In de plantentuin van Meise zijn eind oktober tweeëntwintig reeën gevangen genomen, van een zender voorzien en verplaatst. Volgens directeur Koen Es is alles goed verlopen en zijn de dieren vrijgelaten in de natuur, ver weg van de plantentuin.1
Joffrey Legon, Animal Rights: “Wij zijn zeer tevreden met deze ontwikkeling. Twee jaar geleden stelde zich hetzelfde probleem voor maar werden een tiental individuen het leven ontnomen. Bescherming van bedreigde plantensoorten is belangrijk, maar afschot mag nooit het antwoord zijn!”
Confrontaties tussen menselijke en niet-menselijke dieren zijn onvermijdelijk. In de meeste gevallen moeten we leren om ons verdraagzamer op te stellen tegenover wilde dieren. De mens gedraagt zich maar al te vaak verontwaardigd. Alsof deze dieren hun iets ontnemen of ontzeggen. Wilde dieren hebben echter evenveel recht om hier te zijn als wij. We moeten stilstaan bij het feit dat we door alle ruimte in te nemen en alles vol te bouwen, het habitat van wilde dieren vernietigen. Op de ruimte die er dan nog rest, moeten dieren zich strikt houden aan regels waarvan ze zich totaal niet bewust zijn. Doen ze dit niet, dan krijgen ze maar al te vaak de kogel.
Legon: “We moeten dringend afzien van deze antropocentrische visie waarbij alles en iedereen wordt afgemeten aan het nut dat het de mens dient. Wilde dieren hebben elk hun intrinsieke waarde en recht op leven en welzijn. Het ontnemen van hun leven is in geen enkel geval ethisch verantwoord.”
In gevallen waar het conflict bijzondere proporties aanneemt, kan altijd gekeken worden naar vredelievende oplossingen. In dit geval heeft de plantentuin van Meise de taak om bedreigde plantensoorten te vrijwaren voor de toekomst. De [reeën](https://www.animalrights.be/ree%C3%ABn-vlaanderen) zijn zich echter niet bewust van de menselijke belangen. In tegenstelling tot de gruwelijke daad van twee jaar geleden, werd er nu geopteerd voor afvang en herplaatsing in combinatie met een omheining in plaats van afschot. Ook niet-toxische chemicaliën, licht- en geluidsinstallaties en immunocontraceptie zijn potentiële oplossingen.
“Deze maatregelen mogen enkel en alleen maar in uiterst zeldzame en noodzakelijke gevallen genomen worden en altijd in het belang van het dier. Niet als weg van de minste weerstand. We moeten opnieuw leren samenleven met elkaar”, aldus Legon.
We moeten dringend afzien van deze antropocentrische visie waarbij alles en iedereen wordt afgemeten aan het nut dat het de mens dient.
Deze maatregelen mogen enkel en alleen maar in uiterst zeldzame en noodzakelijke gevallen genomen worden en altijd in het belang van het dier.
