Per half april 2026 past de Europese Commissie de regels voor noodslacht aan. 1 Op dit moment geldt dat als een dier na een ongeval niet meer transportwaardig is, maar nog wel slachtwaardig, het dier in aanmerking kan komen voor een noodslachting – slachting op locatie in plaats van op het slachthuis. Door de wetswijziging wordt het straks mogelijk om een dier dat wel geschikt is voor de slacht, maar niet vervoerd mag worden, toch in aanmerking te laten komen voor een noodslachting. Het is na de wetswijziging niet langer een eis dat het dier een ongeval heeft gehad.
Dit is rampzalig voor de in slavernij gehouden dieren. Tot nu toe moest een veeboer er voor zorgen dat een uitgemolken melkkoe of uitgebigde zeug nog in staat was om zelfstandig een vrachtwagen of trailer in te lopen. Onder deze nieuwe regels kan een dier worden uitgebuit tot het van ellende door de poten zakt en kan vervolgens na de ‘noodslacht’ alsnog naar het slachthuis worden gebracht.
Het is dan wel van belang dat de veehouder het creperende dier ook medicatie onthoudt, want het dierenleed mag wel bij de consument op het bord, antibiotica en dergelijke niet.
Praktiserende dierenartsen mogen voorlopig alleen een ante mortem (AM – levende) keuring uitvoeren bij een verder gezond dier dat een ongeval heeft gehad en om redenen van dierenwelzijn niet levend naar het slachthuis kan worden vervoerd. Officiële dierenartsen in dienst van de NVWA nemen de keuringen bij de ‘nieuwe categorie’ noodslachtingen voor hun rekening.
Maar ook dat verandert later. Het is de bedoeling dat straks de eigen veearts van de veeboer, diens ‘partner in crime’, deze keuring voor zijn of haar rekening neemt, waarschijnlijk na een cursusje dat de voedselveiligheid moet borgen. De sociale en financiële band tussen veeboer en veearts staat consideratie met de belangen van het dier waarschijnlijk regelmatig in de weg.
Verder wordt de groep dieren die in aanmerking komt voor noodslacht uitgebreid.
LVVN en NVWA verdedigen deze wijziging via de drogreden: “Dit is beter voor het dierenwelzijn van deze categorie dieren. Zij hoeven niet meer noodgedwongen op de veehouderij te verblijven, in de hoop dat hun toestand verbetert. Ook is de wetswijziging positief in het kader van duurzaamheid, omdat meer dieren beschikbaar komen voor de voedselketen.” Want minstens 20.000 niet-transportwaardige runderen zijn wel “consumptiewaardig”. 2
Over de implementatie van de nieuwe werkwijze volgt meer informatie in de loop van 2026.
