september 2017 publiceert Animal Rights gruwelijke beelden gemaakt op 17, 20, 24 en 31 juli 2017 in het slachthuis van Izegem. Diezelfde dag legt Animal Rights een klacht neer bij de Vlaamse inspectie Dierenwelzijn.

[Zie hier de tijdlijn van deze zaak](https://www.animalrights.be/campagne-slachthuis-izegem-de-tijdlijn)

Die morgen voert de inspectie Dierenwelzijn een controle uit in het slachthuis en doet de volgende vaststellingen:

– Aan de fixatiebox is een scherpe rand aanwezig ter hoogte van de openingswand waaraan dieren zich kunnen kwetsen.
– Wanneer dieren in de fixatiebox staan, kunnen zij andere opgetakelde runderen ter hoogte van de uitbloedingslijn zien hangen.
– De standaardwerkwijzen zijn onvolledig.
– De monitoringsprocedure op de bedwelming is onvolledig.
– De controle op de bedwelming wordt niet uitgevoerd op een representatieve steekproef van de dieren.

De videobeelden worden door de inspecteurs van Dierenwelzijn geanalyseerd en de vaststellingen ter zake opgenomen in een proces verbaal (pv). Er worden diverse inbreuken vastgesteld:

– De dieren worden herhaaldelijk hard geslagen met een stok op de flank, de achterhand en/of de kop.
– De dieren worden herhaaldelijk met een stok in de anusstreek gepord waardoor ze vermijdbaar pijn en lijden berokkend worden.
– Herhaaldelijk en kort na elkaar wordt een elektrische prikkelaar gebruikt waarbij soms gedurende meerdere seconden elektrische schokken worden toegebracht en schokken op verschillende lichaamsdelen worden toegebracht waaronder de rug en romp.
– De dieren achter het dier dat zich in de fixatiebox bevindt, worden niet tegengehouden en de schuif aan de achterzijde van de fixatiebox bevat geen beveiligingssysteem waardoor dieren bij het neerlaten van de schuif soms klem komen te zitten.
– De toestand van bewusteloosheid en gevoelloosheid wordt niet aangehouden tot bij het dier de dood is ingetreden doordat ze niet steeds correct bedwelmd worden.
– Er worden onvoldoende controles uitgevoerd om te garanderen dat de dieren geen tekenen van bewustzijn of gevoeligheid vertonen in de periode tussen het einde van het bedwelmingsproces en hun dood. Daardoor worden dieren losgelaten uit de fixatiebox, opgetakeld en gekeeld zonder dat zij volledig buiten bewustzijn zijn.
– Er worden dieren geslacht zonder voorafgaande bedwelming zonder dat het gaat om slachtingen voorgeschreven door de ritus van een eredienst.
– De fixatiebox fixeert de dieren onvoldoende waardoor zij te veel bewegingsruimte hebben en de kop 180° achterom kunnen draaien. Hierdoor kunnen ze zich kwetsen. De tijd tussen fixatie en bedwelming wordt onnodig verlengd, het risico op een verkeerde plaatsing van het bedwelmingspistool neemt sterk toe.
– Runderen kunnen met de poten door de opening van de zijwand glijden, daardoor kan de fixatiebox geopend worden en kunnen zij zich verwonden.
– Dieren zien andere dieren opgetakeld worden wat vermijdbare angst veroorzaakt.
– Dieren vertonen tekenen van vermijdbare pijn, angst of abnormaal gedrag en vertonen nog tekenen van bewustzijn op het moment van loslaten uit de fixatiebox.
– Dieren worden niet steeds correct bedwelmd. Zij moeten dan een tweede keer bedwelmd worden en/of worden zonder volledig bewustzijnsverlies getakeld en/of gekeeld.
– De standaardwerkwijzen zijn niet of onvoldoende gedetailleerd voor de verschillende stappen in het proces van bij aankomst van de dieren in het slachthuis tot aan hun dood. Er kan dus niet gegarandeerd worden dat het doden van dieren en daarmee verband houdend activiteiten plaatsvonden overeenkomstig de reglementaire bepalingen.
– Het personeel is onvoldoende bekwaam.
– Hetzelfde personeelslid moet de dieren in de fixatiebox drijven en bedwelmen waardoor de tijd tussen de fixatie en de bedwelming verlengd wordt.
– De monitoringsprocedures voor het controleren op bewustzijnsverlies zijn ontoereikend aangezien niet alle dieren buiten bewustzijn zijn op het moment van keling.

De klacht van Animal Rights wordt samen met twee pv’s overgemaakt aan het parket op 11 oktober 2017.

Er vinden openbare rechtszittingen plaats op 24 september 2019, 23 maart 2020, 28 september 2020 en 25 januari 2021. Op die laatste datum worden de debatten gesloten, de zaak in beraad genomen en voor uitspraak gesteld op de openbare rechtszitting van 22 februari 2021. Dat wordt uiteindelijk doorgeschoven naar 22 maart 2021.

De twee beklaagden zijn: NV E.E.G. Slachthuis Verbist Izegem en “gedelegeerd bestuurder” Lodewijk Verbist.

De tenlasteleggingen worden onderverdeeld in letters van het alfabet. A t/m D vertegenwoordigen inbreuken op de Europese Verordening (EG) nr. 1099/2009 van de Raad van 24 september 2009 inzake de bescherming van dieren bij het doden. ¹ A en B gaan over de algemene voorschriften voor het doden van dieren en daarmee verband houdende activiteiten, zoals vooral vastgelegd in Artikel 3.1: “Bij het doden van dieren en daarmee verband houdende activiteiten wordt ervoor gezorgd dat de dieren elke vermijdbare vorm van pijn, spanning of lijden wordt bespaard.”

Tenlastelegging C gaat over inbreuken op Artikel 6 waarin staat dat bedrijfsexploitanten standaardwerkwijzen op moeten stellen en uitvoeren om te waarborgen dat het doden van dieren en de daarmee verband houdende activiteiten overeenkomstig Artikel 3, lid 1, plaatsvinden.

Tenlastelegging D gaat over inbreuken op Artikel 16 waarin staat dat bedrijfsexploitanten in slachthuizen passende monitoringsprocedures invoeren en toepassen

A tot en met D komen direct voort uit de beelden van Animal Rights, uit de analyse van die beelden door de inspecteurs van Dierenwelzijn en de inspectie van het slachthuis dat volgde op de openbaring van de beelden.

Tenlastelegging E gaat over inbreuken op Artikel 17 en 18 van de dierengezondheidswet: runderen te hebben verplaatst of verhandeld, zonder dat deze runderen vergezeld waren van hun paspoort, namelijk door het vervoer van runderen zonder (correct) paspoort.

Tenlasteleggingen F, G en H gaan over “hygiënevoorschriften voor levensmiddelen van dierlijke oorsprong” ², “levensmiddelenhygiëne” ³ en “gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten en afgeleide producten” ⁴.

¹:https://eur-lex.europa.eu/legal-content/NL/ALL/?uri=CELEX%3A32009R10992:https://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2004:226:0022:0082:NL:PDF3:https://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=CONSLEG:2004R0852:20090420:NL:PDF4:https://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2009:300:0001:0033:NL:PDF