Afgelopen week stond Animal Rights voor de rechter (College van Beroep voor het bedrijfsleven), want elk jaar worden [tienduizenden ganzen samen met hun jongen vergast](https://www.animalrights.nl/ganzenvergassingen-nederland). Al in 2018 diende de stichting twee handhavingsverzoeken in tegen Duke Faunabeheer, een bedrijf uit Lelystad en verantwoordelijk voor de vergassingen. Jessica Smit, campagneleider Ban de Jacht: “Alle ganzensoorten in Nederland maken in de lente een rui door van 3-4 weken. In deze periode kunnen ze niet vliegen. De dieren worden uit het water gejaagd, komen in een fuik terecht, worden opgesloten in een vangkraal en uiteindelijk met honderden tegelijk vergast. Een stressvolle en vreselijke lijdensweg.”

Lees hier over het andere handhavingsverzoek: [stop vergassingen met mobiel slachthuis](https://www.animalrights.nl/naar-rechter-stop-vergassingen-met-mobiel-slachthuis)

Animal Rights stelt zich op het standpunt dat wanneer Duke de ganzen vangt ze in zijn beschikkingsmacht komen, waardoor hij houder van deze dieren wordt. Dit zelfde uitgangspunt geldt bij de beroepsvisserij, waarbij de visser houder wordt van de gevangen vis. Dit uitgangspunt geldt ook bij de Konikpaarden in de Oostvaardersplassen, nadat ze in een [vangkraal van Staatsbosbeheer zijn gelopen](https://www.animalrights.nl/rechtszitting-ovp-konikpaarden). “Als er wordt gesproken over gehouden dieren dan is niet meer natuurbeschermingwetgeving van toepassing, maar de Wet dieren. Dit is belangrijk, omdat Duke met zijn vergassingsactiviteiten meerdere verboden uit deze wet overtreedt”, zegt Jessica Smit.

Animal Rights heeft in 2018 gevraagd om handhavend op te treden tegen overtredingen uit de Wet dieren en de Verordening (EG) Nr. 1099/2009 van de Raad inzake het doden van dieren.

De praktijken van Duke zijn [onaanvaardbaar wreed, stressvol en pijnlijk](https://www.animalrights.nl/ganzenvergassingen-nederland) voor de ganzen. Duke maakt gebruik van honden en boten om de ganzen in een fuik te drijven. Daar vertrappen de dieren elkaar in blinde paniek. Eenmaal in de vangkraal proberen ze te ontsnappen, worden ze achterna gezeten, gevangen en vervolgens in kleine groepjes de vergassingscontainer in gejaagd. Uiteindelijk volgt het vergassen, dat meerdere minuten in beslag kan nemen.

Smit: “Het vlees van de ganzen gaat naar een poelier en wordt aangeprezen als natuurlijk en diervriendelijk vlees. Er is niets natuurlijks of diervriendelijk aan het opjagen, opsluiten en vergassen van dieren én hun jongen. Dit is een verdienmodel voor Duke.”

Na een getouwtrek van drie jaar tussen Animal Rights, het ministerie van LNV en de NVWA hoopt Animal Rights binnen zes weken de uitspraak te ontvangen. Het is ook mogelijk dat er een prejudiciële vraag wordt gesteld aan het Hof van Justitie (HvJ-EU). In dit geval zal de uitspraak waarschijnlijk langer op zich laten wachten.

Een stressvolle en vreselijke lijdensweg.