Animal Rights keek de recent vrijgegeven afschotcijfers van Vlaanderen tijdens het jaar 2020 in en vergeleek deze met de cijfers van afgelopen jaren. Het onverwacht en merkwaardig verdict: er blijkt niet zo’n groot verschil op te zitten. “Bizar” zegt Legon, campagneleider bij Animal Rights, “En dit met alle beperkende maatregelen die genomen werden om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan.”
Lees ook: [Vlaamse jacht in cijfers](https://www.animalrights.be/vlaamse-jacht-cijfers)
De maatregelen genomen in reactie tegen het coronavirus, hebben ons dagelijks leven in een verstikkende greep gehouden. Niet alleen binnen ons gezin moesten we op de tanden bijten maar ook op sectorniveau was de impact enorm. Dergelijke impact zou dus, in het geval van de jachtsector, moeten resulteren in minder gedode dieren. Minder jacht = minder leed. Hieronder zie je een tijdlijn met de belangrijkste en meest impactvolle data voor de jachtsector1:
De pandemie had ook, direct of indirect, effect op de ecologie, het klimaat en de fauna en flora. Enerzijds was dit effect positief. Bijvoorbeeld een ongeziene reductie in luchtvervuiling en uitstoot van broeikasgassen2 en een grotere overlevingskans van sommige dieren in het wild door bijvoorbeeld minder aanrijdingen.3 Kregen ook de bejaagde diersoorten respijt? Niet volgens de zelfrapportage van de jagers. Uit de [afschotcijfers](https://www.vlaanderen.be/inbo/trends-in-afschotstatistieken-en-schattingen-van-de-voorjaarspopulatie/) leiden we af dat alle lockdowns, avondklokken en samenscholingsverboden uiteindelijk niet hebben kunnen verhinderen dat jagers toch nog honderdduizenden dieren doodden. Legon: “Ondanks het coronajaar is er in 2020 bijna 85% van het gemiddelde afschot van de jaren 2018 en 2019 behaald. We hebben het hier over 673.655 dierenlevens! Een sterke inhaalbeweging of toch een bewijs dat de zelfrapportage mogelijks wat afwijkt?”
Hoe dan ook eist Animal Rights een onafhankelijke controle op de zelfrapportage van afschot. “Hoe kan er nu een wetenschappelijke balans opgemaakt worden als de enige gegevens aangevoerd worden door een belanghebbende partij?”, aldus Legon.
Heel het coronagebeuren heeft dus voor de dieren waarop gejaagd wordt, niet veel ademruimte gecreëerd. Joffrey Legon, Animal Rights: “Pandemie of niet, jagers hebben zich niet weerhouden om van 2020 een bloederig jaar te maken vol dierenleed. Geen moment rust is deze dieren gegund.”.
In Vlaanderen werden vorig jaar maar liefst 41.228 hazen, 21.135 konijnen en 38.477 fazanten gedood. Ook zijn er minstens 55.394 wilde eendenlevens en 12.390 vossenlevens ontnomen waarvan een onbekend aantal dieren een vreselijke doodsstrijd onderging. Inheemse vogels die beschermd zijn door de vogelrichtlijn op EU-niveau en het soortenbesluit op nationaal niveau konden 2020 ook niet heelhuids doorkomen. Zo zijn er meer dan 285.000 houtduiven, 103.000 kraaien, 45.500 eksters en 51.500 kauwen afgemaakt.4
Doden voor het plezier, als hobby of als “sport” is monsterlijk. De jacht zorgt voor immens veel onnodig stress en leed. Dit horrorverhaal is niet meer van deze tijd. Animal Rights eist een onmiddellijk [verbod op de plezierjacht](https://www.animalrights.nl/brandbrief-stop-de-hobbyjacht).
Laat je stem horen en kom [woensdag 13 oktober in Den Haag](https://www.facebook.com/events/4444214762337807) of [maandag 18 oktober in Gent](https://www.facebook.com/events/823099965034040) mee demonstreren tegen deze monsterlijke praktijken.
Ondanks het coronajaar is er in 2020 bijna 85% van het gemiddelde afschot van de jaren 2018 en 2019 behaald. Een sterke inhaalbeweging of toch een bewijs dat de zelfrapportage mogelijks wat afwijkt?
Pandemie of niet, jagers hebben zich niet weerhouden om van 2020 een bloederig jaar te maken vol dierenleed. Geen moment rust is deze dieren gegund.
