Nadat meerdere malen schokkende, dier-onterende beelden uit Vlaamse kalkoenenstallen naar buiten werden gebracht door Animal Rights en Gaia, leken er kleine aanpassingen doorgevoerd te gaan worden in deze industrie. Een besluit voorzag onder andere in een beperking op de bezettingsdichtheid, die voordien onbeperkt was. Er stonden ook bepalingen in met betrekking tot verrijkingsmateriaal zoals strobalen en platforms, zitstokken, bepalingen inzake de groeisnelheid, daglicht, het stalklimaat, eet- en watervoorziening, de controles en een ziekenboeg voor kalkoenen. Ook verplichtte de nieuwe regelgeving kalkoenhouders om maatregelen te nemen ter voorkoming van frequent voorkomende, pijnlijke voetletsels (voetzoolleasies). ¹

De kalkoenenhouders willen natuurlijk helemaal geen nieuwe welzijnsregels. Zij willen business-as-usual en togen als Landsbond Pluimvee naar de Raad van State. Daar kregen zij in zoverre gelijk dat de Raad van State oordeelde dat de twee vrijstellingen voor één biologisch bedrijf met minder dan 200 kalkoenen een schending van het gelijkheidsbeginsel inhield.

De oplossing voor Vlaams minister van Dierenwelzijn Ben Weyts is redelijk eenvoudig: schrap die twee vrijstellingen en de schending van het gelijkheidsbeginsel is hersteld.

De overige argumenten van de Landsbond zijn van het typische boerensimplisme. Zo beweert men dat groeibeperking enkel gerealiseerd kan worden door de voergift te beperken: ”Eigenlijk ben je dan die dieren aan het uithongeren. Er wordt dan in de stal gevochten voor het voer. De sterkste dieren zullen het meeste voer eten, de zwakste dieren zullen blijven verzwakken. Daardoor kunnen die zich nog minder verweren tegen het pikken van de sterkste dieren. Is dat dierenwelzijn?”
Het gaat natuurlijk, net als bij ‘braadkippen’, om trager-groeiende rassen. De veeboeren lijken het vooral niet te zien zitten dat tragere groei inhoudt dat de dieren langer in de stal moeten blijven om hetzelfde gewicht te halen en er dus minder ‘rondes’ per jaar gedraaid kunnen worden.

Over een lagere bezettingsdichtheid wil men alleen kwijt: ”“Bezettingsdichtheid dient altijd in gewicht per oppervlakte uitgedrukt te worden, anders ben je appelen met peren aan het vergelijken”. Een duidelijker ontkenning van de individualiteit van de dieren is niet te vinden.

Men wil ook geen strobalen en platformen: ”Kalkoenen zijn meer ‘loopvogels’ dan ‘zitvogels’, en als verrijking wil men dan overal hindernissen gaan plaatsen die net dat lopen belemmeren”.
Men vergeet daarbij dat wilde, maar ook relatief vrije, ‘tamme’ kalkoenen ’s nachts in bomen roesten, ofwel ‘op stok’ gaan.

Veehouders zijn geïnteresseerd in het binnen graaien van geld door de uitbuiting van dieren. Investeren in ‘welzijn’ doen ze liever niet als het hen niets extra’s oplevert. De verplichtingen inzake koeling, verwarming, ventilatie en het gebruik van lichtdoorlatende materialen zal in een aantal gevallen investeringen en mogelijk verbouwingen en vergunningaanvragen noodzakelijk maken. Ook dat willen de kalkoenenhouders natuurlijk niet.

De kalkoenhouders jammeren dat met de nieuwe regels de productie zich naar het buitenland zal verplaatsen, terwijl ze tegelijkertijd beweren dat er nieuwe Europese regels aankomen en minister Weyts voor de troepen uitloopt.

Animal Rights zou het een goede zaak vinden als de kalkoenenhouderij volledig verdwijnt uit België. Ook in het buitenland zullen dierenrechtenorganisaties strijden voor het einde van deze industrie in hun land.

Update – ‘Kalkoenakkoord’

Op 5 december 2025 was ie daar dan toch: De ‘Vaststelling minimumvoorschriften bescherming kalkoenen gehouden voor vleesproductie’. De ‘reparatie’ door dierenwelzijnsminister Ben Weyts van ‘de schending van het gelijkheidsbeginsel’ uit het oordeel van de Raad van State was voorspelbaar: Alle bedrijven, dus ook de kleinere, zullen nu moeten voldoen aan de nieuwe normen. ²

Een aantal van de punten:

Kalkoenen die blijk geven van een verminderd dierenwelzijn, krijgen een passende behandeling en worden, als dat nodig is, gehuisvest in een ziekenboeg, of worden onmiddellijk gedood.

Telkens als dat nodig is, wordt contact opgenomen met een dierenarts, zoals bij de uitbraak van een ziekte of bij een verhoogd mortaliteitscijfer zonder duidelijke reden in de stal.

Binnen zeven dagen nadat de kalkoenen in het gebouw zijn geplaatst, wordt het lichtschema gradueel opgebouwd. Daarna volgt de verlichting een 24 urencyclus. De 24 urencyclus omvat ten minste één ononderbroken donkerperiode van minstens acht uur en één ononderbroken lichtperiode van minstens acht uur. Maar daar zijn weer uitzonderingen op mogelijk.

De bezettingsdichtheid bedraagt nooit meer dan 52 kg per m2 voor hennen en 56 kg per m2 voor hanen.

Alle kalkoenen hebben permanent toegang tot droog en los strooisel op de vloer. Het strooisel laat de dieren toe daarin te scharrelen.

Per vierhonderd kalkoenen wordt ten minste een baal stro van ten minste 15 à 20 kg gebruikt. Behalve als kalkoenen vanaf een leeftijd van 35 dagen toegang hebben tot een buitenbeloop.

Voor kalkoenen tot en met de leeftijd van vier weken zijn er in voldoende mate verhoogde zitstokken zonder scherpe randen of platformen beschikbaar en bereikbaar in de stal.

Elk slachthuis dat kalkoenen van een kalkoenenbedrijf in het Vlaamse Gewest slacht, controleert per toom een representatief aantal poten op voetzoollaesies. Ook kalkoenhouders die de dieren laten slachten Duitse slachthuizen moeten hieraan voldoen.

Kalkoenenbedrijven waarvan de installaties voor de eerste keer in gebruik zijn genomen vóór de datum van de inwerkingtreding van dit besluit, voldoen uiterlijk op 1 januari 2027 aan de bepalingen, vermeld in dit besluit.

Er wordt in lichtdoorlatende openingen in het dak of in de muren voorzien, met een oppervlakte van de opening in het dak of in de muren die niet kleiner is dan 3% van de bruikbare oppervlakte. Deze bepaling treedt pas in werking op 1 januari 2031 met uitzondering van de stallen die nieuw gebouwd worden of naar aanleiding van een vergunningsplichtige aanpassing van een bestaande stal.

Verder mag de groeisnelheid van kalkoenen niet verder toenemen

Het zijn minimumvoorschriften, maar vooral minimale minimumvoorschriften. Het is iets, maar het gaat de levens van kalkoenen niet of nauwelijks verbeteren. Het ‘kalkoenakkoord’ is een typisch voorbeeld van welzijnsdenken. Het systeem van uitbuiting wordt niet aan de kaak gesteld; men tracht in plaats daarvan een industrie van slavernij en massamoord te ‘veraangenamen’. Afschaffing van deze industrie is de enige rechtvaardige maatregel!

Update – Goedkeuring door de regering

De Vlaamse regering heeft op 20 maart definitief nieuwe welzijnsnormen goedgekeurd voor het houden van kalkoenen voor de slacht. Die moeten de voorschriften vervangen die door de Raad van State waren vernietigd, omdat één biologisch bedrijf met minder dan 200 kalkoenen twee vrijstellingen kreeg en dat een schending van het gelijkheidsbeginsel inhield. De meeste regels gaan in vanaf 1 januari 2027. De Landsbond Pluimvee beraadt zich, vanzelfsprekend, alweer over stappen tegen de minimumvoorschriften. ³

Update – Kalkoenenboeren willen geen beter welzijn

Op 9 juni 2026 meldt ‘Landbouwleven’ dat de Landsbond Pluimvee, de sectorfederatie van de pluimveehouders, nu samen met het Algemeen Boerensyndicaat (ABS), opnieuw naar de Raad van State trekt tegen het gewijzigde besluit van de Vlaamse regering van 20 maart 2026, dat de minimumvoorschriften voor de bescherming van kalkoenen vastlegt. Het is niet verassend dat wie geld verdient met het uitbuiten en (laten) vermoorden van dieren niet zit te wachten op extra regels die het lijden van deze dieren moeten verzachten. Daarvoor is een geweten nodig en de wil om daarnaar te handelen. ⁴

Update – Stikstof

Er hangt nog een donkere wolk boven de kalkoenensector in België blijk in juli 2026. De Vlaamse kalkoenensector moet tegen 2030 een ammoniakreductie realiseren van 60%. Parlementslid Bart Dochy stelt voor dat de overheid zelf technieken op de lijst zet die al in Nederland of Duitsland erkend zijn. Minister Brouns stelt evenwel dat het initiatief bij de kalkoenensector ligt. ⁵

Update – Niet wachten op Europa

Midden juli 2026 legt Ben Weyts in antwoord op op een schriftelijke vraag van Lydia Peeters (Anders) uit waarom hij niet wil wachten op Europese normen: “Er is momenteel geen Europees kader voor kalkoenen in voorbereiding. De Europese Commissie heeft dan wel de intentie aangekondigd om de Europese regelgeving in het kader van dierenwelzijn te herzien, maar behalve voor het transport van dieren, zijn hierover nog geen concrete voorstellen beschikbaar. Een volgend voorstel is aangekondigd voor eind 2026. De diersoorten die in dit voorstel behandeld zullen worden, zijn nog niet bekend, maar de algemene verwachting is dat dit eerste voorstel over een frequenter gehouden diersoort zoals legkippen of varkens zal gaan. De kans dat kalkoenen al opgenomen zullen worden in dit eerste voorstel is eerder klein. Koppel hieraan het langdurige proces van Europese besluitvorming en het is duidelijk dat we nog vele jaren verwijderd zijn van een Europees regelgevend kader voor de bescherming van kalkoenen, als dat er al komt. Ik wil hierop niet wachten en wil nu reeds stappen vooruitzetten om het welzijn van de kalkoenen in Vlaanderen te beschermen.” ⁶

1. Weyts wil strengere normen voor kalkoenen doorduwen ↩︎
2. Nieuwe normen voor bescherming van kalkoenen ↩︎
3. Vlaamse regering keurt nieuwe normen om kalkoenen beter te beschermen goed ↩︎
4. Landsbond Pluimvee opnieuw naar Raad van State tegen kalkoenbesluit ↩︎
5. Kalkoenensector moet zelf initiatief nemen voor AEA-lijst ↩︎
6. Vlaanderen is niet de hekkensluiter in Europa, maar net een voortrekker ↩︎