Animal Rights onderzoekt al jaren de zogenaamde België-route: Het dumpen van, voornamelijk, afgedankte, uitgemolken koeien uit Nederland bij Vlaamse slachthuizen. Deze ‘wrakke’ koeien mogen officieel niet vervoerd worden, maar gewetenloze veeboeren, -handelaren en -transporteurs trekken zich daar niets van aan en verdienen met deze ‘afval’-dieren hun geld.
Firma Dane en Zoon Agrarisch, een veehandel in het West Brabantse Oudemolen, is zo’n gewetenloos bedrijf.
Voordat dieren vanuit Nederland op internationaal transport mogen – en dat geldt dus ook voor België – worden ze gekeurd door een dierenarts van de Nederlandse voedsel- en warenautoriteit (NVWA). Uit door Animal Rights in België opgevraagde rapporten bleek in 2023 dat terwijl Nederlandse NVWA-dierenartsen verklaarden dat runderen geschikt waren voor transport, hun Vlaamse collega’s enkele uren later bij aankomst in het Belgische slachthuis tot de conclusie kwamen dat deze dieren ‘niet-transportwaardig’ waren en dus nooit vervoerd hadden mogen worden.
Animal Rights wist via erkennings- en UBN-nummers (17211 en 6431350 respectievelijk) te achterhalen dat tenminste zeven transporten georganiseerd werden door Dane en Zoon.
Lees ook:
Op 17 april 2023 diende Animal Rights een handhavingsverzoek in voor 7 van deze transporten. Op 19 april 2024 nam de NVWA een besluit op het handhavingsverzoek en wijst het toe voor wat betreft drie individuele runderen op drie van deze transporten, waarvoor boetes worden opgelegd.
Dat deze zaken moeilijk te bewijzen en dus te bestraffen zijn, verandert niets aan de indruk dat de Firma Dane en Zoon een bedrijf van dierenbeulen is.
Lees ook:
Animal Rights wil graag weten hoeveel vaker Dane en Zoon betrapt zijn op het mishandelen van dieren en hoe daar door de NVWA tegen opgetreden is. Op 31 mei 2024 diende Animal Rights daartoe een informatieverzoek in onder de Wet open overheid met betrekking tot door de NVWA uitgevoerde inspecties bij het bedrijf sinds 2016.
Bijna een jaar later, op 4 april 2025, neemt de NVWA het besluit de gevraagde informatie in het geheel niet openbaar te maken. De NVWA beweert dat er sprake is van “ernstige, actuele en concrete bedreiging aan het adres van de betrokken derden.”
Het bedrijf beweert in haar zienswijze te maken te hebben met personen die onaangekondigd en ongewenst langskomen op privéterrein. Ze ontvangt dreigende e-mails, telefoontjes en ander soort berichten.
Openbaarmaking van de informatie zou volgens de NVWA vervolgens “leiden tot onevenredig nadeel en mogelijke veiligheidsrisico’s voor het bedrijf en de betrokken derden.”
Op deze wijze saboteert de NVWA het grote maatschappelijke belang van transparantie over dierenmisbruik en of daartegen wordt opgetreden. Het komt de NVWA waarschijnlijk wel goed uit om deze zaak een doofpot behandeling te geven, denkt Animal Rights, want openbaring van de documenten zal ongetwijfeld uitwijzen dat dit bedrijf jarenlang haar gang kon gaan, terwijl de NVWA wegkeek van de dierenmishandeling.
Het bedrijf is overigens, ondanks de undercoverbeelden van Ongehoord, nog steeds open, met dank, opnieuw, aan de NVWA.
Animal Rights laat het hier niet bij zitten en zal bezwaar aantekenen tegen het weigeren van de informatie.
Update
Recent gepubliceerde documenten uit een Woo-verzoek 1 laten opnieuw zien dat dit bedrijf al lang gesloten had moeten zijn. Op 15 februari 2019 krijgt het bedrijf een boete opgelegd van € 1.500,00 voor het naar de slacht brengen op 5 maart 2018 van een drachtig rund, waarvan de draagtijd reeds voor 90% of meer gevorderd was.
Op 31 januari 2020 krijgt het bedrijf opnieuw een boete opgelegd. Deze keer van € 3.000,00 voor het opnieuw vervoeren van twee runderen die niet geschikt waren voor het transport, omdat het drachtige dieren betrof, waarvan de draagtijd reeds voor 90% of meer gevorderd was. Het transport vond plaats op 22 juli 2019.
Van groter belang voor Animal Rights’ geschil met de NVWA is dat Dane en Zoon ook in deze zaak bezwaar maakte tegen openbaring en de Rechtbank Zeeland-West-Brabant dat van tafel veegde op 25 november 2025. 2
Om aannemelijk te maken dat er sprake is van actuele dreiging van extremistische acties vanuit dierenrechtenextremisme verwijst het bedrijf naar informatie van en over LTO Nederland, het ‘agro intimidatie meldpunt’, het Platform Veilig Nederland, ZLTO, Nieuwe Oogst, BBB, Telegraaf en NOS Nieuws. Met uitzondering van de NOS zijn dit twijfelachtige, bevooroordeelde bronnen. Verder hebben Dane en Zoon een proces-verbaal van aangifte en meerdere aan hen gerichte e-mailberichten overlegd.
De rechter wijst het (terecht) allemaal af:
“De voorzieningenrechter overweegt dat naar vaste rechtspraak de vrees alleen voor onevenredige gevolgen door openbaarmaking onvoldoende is om die openbaarmaking te weigeren. De enkele algemene veronderstelling van wat dierenrechtenactivisten zouden kunnen doen indien de naar eisers herleidbare gegevens openbaar worden gemaakt, is daarvoor onvoldoende. Er moeten concrete, actuele aanknopingspunten zijn aan de hand waarvan aannemelijk is dat sprake is van dreiging jegens eisers. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter hebben eisers een concrete, actuele dreiging jegens hen niet aannemelijk gemaakt. De verwijzing naar diverse nieuwsberichten is onvoldoende om te spreken van een dreiging gericht tegen het bedrijf van eisers. Het gaat om algemene nieuwsberichten over andere bedrijven. Bovendien is een aantal van die berichten niet actueel. Hoewel de voorzieningenrechter kan begrijpen dat de aan eisers toegestuurde e-mails als onaangenaam en vervelend worden ervaren, kan daarvan echter naar het oordeel van de voorzieningenrechter ook niet worden gesteld dat die berichten een concrete, actuele dreiging betreffen. Het beroep op de uitzonderingsgrond uit artikel 5.1, tweede lid, aanhef en onder h, van de Woo slaagt niet.”
De voorzieningenrechter besliste in deze zaak ook meteen op het beroep en concludeert dat de minister op goede gronden heeft besloten om de gevraagde informatie gedeeltelijk openbaar te gaan maken.
Dat houdt ook in dat de NVWA moet stoppen met treuzelen in de zaak van Animal Rights, snel op het bezwaar moet beslissen en de gevraagde informatie openbaar maken. Animal Rights heeft de NVWA hierop gewezen.
Update 2
21 maart 2026 wordt op een vleeskuikenbedrijf in Oudemolen (gemeente Moerdijk, provincie Noord-Brabant) vogelgriep vastgesteld. De circa 14.000 dieren werden afgemaakt. Deze ‘ruiming’ vond plaats op het adres van Dane en Zoon waar ook Vleeshandel-boerderijwinkel Ruigenhilvlees is gevestigd.
Inmiddels heeft Animal Rights beroep aangetekend tegen het niet tijdig beslissen op bezwaar door de NVWA en heeft de NVWA veroordeeld tot een dwangsom. Het is nog altijd wachten op de documenten. De NVWA blijft het bedrijf de hand boven het hoofd houden.
Update 3
Het mishandelen van dieren op verzamelplaatsen wordt volgens de Nederlandse NVWA niet voorkomen door het enkel opleggen van boetes of het geven van waarschuwingen hiervoor. Die blijken in de praktijk onvoldoende effectief en leiden niet tot gedragsverandering bij de sector, meldt de NVWA in reactie op vragen van Trouw. 3
Veehandelaren die dierenwelzijnsregels overtreden, komen daar veelal zonder grote gevolgen mee weg. De NVWA legt wel boetes op, maar erkent dat de naleving van de wet door de sector ‘belabberd en beroerd’ is. Dat zegt de toezichthouder in een gesprek met de Volkskrant over de handhaving bij veeverzamelcentra. 4
Fijn dat LVVN en NVWA zich nu ook realiseren dat de minimale boetes die worden opgelegd geen verandering brengen. Wat wel helpt is het permanent sluiten van bedrijven en levenslange verboden op het houden van dieren. Wanneer gaan het landbouwministerie en de NVWA daar mee aan de slag?
