Animal Rights sloot zich dinsdag aan bij een actie van Animal Save Nederland. Voor pluimveeslachterij Remkes in Epe zagen we duizenden uitgeputte moederdieren uit de eierindustrie, wachtend op een ellendige dood. De dieren zaten op elkaar gepakt in kratten in grote vrachtwagens. Iedere dag worden er op deze locatie 50.000 tot 60.000 kippen geslacht.
De ellende achter ‘een lekker eitje’
Er bestaat nog veel onwetendheid over het leed in de eierindustrie. Veel mensen denken dat een ei ‘geen kwaad’ kan: een kip legt ze gewoon. En bovendien hoeft er geen dier voor gedood te worden, toch? De werkelijkheid is anders.
De kippen die geslacht worden bij Pluimveeslachterij Remkes in Epe zijn geen ‘vleeskippen’, maar moederdieren uit de eierindustrie. Dat betekent dat ze zijn gefokt om zo veel mogelijk eieren te leggen in een heel korte tijd: meer dan 300 per jaar! En dat terwijl kippen van nature maar een tiental eieren leggen – alleen in het voorjaar.
Afhankelijk van de soort kunnen kippen van nature zo’n vijf tot tien jaar oud worden. In Epe worden kippen ‘aangeleverd’ als ze zestig weken oud zijn, dus een jaar. Dan zijn ze ‘opgebruikt’. Ze leggen niet genoeg eieren meer om economisch rendabel te zijn. Hun vlees is bestemd voor de export: ze worden als ‘soepkippen’ in Duitsland verkocht.
De kippen in de vrachtwagens zijn duidelijk uitgeput. Zonder uitzonderingen hebben ze grote kale plekken op hun lichaam, vooral aan hun onderkant. De cloaca’s, waar de eieren uitkomen, zijn opgezwollen en rood. Het ziet er enorm pijnlijk uit, sommige zijn ontstoken. Veel kippen lijden aan ‘productieziekten’, Dat zijn aandoeningen die het gevolg zijn van de onnatuurlijke eisen waaraan productiedieren moeten voldoen.
“Mensen weten niet dat deze dieren een vreselijk bestaan hebben gehad.”
De deelnemers aan de wake, of chicken save, kunnen eigenlijk niets meer voor de kippen betekenen: hun lot staat vast. Waarom neemt Animal Rights dan toch deel aan zo’n wake? Wat heeft het voor zin?
Animal Rights campagnecoördinator Anna Krijger: “Deze acties geven ons de mogelijkheid om het lijden van de moederkippen vast te leggen. Mensen die eieren eten weten meestal niet dat de moederdieren een vreselijk bestaan hebben gehad en een nare dood tegemoet gaan.” Door foto’s en video’s te maken van de kippen in hun laatste uren kunnen we consumenten confronteren en hopelijk op andere gedachten brengen, zegt Krijger. “Mensen hebben het recht hierover geïnformeerd te worden.”
De negen meest gestelde vragen over eieren
Bij Animal Rights krijgen we veel vragen van mensen die willen weten of de eieren die zij eten wél ‘goed’ zijn. Bijvoorbeeld omdat er alleen biologische eieren worden gekocht of omdat mensen zelf een kip in de tuin hebben rondlopen. We hebben de negen meest gestelde vragen op een rijtje gezet en van een antwoord voorzien. Bovendien hebben we smakelijke tips om eieren te vervangen.
